Bebeklerde ahlak ve kisilik gelisimi

merhaba Sevim,epeyce bir süredir forum sayfalarında gezemiyordum.Bu gece yazılı sorusu hazırladıktan sonra foruma girdim ve ileti saatimden de anlayacağın gibi yazılarına dalıp gitmişim.Ben biraz dertli bir anneyim.Kızıma sorumluluk duygusu vermek ve davranışları konusunda .Çelişkiler,tutarsızlıklar yaşıyoruz.8 yaşında .Bir bebek değil ama ben onun sorunlarıyla artık sanki başedemiyorum.Çocuk gelişimi,psikolojisi... gibi konularda çok araştırıp çok okurum uygulamaya da çalışırım ama ben galiba bir yerlerde yanlış yaptım.Anlayamıyorum.Kısa bir örnek.Matematik dersi.Sevmiyor.Kabul ediyorum.En zor sorularda bile 'yapamaz'diyorum içimden,yapıyor.Şöyleki çözüm yolu,gidişat doğru,sonuç yanlış (2+2+2=8)Kızım sonucu gel birlikte bulalım.Parmaklar,çizgiler... sonuç 6 Daha dikkat edersen herşey daha güzel olur diyorum.Anne anla artık ben basit bir oyun çocuğuyum.diyor.Cümle çok can alıcı ama bazı sorumluluklarımız olduğu ,sevmesek bile bunları yapmamız gerektiği fikrini nasıl vereceğim.Bu konuda da bilgi verebilirsen ya da kaynak gösterebilirsen çok mutlu olacağım.Ayrıca acaba çok mu yüksek uçuyorum diye endişeni dile getirmişsin.Kesinlikle hayır.Tüm yazıların için teşekkür.Öptüm

Merhaba Sevim,yazılarını kaçırmadan okuyorum.Sears ların kitaplarından yaptığın tercümeler benim için önemli kaynaklar oluşturuyor.Benim de yetiştirme tarzıma uygun önerileri var.Emin ol ki yükseklerden uçmuyorsun,çocuk yetiştirme konusunda seninle aynı ideallere sahip pek çok anne tanıyorum bu forumda.Eskiden daha aktif yazmama rağmen 14 aylık kızımdan zaman bulup çok sık yazamıyorum foruma ama sık sık okuyorum.Senin de "hevesim kırılıyor bazen" cümleni görünce yazmadan ve sana destek vermeden edemedim.Tercümelerin için çok teşekkürler,devamını bekliyorum...

Sevim, Semra kim? bak bir de utanmadan soruyorum. Canım kusura bakma kafam bu aralar çok dolu, kendime bile semra diyebilirim
Sakın hevesin kırılmasın , çok değerli şeyler paylaşıyorsun bizimle . Ben de çok severek okuyorum.

aysu ben

sevım ben senın en sıkı takıpcılerındenım sakın hevesın mevesın kırılmasın ben senden ogrendıklerımı arkadaslarımla bıle paylasıyorum o kadar cok ınsana yardımcı oluyorsun kı bılemezsın canım sen bıze bılgıler aktarmaya devam et zeynosu da opuyorum sevgıler...

yaa canlarim benim yaa, ne guzel ve duyarli insanlarsiniz. Cok tesekkur ederim mesajlariniz icin  Siz boyle guzel seyler yazarsinizda ben devam etmemmi? Seve seve hemde.
 
Sevgicigim - Kizinin sana cevabina cok sasirdim, 8 yasinda boyle bir cevabi dusunebilmesi cok akilli bir cocuk oldugunu gosteriyor. Kara kapli kitabimi karistirdim, motive olmayan cocuklari nasil motive edebiliriz diye bir kisim var bu aksam onu aktarayim, ayrica bu kismi az once okuyordum ve burda motivasyon eksikliginin arkasinda kendine guven eksikligi ve fokus olamama problemleri de olabilirmis. Bu kisimlara da daha sonra bakip bu foruma ozetlerim.
 
Uzaktan atip tutmak gibi olmasin ama benim aklima senin ornegine nispetle gelen bir sey var. Diyelimki bir matematik problemi var ve sen aklindan " hmm bu cok zor bunu yapamaz heralde" diye geciriyorsun. Kizin cok guzel bir sekilde yapiyor ama sadece yanitini yanlis cikariyor. Eger direkt olarak "yanlis cikti" sonucuna konsantre olup hemen konusmaya burdan girersen, kizin otomatik olarak ben hicbisi yapamadim psikolojisine girebilir ve o ortamdan kacmaya calisabilir. Eger denemediysen soyle bir teknik deneyebilirsin. Kizin zor buldugun hatta yapamaz dedigin bir soruyu dogru cozdu ama sonucu yanlis cikti. Ona " aferim kizim bu cok zor bir soruydu ben hatta icimden bunu hayatta yapamaz dedim fakat yaptin, cok mutlu oldum cozdugun icin, cok akillisin sen, peki cikardigin sonuc dogrumu?  sonuc neden yanlis cikti?, dogru cikmasi gerekirdi acaba ne oldu? vs gibi" gibi oyun oynarcasina (ki ben oyun cocuguyum demis zaten) sorular yonlendirdiginde ilgisini o problem uzerinde tutmasina yardimci olabilirsin belki.
 
Cocuklar yanlis oldu bak simdi sunu soyle bunu boyle yapacaktin diye sadece annelerinin otoritesi ve bilgisi uzerinde konsantre olan bir cozum iletisiminden sIkIlabilir. Ama cocugu olayin merkezi haline getirip, cozumude, sonucuda,istegide ondan bekledigimizi hissettirirsek ve biz sadece onun ihtiyac duydugunda karisirsak, kendine guvenen bir cocuk, kendini o probleme karsi daha sorumlu hissedebilir ve motivasyonuda biraz daha uzun surebilir.
 
neyse ben boyle bir oneriyle noktaliyayim. Kitabimizdan daha genis bir sekilde motivasyon ve daha sonra da ozguven olaylarini yazalim.
 
butun annelere ve miniklerine sevgiler.
Sevim
 
 
 
 
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

sevimciğim sana her seferinde teşekkür etmek istedim ya bilgisayar ya da kızım sorun çıkardı canım emeğine ellerine yüreğine sağlık hemen hemen hepimiz acaba nasıl davranmamız gerekir diye soruyoruz kendimize adını verdiğin yazarın bazı konularını dergilerden okumuştum ama bu kadar ayrıntılı okumamıştım çok güzel konulara değiniyor ve bizim aklımızdaki soruları cevaplıyorsun allah senden razı olsun yazılarını büyük bir heyecanla ve zevkle okuyorum inşallah okumakla kalmaz uygulayabiliriz öpüyorum canım ve yeni yazılarını bekliyorum  

Nazancim merhaba.
 
Seninde bu guzel mesaji yazan parmaklarina saglik.
 
Sana ve kizina sevgiler. Umarim kizinin parmagindaki iltihaplanma gecmistir.
 
 
 
 
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

canım sağol kızımın parmağı kendiliğinden oluşan bir iltihap zaten tırnak kenarında değil parmak izinin olduğu yer varya orda öyle şeytan tırnağı falan çıkmıyor şu anda yara halinde geçecek gibi şu sıralar iştahıda iyi şükür yavaş yavaş atlatıyoruz ilgin ve güzel sözlerin için teşekkürler

Cocugun icten ve distan Motivasyonu: Cocuklar ya kendiliklerinden motive olurlar (icten gelen motivasyon) yada birilerinin veya odulun yardimiyla motive olurlar (distan gelen motivasyon).
Cocugun icinden gelen motivasyonu baslatmanin ve guclendirmenin en iyi yolu cocugun ilgi alanina giren aktiviteleri desteklemektir.
Cocugunuzda motivasyonu ortaya cikarmak icin onu surekli cesaretlendirip ovmeyle birlikte ona odul hatta rusvet bile vermeniz de gerekebilir.
 
Her cocuk ama her cocuk yetenek deposudur. Mesele olan cocugun bu yeteneklerini nasil beceriler haline donusturecegidir. Iste bu anne-babanin sorumlulugudur. Cocugunuzu basarili olmasi icin hazirlayin. Motivasyonlari kendi kendine devam edicek seviyeye gelene kadar bazen cocuklarinizi motive etmek zorunda kalabilirsiniz. Bircok zaman yetenekleriyle ovunen yetiskinler bile anne-babasinin kendisini yeteneklerini gelistirmeleri icin zamaninda yonlendirip desteklemesinden simdi nasil memnun olduklarini soylerler. "Iyiki annem beni bu konuda tesvik etmis, yoksa simdi bunu yapamazdim".
 
Cocugunuzun odulleri simdiki zamanda olmali. Cocugunuza " sen simdi bana kiziyorsun ama buyudugunde seni buna tesvik ettigim icin bana dua ediceksin" demeniz bir anlam ifade etmez. Cocuklar simdiki zamanda yasar, onlar icin buyudugunde lafi uzak bir hayal gibidir, uzayin disindadir ve oraya hicbirzaman varmiyacaklardir. Biz cocugumuzun iki sefer pratik yapmasini saglamak icin en sevdigi yerden her seferinde ona bir top dondurma alirdik. Eger haftada 4 seferden fazla pratik yaparsa dondurmasida 2 top olurdu. dondurma sihirini kaybettiginde ise haftalik verdigimiz paralarina yaptiklari her extra 1 saat pratik icin 1 dolar eklerdik.
 
Eger oduller artik fayda etmiyorsa bu cocugunuzun baska bir beceriye yonlenmesinin zamaninin geldigini gosterebilir. Bizim kizimiz bir sure sonra piyanodan sIkildi ve bize acikca piyano calmanin onun hayalinde olan birsey olmadigini soyledi ve bizde onu dinledik. Piyanoyu iyi calmayi ogrendikten sonra piyano derslerini ata binme dersleriyle degistirmesine musade ettik. Aradan 3 yil gecmesine ragmen kizimiz hala ata binmekten zevk aliyor ve buna devam ediyor. Piyanoyu da arkadaslarina hava atmak yada eglence olsun diye arada bir calmaya devam ediyor.
 
Cocugunuz bir gorevi sizi yada kendini memnun etmek icin yerine getirir ve sizin onayinizi ister ve ihtiyaci da vardir. Bu sizin onu motive etmenizin bir araci olabilir. Fakat kesinlikle cocuklariniza ona duydugunuz sevginin karsiliginin onun becerisini gostermedeki performansina dayandigini gostermeyin. Sizin goreviniz cocugunuzu motive etmek, cocugunuz motivasyon havasina girdiginde geri cekilmelisiniz. Cocogunuzu asla iyi performans sergileyemedigi yada pratik yapmadigi icin cezalandirmayin.
 
Ani degisikliklere karsi dikkatli olun : ANiden ilgi kaybi cocugunuzun ic dunyasinda yada icinde bulundugu ortamda bir sorun dogduguna isaret eder. Bu kendine guven kaybina, okulda cok yogun bir endise duyduguna yada uyusturucuya isaret edebilir. Eger boyle birsey varsa arastirin, terapiye ihtiyac olan bir durum olusmus olabilir.
 
Cocugunuza is verin : Eger yaptiginiz isin yapmaya deger oldugunu dusunurseniz bu sizin de degerli oldugunuz hissini verir size. Iste bu onemli bir kendini motive etme seklidir. Yaratici bir anne 5 yasindaki kizina "annesinin yardimcisi" unvanini takmis, ona kendince ev icinde sorumluluklar vermis ve yaptigi her is icinde ona para veriyor.
 
Hicbirseyle ilgilenmeyen cocuk : cocugunuz hic birseyle ilgilenmiyorsa ve birsey yapmak istemiyorsa altindaki sorun kendine guven eksikligi olabilir. Bu durumda cocugunuzun kendine guvenini kazanmasi icin yardim etmeniz gerekiyor. Kendine guven bir cocugun ic dunyasinin ilaci gibidir. Cocugun kendini ve cevresindekileri mutlu etmek istemesine yolacar.
cocugunuzun hicbirseyle ilgilenmemesi Televizyonun cocugunuzu uyusturmus olmasiyla da alakali olabilir. Bunu kendi kendinize degerlendirin.
Hatirlamalisinizki cocuk icin bir beceriye ciddi bir sekilde gelistirmek 8,9 yada 10 yasindan once olmaz.
 
Cocugunuzun sIkIldiginda imdadina yetismeyin : Cocuklarin yaratici olmasi icin once sIkIlmasi gerekir. Eger cocugunuzun hicbirsekilde caninin sIkIlmasina izin vermiyor ve onun sIkIlmasindan kendisini kurtarmasini beklemiyorsaniz cocugunuzun icten gelen motivasyonu daha az olacaktir.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Sozune onem verilen, soyledikleri dinlenen, kendisini genellikle iyi hisseden ve sevilmeye layik oldugunu dusunen cocuk kendisini degerli hisseder. Bu hisleri cocukta saglayan en onemli kisiler ise anne-babadir. Sizin otorite olarak yapmaniz gereken en onemli islerden biri cocugunuzun pozitif imajini beslemek ve bunu gelistirmektir. Boylelikle cocuk hayatta dustugunde kalkmasini bilecek, hemde hayatin mutluluklarini yasayacaktir.
 
Kendine guven eksikligi davranis bozukluklarinin da basidir. Bana terapi icin gelen ailelerin cogunda cocukta oldugu kadar anne-babada da bu eksikligi goruyorum. Neden bazi insanlar vardir onlarla birlikte olmak zevk verir ve bazilari da vardir sizinde moralinizi bozar?
 
Hayati boyunca cocugunuz pozitif etkilere (yapici) ve negatif etkilere (yikici) maruz kalacaktir. Anne-babanin gorevi cocugu Yapici etkilere ellerinden geldigince acik tutmak, yikici etkilerden de kurtulmasi icin cocuga yardimci olmaktir.
 
Cocugun kendine guvenini olusturmak icin 10 altin kuralimiz sunlar:
1. Cocugunuza bagli anne-babalik teknigini kullanin. Kendinizi bir gun icinde saatlerce annesinin kucaginda geciren, aciktiginda hemen emzirilen, her agladiginda ihtiyaci hemen giderilen bir bebegin yerine koyun. Nasil hissedersiniz? Bu bebek sevildigini hisseder. Bu bebek degerli oldugunu hisseder.
Hic sIk sIk oksandiginiz, sevgiyle ovuldugunuz bir gun oldumu? oyle bir gunde mutlaka kendinizi kralice gibi hissettiniz ve muhtemelen sizde ona gore davrandiniz, memnuniyet ve sevgiyle karsilik verdiniz. Iste kendisine bu sekilde davranilan yeni yurumeye baslamis bir bebek te de bu davranislar yuzunden kendine deger verme hissi gelisir ve gelisen bu histen hoslanir.
 
2.Siz kendinize olan guveninizi gelistirin : Bir cocugun kendine guveni genetik degildir, ogrenmeyledir. Hickimse heran mutlu bir yuzle dolasamaz ama bir annenin yada babanin mutsuzlugu cocuga da transfer olur. Sizin hissettikleriniz cocogunuzun hissettiklerinin aynasidir. Eger endiseliyseniz yada mutsuzsaniz iyi hisler dagitmazsiniz etrafa.
Ilk yillarda cocugun kendini gorus sekli annesine o kadar baglidirki, cocugun kendisini gorus sekli annesininkiyle birarada gelisir. Bu noktada dusunmeniz gereken sudur. Cocugunuza nasil bir imaj veriyorsunuz? Cocugunuz size o kadar endekslidirki disyuzeyin altindaki problemli hisleri gorecektir. Bir cocugumuz bana bir gun soyle dedi " annemle en cok mutlu oldugu zamanlarda birlikte olmak istiyorum". Cocugunuz sizin kendi hakkinizdaki mutsuzlugunuzu ondan dolayi mutsuzmussunuz gibi algilar. Yurumeye baslamis bebekler bile anne-babalarini mutlu etmeleri gerektigini bilirler. Buyudukce anne-babalarinin mutlulugundan da kendilerinin sorumlu oldugunu hissederler. " Eger benim annem ve babam hayatlarindan memnun degilse demekki ben iyi bir cocuk degilim yada yeterince iyi olamiyorum". Eger deprasyon yada panik atak geciriyorsaniz cocugunuzu geri donulmeyecek bicimde etkilemeden once yardim isteyin.
 
Hergun kendinize hatirlatin : Benim bebegimin ihtiyaci olan en onemli sey mutlu bir annedir.
 
3.Pozitif ayna olun: Bir cocugun kendine guveninin cogu kendini nasil gordugunden degil, digerlerinin onu nasil gordugunden gelir. BU kural ozellikle okul oncesi cocuklar icin gecerlidir cunku bu cocuklar kendilerinin nasil olduklarini anne-babalarinin reaksiyonlarindan ogrenirler. Cocugunuza nasil bir imaj verdiginizi dusunun. Ona onunla birlikte olmaktan zevk aldiginizimi hissettiriyorsunuz? Onun gorus ve isteklerine onem verdiginizi mi gosteriyorsunuz? Onun davranislarini oynayladiginizi mi soyluyorsunuz?
Eger cocogunuza verdiginiz yansima pozitif ise cocugunuz da kendisi hakkinda iyi dusunmeyi ogrenir. Boyle bir cocuk ayni zamanda size nerde yanlis yaptigini yada hangi hareketlerden hoslanmadiginizi soylemeniz acisindan da guvenir. Iste bu guven sizin onu yetistirmenizdeki en onemli arac olacaktir.
Bir anne bana soyle dedi " oglum ne zaman hosuma gitmeyen bir davranista bulunsa ona hemen bir bakis atiyorum, davranisini aninda degistiriyor". Bu bayanin oglu annesinden pozitif tepki almayi okadar benimsemis ve buna o kadar alismiski annesinin negatif olan bir bakisi bile cocugu rahatsiz ediyor ve bu hissi sevmedigi icinde o davranistan hemen vazgeciyor.
 
4.Cocugunuzla Oynayin : Oyun oynarken cocugunuz hakkinda cok sey ogreneceksiniz. Cocugunuzla oynarken ona verdiginiz mesaj su: "Sana zaman harcamaya deger cunku sen benim icin cok degerlisin". Cocuklar oyun sirasinda cok sey ogrenir, bu zamani cocogunuzun davranislarina yatirim yapma zamani olarak degerlendirebilirsiniz.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

canım ilgin için teşekkürler.Daha önceki yazımda da belirttiğim gibi okumayı,araştırmayı ve uygulamayı seviyorum.Önerdiğin gibi zaten yapamadıklarına değil yaptıklarına öncelik verip yapamadıklarını da yapabileceğini göstermeye çalışıyorum.Örneğin aynı soruyu tane tane okuyup tekrar yapıyoruz ve doğru cevaba ulaşıyor.Yalnız kaldığında galiba bir an önce bitirmek için çabucak yapıp bırakıyor.Sorunumuz sadece matematik olsa neyse.Kesinlikle kendisine de mantıklı gelen bir durum söz  konusu olduğunda sadece hayır demek için hayır diyor.Tamam sen bilirsin dediğimde diğer seçeneği uygulayalım diyor.Sabah kalkmak istediği halde kalkmamak,kardeşine zarar vereceğini çok iyi bildiği hareketleri yapmalar,tuvalete bile ben uyarmadan gitmemeler sadece sorunlarımızın birkaçı BAzen tamam artık taşmak üzereyim diyorum ya sabır deyip yola devam ediyorum.Ama zeki bir çocuk olduğu kesin.2.sınıfa gidiyor olmasına rağmen İstiklal Maşının 10 kıtasını da ezberledi ve aklından Çanakkale Şehitlerine şiirler yazıyor.Bir de sorumluluk duygusu gelişse...
 

sevimcim benim kızım 10 ay 28 günlük evde hiç müzik dinlemememe ve söylemememe rağmen müziğe olan ilgisi beni her geçen gün şaşırtıyor kendi kendine şarkı söyleyip ritim tutuyor oynuyor sallanıyor ve sonunda kendini alkışlıyor sence bu bir yeteneği olduğu anlamına gelirmi müzik duyduğu an her şeyi bırakıp alkışlamaya başlıyor çok ilginç çünkü benim ona söyleddiğim tek şey ninni ve artık kendi uydurduğum şarkıları söylüyorum onun ilgisini görünce bundan yaklaşık bir ay önce ona ninni söylerken kendide başladı ve babası giderken baba adda ditti diye şarkı söyledi daha konuşmayı bilmeyen bir çocuk için çok tuhaf geldi bana benim sorum eğer çocuğumda böyle bir yetenek varsa kaç yaşında eğitimine başlamalıyım ve bu yeteneğinin gerçek olup olmadığını şimdi anlayabilirmiyim kitapta böyle birşey varmı bakarsan sevinirim 

              Sevim,öncelikle bizlerle paylaşımların için çok teşekkürler,anlatımın ve kaynak olarak kullandığın kitap çok güzel.Benim de bir problemim var,hoş çocuğu olup da problemi olmayan insan duymadım yaneyse,biri bitiyor biri başlıyor ama Allah dermansız dert vermesin amiiiiiiinnnn.
             Bilgin varsa ve beni de aydınlatırsan mutlu olurum,ben de çok araştırıp çok okuyorum ama bizimkisi biraz istisna bir durum.
          Gelelim derdimize,benim oğluş şu an 2.5 yaşında aşırı derecede kendine güvenli bir çocuk.Hep başına buyruk hareket ediyor.Şöyle örnekle anlatayım belki daha anlaşılır olur.2 hafta önce Dubai'ye tatile gittik bizim oğlan bir saniye durmadı hep kendi başına gezsin heryere girip çıksın,her konuşana cevap versin,elini uzatanın elini tutsun tokalaşsın daha neler neler.Alıp başını gidiyor,gel kaybolursun diyoruz hiç tınmıyor bile arkasından gizlenip takip ediyoruz arkasını dönüp de bizi bulamayınca ne yapacak diye ama arkasını dönüp bize bakmıyor bile.En başından beri öyleydi,bazen çalıştığımız yere getiriyoruz gelen müşterilerle gitmeye kalkışıyor.Herkesle konuşuyor,küçük bebek görse sanki kendi çok büyükmüş gibi hemen yanına gidip onu seviyor abiciğim napıyorsun diyor.Bu bizim çok hoşumuza gidiyordu açıkçası ama Dubai gibi bir yerde hiç anlamadığı bir dille konuşan insanların arasında bile hiç yadırgamaması bizi korkuttu doğrusu.Biz karıkoca oğlumuza aşırı düşkünüz tüm hayatımızı ona göre ayarlıyoruz bir yandan da öyle annesinin babasının yanından ayrılamayan bir çocuk olmasını istemedik o yüzden tüm sevgimizi ona verdik ve rahat bıraktık.Çalıştığımız yer kendimizin biz işe gidince onu anneme bırakıyoruz annemin evi de işimize çok yakın.Onlar gelip gidiyor,ben işi bırakıp gidiyorum.Zaten işe gitmem saat 11'i buluyor ve o benden ayrılırken hiç sorun çıkarmıyor,bana sen git biz sonra geliriz diyor.Yani çevremdeki çocuklar gibi değil.Ya aşırı kendine güvenli,ya içinde büyük bir adam var ya da ben çocuğumu kendime bağlayamadım biliyorum (bu kısmı biraz saçma ama ).
           Bilmem anlatabildim mi?insan kafasından geçenleri birebir yazıya dökemiyor.Yazdıklarımı okuyunca sanki çocuğun bize ilgisi yokmuş gibi anlattım galiba ama yanlış anlaşılmasın bizi çok seviyor gelip sımsıkı sarılıyor,en büyük zevki üçümüzün beraber dans etmesi ve sürekli öpüşmemiz,kafalarımızı tutup bizi öpüştürüyor sonra kendi öpüyor,çevremdeki diğer çocuklar anne babalarının yanyana oturmasını bile kıskanıyorlar,annelerini paylaşamıyorlar.Bir de babasına benden daha düşkün.
               Neyse çok uzattım galiba birşeyler anlayabildin mi bizim durumumuzdan? ayyy çok da uykum geldi bir türlü toparlayamadım konuyu kusura bakma

Sevgicim evde ufak tefek sorumluluklar veriyormusun kizina? Mesela odasini toplamasi,giysilerini kaldirmasi, sen yemek hazirlarken onunda sofrayi kurmaya yardimci olmasi vs gibi. Bir programda gormustum bunu aklimda kalmis. Belki zaten biliyorsundur. Zaman icinde hersey olur canim merak etme, bilincli bir anne oldugun yazdiklarindan anlasiliyor zaten, belkide ihtiyaciniz olan ogrenilenlerin aliskanliklara donusmesi icin gerekli olan zamandir.
 
Nazancim demekki kizin muzigi seviyor ki belkide bu acidan ozel bir yetenegi vardir, bu kadar kucukken bunu belli ettigine gore..
Motivasyon kisminda cocuklarin 8 yasindan sonra yetenekleri dogrultusunda yonlendirilebilecegini soyluyor. Suan yapacagin tek sey onun tatliligini zevkle seyretmek ve dinlemek olacak.
 
Yelizcim, endiselenmekte haklisiniz. Yani suan ozellikle disardaki ortam hangi ulkede olursak olalim hicte guven verici ve ic acici degil.
1,2 ve 3 yasindaki cocuklari anlamak diye bir bolum var kitabimda, su kendine guvenen cocuklar icin 10 altin kurali yazip bitireyim ondan sonra da bu konuda yazarim.  Ama oglun sevgi ve guven dolu, rahat bir cocuk. Kendi ic dunyasindan memnun ve sizinle arasinda sevgi problemi yok gibi gorunuyor. Boyle bir izlenim aldim ben yazdiklarindan. Aranizda bir guc cekismesi oluyor da olabilir. Bende kendine guvendigini ve sizden emin oldugunu dusunuyorum. Yoksa "sen git biz geliriz" diyebilecek kadar rahat olmazdi gibime geliyor.
 
 
miniklerinize ve sizlere sevgiler.
Sevim
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

     Hızır gibisin Sevim,bu ne sürat,bu kadar erken cevap yazacağını tahmin etmemiştim teşekkürler.Devamını dört gözle bekliyorum.
     Biz Kıbrıs'ta yaşıyoruz,yani diğer büyük yerlere göre daha güvenli küçük bir yerde ama yine de Allah korusun gözümüzden ayıramıyoruz hiç belli olmaz.Yabancılara karşı nasıl sınır koyabiliriz,onu ürkütmek korkutmak da istemiyoruz ama bir sınır çizmesini öğretmemiz lazım,bu konuda da beni aydınlatırsan sevinirim.
     Çok mu yüklendim acaba,zor gelirse uğraşma anlarım seni ne de olsa küçük bebişin var,ha bu arada onu da gözlerinden öpüyorum,çok tatlı Allah bağışlasın,analı babalı büyüsün.

Sevgili arkadaslar, dun aksam basim cok agriyordu o yuzden istedigim gibi devam edemedim. Kusura bakmayin.  Yelizcim istedigin kismi yazicam, bana yuk olmuyor merak etme, hatta isime geliyor, bende yazarken daha iyi ogreniyorum, daha cok aklimda kaliyor. Sonucta bende sizin gibiyim, birlikte ney neymis ogrenmis oluyoruz
 
Cocukta kendine guven ilk 4 kuralini yazmistim 1nci kisimda, simdide geriye kalan 6 kurali yaziyorum.
 
5. Cocugunuza ismiyle hitap edin: Isimde ne var? diyeceksiniz ve bende soyle cevapliyacagim. Insanin isminde kendisi var, kucuk yada buyuk olsun o kisinin benligine hitap edistir. Bu degeri bana buyukbabam vermisti ve daha sonra isime cok yaradi. Bir kez is gorusmesine gittim ama tecrubem yetersiz oldugu icin ise alinacagimdan pek te umidim yoktu fakat gorusmenin arkasindan beni ise alindiniz diye aradilar. Sasirmistim, Sebebini sordum ve bana gorusmede beni mulakata tabi tutan kisilerin hepsinin isimlerini hatirlayip cevaplarimi onlarin isimlerini tek tek kullanarak verdigim icin digerlerinden daha cok dikkat cekmis ve begeni topladigimis oldugumu soylediler.
Cocugunuza ismiyle hitap edip bunu ozellikle onun gozerinin icine bakarak ve sevgi dolu bir dokunmayla desteklediginiz zaman cocugunuza "sen benim icin ozelsin" mesaji veriyorsunuz.
Cocuklariniz onun ismini ona bir mesaj verirken nasil kullandiginizi farkeder ve ondan beklediginiz davranisin ne oldugunu ismini soyleyis tarzinizla iliskilendirir. Genellikle oylesine bir konusmada anne cocuguna takma veya kisaltilmis isimle hitap ederken (mesela canim, tatlim, zeynos gibi), ciddi birsey soylemek yada uyarmak istediginde tam ismini kullanir (Zeynep, Ali Basaran) gibi.
Farkettikki kendine guvenen cocuklar arkadaslarina isimleriyle hitap etmeyi tercih ediyorlar. kendilerine duyduklari guven direkt isimle baslayan ve kolay gelen iletisimler kurmalarina sebep oluyor.
 
6. Yansima prensibinde pratik yapmak: Cocugunuz buyudukce onun yeteneklerine destek verin. Mutlaka cok iyi yaptigi birseyler vardir. Bu guzel bir piknik sepeti hazirlamakta olabilir, cok iyi bale yapmakta olabilir. Yillar sonra farkettikki cocuklarin hoslandiklari birseyi yapmalari onlarin kendi imajlarini gelistiriyor ve bu diger seylerede yansiyor. Cocuklarimizdan biri dogal atlet ama okulla cok alakali degil. Yansima prensibinden yola cikarak biz onun atletizm le ilgilenmesi icin destek verirken derslerini calismasi icinde yardim ediyoruz. Bu sekilde cocugumuzun okuldaki basarisi yukseldi ve kendine guvenide gelisti cunku onun atletizm de ki basarisi okuldaki basarisinin yukselmesine de yardim etti ve yansidi. Cocugunuzun ozel yeteneklerini farkedin ve cocugunuzun ordaki basari ve tatmin duygusunu diger seylere de yansitmasinda yardimci olun. Boylece cocugunuz genel olarak basaricak ve on plana cikacaktir.
 
7. Cocugunuzu basarili olmasi icin hazirlayin: Cocugunuzun yeteneklerini gelistirmek ve beceri kazanmasinda yardimci olmak disiplinin bir parcasidir. Ama sizi iyi gosteren fakat cocugunuzun istemedigi yada ona zor gelen bir seyler ogrenmesi icin onu asla zorlamayin. Cocugunuzu korumakla cocugunuzu zorlamak araasindaki cizgi de dikkatli davranin. Cocugunuzu tesvik etmezseniz becerisi gelismez ve onemli bir kendine guven aracini kullanmamis olursunuz. Cocugunuzu ulasilamayacak hedeflerden korumazsaniz cocugunuz "benim elimden brisey gelmiyor, ben yapamiyorum demesine" ve kendine olan guvenine zarar vermesine sebep olacaktir.
Cocugunuza yapabildiklerine gore deger vermeyin. Cocuklar kendi degerlerini digerlerinin ona deger verisine gore olcerler. Dikkat etmeniz gereken sey cocugunuza o oldugu icin deger vermeniz, neler yapabildigi icin degil. Cocugunuza sevginizi ve ona deger verisinizi bir seyde sonuc ne olursa olsun gosterin.
 
8. Cocugunuza yardim edin: Anne babalarin genellikle karsilastiklari bir prensip vardir. Cocugu degisik sosyal statu ve inanislara sahip cocuklarin arasina birakip kiminle arkadaslik yapmak istedigini secmesini ona birakmak. Bu bize gore uygulanabilir bir prensip degildir. Bu cocugun kaptansiz bir gemiyle denize acilmasina benzer.
Cocugunuzu ozellikle onun kendine guvenine zarar verecek insanlardan sakinmalisiniz. Siz evde emek sarfettiniz ve cocugunuza guven verdiniz. Disari acildigi zaman cocugunuzun hayatinda onemi olan kisiler onun hayatinda yeralmaya basliyacak. Arkadaslari, ogretmenleri gibi. Sizin goreviniz cocugunuzun hayatina giren bu yeni kisileri izlemek olacak. Cocugunuzun kendine guvenine yada kisiligine zarar veren insanlarla arasina girmeniz ve mudahale etmeniz gerekebilir. Ama oncelikle yapmaniz gereken incelemek ve izlemektir. Mesela Cocugunuz arkadasiyla bir oyun oynadiktan sonra uzgunmu, mutlumu? uzgunse neden uzgun?
Bizim kizimizi arkadaslarindan biri bizden para calmasi icin sIkIstirip tehdit ediyormus, benim esim gozlemci bir anne oldugu icin kizimizin bu arkadasiyla bir sIkIntisi oldugunu farketmis ve birgun onlar telefonda konusurken diger telefondan onlarin konusmasini dinlemis. Durumu ogrenince tabiki mudahale etmek zorunda kaldi ve o kizimizi tehdit eden cocugun bilinmesini sagladi. Korkmus olan Kizimiz biz araya girdigimiz icin cok rahatladi ve durumu biz cozdugumuz icin memnun oldu.
 
9. Okulun cocugunuz uzerindeki etkilerini takip edin
 
10.Cocugunuza sorumluluklar verin
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

      Sevim'ciğim sağol canım eline sağlık.
      Hep birden aklıma gelmiyor oğlumun vukuatları,konu açıldıkça aaaa diyorum şunu da sorayım Sevim'e,bunu da sorayım.Çok olduğumu biliyorum ama utanmayı attım artık,hem belki benim oğluş gibi fırlama bebişleri olan arkadaşlar vardır,onlara da faydalı olur.
       Az önce eşimle konuşuyorduk yarın denize gidelim diye ve beni yine sıkıntılar basmaya başladı çünkü ne zaman denize havuza gitsek oğlum etraftaki insanların nasıl yüzdüklerini inceliyor ve cumburlok kafasını suya sokuyor,kapıp çıkarıyorum "oğlum boğulursun napıyorsun" diye,bana kızıyor "bırak beni bak herkes öyle yüzüyor" diyor.Dünya kadar su yutuyor ama hiç korkmuyur.Defalarca anlattım,"onlar nefeslerini tutuyor,sen böyle ağzın burnun açık başını suya sokarsan boğulursun" diyorum,işin o kısmını hiç anlamıyor,"bırak beni ben yüzeceğim" diyor.Ne kolluklar,ne can simidi ne de can yeleği hiç bir işe yaramıyor,o resmen kafasını suya gömüyor,"ben yüzücem" diyor.Daha 2.5 yaşında,nasıl yüzme öğreteceğimizi de bilmiyoruz ama o okadar çok kendine güveniyor ki sanki biz bıraksak o yüzüp gidecekmiş gibi.Acaba ayrı bir sayfa mı açsam Gözü Kara Mehmet'in Vukuatları diye.

Yelizcim,
 
Senin oglusun seni hic ama hic dinlemiyor gibime geldi. Bu sizin icin cok zor olmali. Allah yardimciniz olsun.
 
Senin yazini okurken aklima BBC3 te izledigim bir program geldi. Bunuda bu arada anlatayim. Orda bir anne baba uzun yillar cocuk sahibi olmak icin cok ugrasmislar ve bir zaman sonra da bu dileklerine kavusmuslar. Bir ogullari olmus. Tabi cok istenilen bir bebek oldugu icin bir dedigi iki edilmemis, anne baba ogullarina cok sevgi ve ilgi gostermisler ama bu oyle bir hal almiski dozu kacmis,anne yada baba ogullarinin uzulmesine yada sIkIlmasina asla tahammul edemiyorlar o yuzden cocugun her istedigi yapiliyor, her dedigi yerine getiriliyor. "Hayir" "Olmaz" gibi sinirlandirici kelimelerin manasindan habersiz buyumus bu cocuk kisaca. Simdi programda psikolog soruyor, senin icin ne yapmami istiyorsun? Annenin cevabi soyle: Oglum hakkinda bu kadar endiselenmek istemiyorum, saglikli beslenmesini istiyorum beni dinlemiyor, istedigini yemekte direniyor, disari ciktigimizda elimizi birakmasin istiyorum ama o basini alip gidiyor, surekli mizmizlaniyor. Mukemmeliyetci oldu, o yolda onune cikip ayagina takilan sey neden cikti onune diye bana kiziyor. Cok sinirli.Cok yipraniyorum, oyle olduki artik onu ne yapsam memnun edemiyorum.
Psikolog aileyi gozlemledikten bir sure sonra onlara soyle dedi. Sizin ailenizde siz oglunuzu degil(bu arada ogullari yaklasik 3 yada 4 yasinda) oglunuz sizi yonetiyor. Bunun sakincasi nedir? oglunuz neyin dogru oldugunu neyin yanlis oldugunu anlayacak yasta degil, bu yuzden onun sizi yonetmesi hatalarina siz katlanmak zorunda kaliyorsunuz. Bu yastaki va daha kucuk cocuklar Yonetilmeye ihtyac duyarlar, sinir konulmaya ihtiyac duyarlar, otoriteye ihtiyac duyarlar. Bu ihtiyaclardan yoksun buyuyen cocuk, "annemin babamin bana bisi dedigi yok, o zaman ben kendi icimden geleni yapayim" diyerek kendi kendilerini idare etmeye calisirlar. Anne-babanin en zor anlarda yapma etme demesini de takmaz cunku arkasindan onun keyfini bozacak birsey gelmiyecegini bilir. Oysa bir cocuk icin "sinirsiz ve kuralsiz" bir dunyada yasamak kadar karkutucu birsey yoktur, fakat bunu dunyayi kesfetme hisleri maskeledigi icin anne-baba bu korkuyu farkedemez.
Neyse uzatmiyayim, psikolog otorite sizsiniz ve bunu cocugunuza hissettirmelisiniz, oglunuz hayir, yada olmaz gibi sozcuklerin de manasini ve sonuclarini da ogrenmeli diyerek onlara cocuklari uzerinde otorite kurmayi ogretti. Gercekten de ogullari sakinlesti, anne eger oglumun istedigini yapmazsam yada ona hayir dersem yada onu engellersem beni sevmiycek diye korkuyordu, farkettiki oyle birsey olmuyor, oda rahatladi zamanla..
 
 
Herkese ve miniklerimize sevgiler.
Sevim
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

       Aman Sevim,ne diyon gülüm Allah aşkına... bu anlattığın çocuk tamamen benim eltimle kaynımın çocuğu,en büyük korkumuz onun gibi bir çocuk sahibi olmamızdı ve kendi çocuğumuz doğunca hep aman onların yaptığı hataya düşmeyelim diye özellikle dikkat ettik.Eşimin ailesi öyle ama ben kuralcı bir insanım herzaman için hayırım hayırdır.O ne kadar diretse de ben dediğimden şaşmıyorum,malum 2-3 yaş  inatlaşma dönemi, bununla ilgili çok yazı okudum çok fazla üstüne gitmemek gerekiyormuş ama yine de ne olursa olsun biz sürekli yanlış olan şeyleri ona anlatıyoruz,elbet birgün anlayacak.Kayınvalidemlere kalırsa Mehmet çok sakin,söz dinleyen bir çocuk,eh o kadarı da olacak olmazsa normal değil diyorlar ama bana kalırsa onların önünde çok kötü bir örnek var,onun yanında bizimkisi kaymaklı kadayıf.Belki eşim zaman zaman senin dediğin gibi olabiliyor ama biraz sonra toparlıyor durumu,o hep bir orta nokta bulmaya çalışıyor Mehmet'in inatlaşmalarında, daha çok çocuğun isteğine yakın orta noktalar,bense tamamen bizim istediğimiz kalıba sokmak,otoritemizi iyice hissettirmek fikrindeyim,belki babasına daha düşkün olma sebebi bundandır.Biz bunun da farkındayız ve herzaman tek ağız olmaya çalışıyoruz,yani birimiz hayır dediysek diğerimiz aynı fikirde olmasa bile  çocuğa farkettirmiyor,o da hayır diyor.Bir de öyle mızmız bir çocuk değil,sanki ne istediğini tamamen bildiği zaman  onun üstüne gitmeye çalışıyor,çoğu zaman dikkatini dağıtacak şeyler buluyoruz ama bazen de krize dönüşüyor.Yani çocukları birkaç cümleyle anlatmak imkansız,birebir izleyip görmek lazım,buna da imkan olmadığı için böyle aklıma geldikçe yazıyorum,bir yerlerden birşeyler yakalarım belki.Ama o söylediğin şey inan en büyük korkularımdan biri Sevim (eltimin kızının adı da Sevim yanlış anlama ) gibi bir çocuk.

Yelizcim Sevim gibi bir cocugun var diye korkutmak istememistim. Ben sadece aklima gelenleri,izlediklerimi ve okuduklarimi paylasiyorum ve kimseye senin cocugun sudur demiyorum cunku boyle bir yetkim yada unvanim yok. Yazdiklarim hakkinda Analizi, eylemi, dusunceyi, etkiyi ve tepkiyi annelere birakiyorum. Sonucta herkes su yada bu sekilde kendi cocugunu yetistiriyor. Allah butun annelerin yardimcisi olsun. Hayattaki en zor is.
Hem kendi sagligini dusun, hem ailenin mutlulugunu dusun, hem cocugunun sagligini dusun, hemde evden sorumlu ol. Valla bunlar elimizi opmesinlerde ne yapsinlar? Cennet ayagimizin altinda olmasinda nerde olsun
 
 
Sana ve ogluna sevgiler.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

      Seviiim,valla içime oturdu,akşamdan beri düşünüyorum yoksa farkında olmadan o duruma doğru mu gidiyoruz.Oysa bu konuda dikkatli olduğumuzu düşünüyorduk,hatta biraz eşime de fırça kaydım istemeden,çok fazla her dediğini yapma ,çıtanı biraz daha yükselt diye.o da şaşırdı,durupdururken ne oluyor diye.Amaaan ne zor şu çocuk büyütme işi,en doğrusunu yapayım derken bu sefer başka yola sapıyorsun.Benim ailem biraz tutucu bir aile,tutucu derken dini yönden değil.Eleştirici,mükemmelliyetçi,yasak yanlış ayıp kelimelerini sık kullanan.Özellikle de babam,o yüzden ablam da ben de hep anneme yakın hissetmişizdir kendimizi,babamla hep bir sınır vardı aramızda.Ama annemin uçsuz bucaksız sevgisi bizi doyurdu Allah'tan.Eşimin ailesi de tam tersi,anlayışlı sakin,ayıp ,olmaz gibi kelimelere yer olmayan bir aile ortamı.Bu bana daha hoş gelmişti başlarda,böyle bir ortamda çocuk çok daha huzurlu büyür diye düşünüyordum ama orda da eltimin kızının ne duruma geldiğini görünce korktum doğrusu.Neyse biz güya her iki taraftaki hataları da yapmayacağız,okuyarak araştırarak en doğrusunu vereceğiz evladımıza ama iş uygulamaya gelince herşey kitaptaki gibi olamıyor malesef.Çünkü birebir onu uygulayamıyorsun,benim ailemden gördüğüm alıştığım bazı şeyler var,eşimin de kendi ailesinden. Yanlışları görüyoruz ama sonuçta biz de o yanlışlar içinde büyüdük ve ister istemez etkisinde kalıyoruz.Bu yazdıklarım sadece benim için geçerli değil,tüm anne babalar için geçerli.Öyle bir yazmışım ki sanki çok karışık bir ortam var,büyük problemlerimiz varmış gibi ama yok Allah'a şükür,huzurluyuz mutluyuz,en önemlisi sağlığımız yerinde olsun.

 
Bircok cocuk teorilerinde anne-babalarin asil gorevinin cocuga bagimsiz olmayi ogretmek oldugu anlatilir. Bu dogrudur ama bagimsizlik cocugun duygusal dunyasinin saglikli olmasi icin yapilan calismanin sadece bir parcasidir. Bir cocuk 3 donemden gecmek zorundadir.
 
1.Bagimlilik: "Sen benim icin yap". 1 yasinin altindaki cocuk tamamen anne-babasina bagimlidir ve hersey anne-babadan beklenir.
 
2.Bagimsizlik:"Ben kendim yaparim". Ikinci yasinin icindeki bu minik kesifci bircok seyi anne-babanin yol gostermesi dahilinde anne-babadan bagimsiz olarak yapmayi ogrenir.
 
3.Birbirine muhtaclik donemi: "Birlikte yapalim". Bu en olgun donemdir. Bu cocuk herseyi kendi yapabilecek kapasiteye sahiptir ama daha iyisini yapmak icin anne-babanin tecrubesine ve ogudune ihtiyac duyar.
 
Bir cocugun duygusal olarak saglikli olabilmesi icin bu her donemi yasamis olmasi ve donemler arasinda gecis yapmis olabilmesi gerekir. Bagimlilik doneminde saplanmis bir cocugun duygusal dunyasi ne kadar zarar icindeyse, o bagimliligi yasayamadan bagimsizliga erken itilmis cocugun duygusal dunyasida o kadar zarar icindedir.
Bagimsizlik doneminden cikamamakta sinir edici bir durumdur cunku cocuk icin en guzeli hem buyuklerinin tesvik ve yardimlarindan faydalanmak hemde kendi potansiyelini gelistirmektir.
 
Cocuklarimiza yasina gore davranmayi ogrenmemiz gerekiyor. Gelismesinin dogal sureci olarak bagimsizlik donemine gelmis bir cocuga hala bebekmis gibi davranmak ve herseyi onun icin yapmaya devam etmek, bu donemin dogasina ters dusecegi icin bagimsizligi ogrenmek ve uygulamak icin hevesle firsat kollayan cocuk icin itiraz sebebi olabilir. Ayni sekilde anneye bagimlilik halinde olan bir cocuk ise sartlardan yada bir takim sebeplerden dolayi zamani gelmemis bagimsizliga itilirse kendini guvende hissetmeyecek, anne-babasinin onun ihtiyac duydugu zaman yaninda olmadigi hissine kapilacak ve bu his dunyasinda zor anlar yaratacaktir.
 
Amaciniz cocugunuz ilk iki donemi yasarken bu donemlerin farkinda olmaniz ve donemlerin gerektirdigi gibi hareket etmeniz olmali. Karsilikli bagimlilik donemine gectiginizde ise cocugunuz hem kendi yapabilecek yani kendini bagimsiz hissedecek hemde daha iyisini yapmak icin size danisacaktir ki bu cok saglikli bir anne cocuk iliskisi olacaktir. Bu sekilde hem cocugunuzu tesvik edicek onun tam kapasitesini kullanmasi icin yardimci olacaksiniz, hemde cocugunuzun sizin desteginizle ama sonucta kendi basarisi olan sonuclara erismesi sizi memnun edecektir.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Anne-babalar zaman zaman dusunur."Acaba benim cocugum cok mu enerjik yoksa hiperaktif oldugu icin tedaviye mi ihtiyaci var" Cocugunuzun hiperaktif olup olmadigini anlamak icin asagidaki listeyi kontrol edin.
 
1. Cocugunuz aktivitelerin birinden digerine hicbirini bitirmeden jet hiziyla yasina uygun olmayan bir derecede dolasiyor.
2.Evin icindeki normal ve siradan olan aktiviteler (mesela Tv nin sesi, cocuklarin kosmasi) dikkatini cabucak dagitiyor
3. Bir konusma sirasinda, bir isi yaparken yada birseyle ugrasirken konsantrasyon kurmakta gucluk cekiyor
4. Organize olamiyor, giysilerini, oyucaklarini surekli kaybediyor
5.Okula gec kaliyor, eve zamaninda gelmiyor
6. Konusmanizi dikkatli dinlemiyor, verilen direktifleri kaciriyor, ev odevini yapmiyor
7. Siraya sokuldugu zaman sirada duramiyor yada bir oyunda sirasini bekliyemiyor
8. Konusurken cok fazla konusuyor ve konustugu seyleri konuyla hic alakasi olmayan yada ilgisi bulunmayan seylerle dolduruyor
9. Sinirleri kisa devre yapiyor, kolayca sinirleniyor ve siradan, basit seylere uygunsuz tepkiler veriyor
10.Bir soru soruldugunda, daha soru tamamlanmadan araya girip cevabini dusunmeden veriyor
11.Oturmakta gucluk cekiyor
12. Verilen talimatlari dinlemekte yada uygulamakta gucluk cekiyor
13. Bir hikayenin tamamini dinlemekte gucluk cekiyor, yerinde duramiyor ve kipir kipir kipirdiyor
14. Bir aktivitenin talimatlarinin neler oldugunu ogrenmeden kendini aktivitenin icine ativeriyor
15. Kendisi icin tehlikeli olabilecek fiziksel aktivitelere sonuclarini dusunmeden girisiyor
16.Bir grup arkadasi icinde onlarla birlikte oynayamiyor, kabadayi ve saldirgan davraniyor
 
Bu davranislarin bir kismini bazi cocular bazen yapar, ama hiperaktif cocuklar bu davranislarin cogunu cogu zaman yaparlar. Eger yukarda siraladigimiz ozelliklerin yarisina yakinina evet dediyseniz ve cocugunuz en az 6 aydir bu ozellikleri sergiliyorsa doktorunuza yada cocugunuzun okulundaki psikologa danisin.
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

1nci goruntu: 8 yasindaki Matthew ve 11 yasindaki Erin mutfaga girdiklerinde anne ve babalarinin tartisiyor oldugunu goruyorlar. O anda orda olmak istemediklerinden dolayi hemen atistiracak birseyler alip garajda basketbol oynamaya gidiyorlar.
 
2nci goruntu: 10 dakika sonra. Matthew ve Erin mutfaga antenleri acik bir sekilde ve merak icinde tekrar giriyorlar ve bu sefer anne-babalarini gulusurken buluyorlar. Bu sefer cocuklar mutfakta takilip konusulanlari dinliyorlar ve konusmalardan tartismanin nasil sonuclandigini anlamaya calisiyorlar.
 
Tahmin ettiginiz gibi bu bizim Sears ailesinin icinde olagelen seyler ve evet bizde dahil olmak uzere butun ciftler tartisir. Bu tartismalarin bir kismida cocuklarin onunde yada duyabilecekleri sekilde olur. Fakat bu tartismalari cocuklar icin yapici bir ogretime cevirebiliriz.
 
Cocuk yetistirmede daha tecrubesizken cocuklarimizin onunde tartismamak icin elimizden geleni yapardik. Cocuklarimizin sevgi ve evlilik hakkinda iyi izlenimlere sahip olmalarini istedigimiz icin onlarin onunde hep en iyi davranislari sergilerdik. Simdi dusunuyoruzda bu aslinda bir sahtekarlik ve dogru degil.
 
Anne-babalarin tartismasi cocuklar icin cok onemli bir dersi iceriyor: Birbirini seven insanlar farkli dusuncelerde olabilir ve bu dusuncelerini birbirlerine yansitabilir ve boyle birsey iliskiler icin bitirici bir etken degildir. Yerine oturmus ailelerde anne-babalar tartissa bile sonunda mutlaka barisirlar. Bu cesit gozlemlerde bulunan cocuklar su sonucu cikarir " dusundugumu yada fikrimi uygun bir sekilde soylemem guvenli birsey. Birbirine vurmadan ve kufur etmeden de tartisilabilir ve arkadasliklar tartismalardan sonrada devam edebilir". Cunku sonuc itibariyla arkadaslar hissettiklerini paylasmalilar. Herzaman birseyi nasil yada ne sekilde soyliyecegimiz hususunda hemfikir olamayiz. Bu yuzden zaman zaman farkli dusuncelere sahip olmak ve dusunduklerimizi karsimizdaki insanla tartismamizda cok dogal. En iyi arkadaslar bile zaman zaman tartisabilir.
 
Anne-babalar siz hakli tartisma hususunda cocuklariniza rol modeli olabilirsiniz. Soyleki, onlara tehlike unsuru yaratmiyacak sekilde farkli olan fikirlerini ifade edebilmelerini ogretebilirsiniz. Tabi bahsettigimiz tartisma karsinizdaki insani rencide etmiyen, kufur icermeyen ve fiziksel siddeti olmayan seklindeki tartismadir. "Sen" (ne kadar dusuncesizsin) iceren sozcuklerden ziyade "ben" (benim dusunceme gore) iceren sozcukleri secin tartisirken. Gecmisi tartismanizin icine sokup gecmisten meseleleride acmayin ve cocuklarinizida tartismaniza katmayin. O anki sorun ne ise onu cozmeye calisin ve ortak bir noktaya ciktiginizda yada olay cozuldugunde cocuklarinizin sizin barismanizi veya ozur dilemenizi gormesini saglayin.
 
Tabi negatif bir olayi pozitif bir olaya cevirebilip cocugunuza ogretebilmeniz icin oncelikle cocugunuzun mutlu bir aile ortaminda yasadigini bilmesi ve evliliginizinde genelde mutluluk icinde gectigini hissetmesi gerekir. Bunu cocuklariniza sozleriniz ve davranislarinizla yansitmaniz lazimdir. Eger bu mutlaka olmasi gereken guvenli ortam yoksa ve cocuk aksine his olarak dengesiz bir ev ortaminda yasiyorsa, ustune yapilacak tartismalar sadece cocugun ruh halinin daha da kotulesmesine sebep olacaktir.
 
Bir kere terapi uyguladigim cocuklardan biri (8 yasinda) anne-babasinin bir kavgasini gordukten sonra deprasyona girmis ve kizginlasmisti. Farkettimki bu cocugun korkusu anne-babasinin kavgasinin bosanmayla sonuclanacagini dusunmus olmasiydi cunku okulda yakin bir arkadasinin annesi-babasi bosanmislardi.
Terapi uyguladigim bir baska cocukta okula gitmeyi reddediyordu ve okula karsi fobisi olusmustu. Onun korkusuda anne-babasi kendisi okuldayken kavga edebilir birbirlerine fiziksel zarar verebilirlerdi ve eve dondugunde anne yada babasi evi terketmis olacakti.
Bir keresinde bir kiz cocugu bana hic birzaman evlenmeyecegini cunku kendi anne-babasinin cok kavga ettigini soylemisti.
 
Anafikir: Eger evliliginiz saygi ve sevgi ustune kuruluysa, tartismalariniz yada farkli olan fikirlerinizi beyan etmeniz iliskinizi bozmayacaktir. Eger tartismalariniz cocugunuzu rahatsiz ediyorsa, his dunyasini kotu etkiliyorsa kavgalarinizi ozel tutun, cocugunuza yapici bir sekilde tartismayi ogrenmeden ve bu konuda gerekiyorsa uzman yardimi almadan kavgalarinizi gostermeyin.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

     Yine çok güzel bir konuya ayak basmışsın Sevim'ciğim,ellerine sağlık.İyi aile modellerinde genelde böyledir:anne baba çocukların yanında tartışmaz,bu durum çocuğun psikolojisini bozar.Oldum olası bana tuhaf gelmiştir bu durum.Bana göre yeri ve zamanı geldikçe çocuk hayatla ilgili her türlü tecrübeye varmalı.Tamam çocuklarımızı çok seviyoruz,tüm kötü şeylerden korumak istiyoruz ama onlara toz pembe bir dünya sunmamız ileriki hayatlarında karşılaşacakları en ufacık bir problemde ruhsal çöküntüye uğramalarına sebep olacağına inanıyorum.O yüzden hayatı her yönüyle acısı ve tatlısıyla onlara göstermemiz lazım.Tabi ki onlar hazır oldukları zaman .Bu demek değildir ki hayatta savaş da var,şiddet de var hadi hepsini gösterelim.İnsancıl konulardan bahsediyorum,savaş ve şiddet hiç bir şekilde insancıl değildir.Neyse zaten Dr. Sears gayet güzel açıklamış (konuyu dallandırmama gerek yok),Sevim arkadaşımız da ellerine sağlık Türkçeye çevirip bize sunmuş,çoooook teşekkür ediyorum kendi adıma,sevgiler bebişine de öpücükler.

Yeliz senin agzinda bal damliyor ya Sagol canim. Oglunu ve seni cok opuyorum.
 
Sevgiler.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Az once BBC nin internet sayfasinda bir haber okudum. Ingilizcesini daha detayli bir sekilde okumak isteyenler habere surdan ulasabilir.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/1501906.stm
 
 
Bilimadamlari bebekleri dogduklari andan itibaren 3 aydan daha az emzirmenin zeka seviyeleri uzerinde olumsuz etki yapabilecegi konusunda uyardilar.
Norvecli ve Danimarkali billimadamlari yaslari 13 ay ve 5 yas arasinda degisen 345 cocugun ustunde yaptiklari incelemelerde ne kadar bir zaman emdirildiklerini takip ettiler.
 
Bilimadamlarinin bulduklari sonuclarda 3 aydan once memeden kesilmis bebeklerin 13 aylik olduklarinda 6 ay veya daha fazla emzirilmis yasitlarina gore akil kullanmalarini gerektiren aktivitelerde averajin altinda skor aldiklarini ve ayni bebeklerin 5 yasina geldiklerinde zekalarinin 6 aydan fazla emzirilmis yasitlarindan daha dusuk oldugunu tespit ettiler.
 
Bilim adamlari annelerin yasini,egitim duzeyini, zeka seviyesini ve sigara icip icmedigini bile goz onune aldiklari halde sonuclarin israrli bir bicimde yukardaki gibi ciktigini gorduler.
 
Dr Torstein Vik arastirmalarimiz sonucunda elde ettigimiz bilgiler bize emzirme ne kadar uzun surerse bunun bebegin idrak ve kavrama anlayisini o kadar gelistirdigini gosterdi.
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

zeynoss  paylastigin icin sagol ..

anne sutu tabiki en iyisi en guzeli..  anne sutu alan almiyan  cocuklar icin  zeka seviyesi  yazilan yukardaki konu tartisilir..
benim gorumcemin  4 oglu var ve hic birini emzirmemis, amerikanin en unlu universitesinden  2 oglu  mezun .. prof,docent dr  diger ikiside  hala okuyorlar ve cok basarililar,
diger gorumcemde  3 cocugu var bunlari 1 ve 2 yil arasinda emzirmis.onun cocuklari  ikisi liseyi bitirdiler okumadilar  kucuk kiz hala lisede,

kendi kizkardesimin iki cocugu var 4 ve 13 yaslari.. ve sutu hic olmadi. cocuklarini hic emzirmedi..buyuk kiz  cok cok zeki,turkiyede  bilgi yarismasinda kizlardan birinci geldi, 13 yasinda ve 3 lisan konusuyor ..kendi kendine  bilgisayar ogrendi  web siteleri hazirliyor   pc de programlar hazirliyor.her hangi bir kursa gitmeden..

zeynos paylastigin icin tesekkur ederiz.   ....sevgiler...

     Hazal'cığım,aynı şeyi ben de düşünürdüm hep,ben hiç anne sütü emmemişim,filan filan arkadaşlarım çok emmişler ama ben onlardan daha zekiyim.Daha sonra araştırınca öğrendim ve oğlumu 19 ay emzirdim.Şöyle oluyor;Bizler zaten birtakım özelliklerle,anne babadan aldığımız genlerle doğuyoruz yani şöyle düşün hepimiz elimizde bir bardakla dünyaya geliyoruz,kimimizin bardağı büyük kimimizin küçük ve sonradan dış faktörlerle(mesela anne sütü gibi) bu bardakları doldurmaya çalışıyoruz.Bardağı küçük olan tam doldursa da bardağı büyük olan yarım doldurmakla onu geçebiliyor.Bardağı küçük olanın daha fazla yapabileceği birşey yok çünkü kapasitesi o kadar ama eğer bardak büyükse bunu doldurmak için biz anneler çocuklarımıza ne gerekiyorsa onu yapmakla hükümlüyüz.
     Bir de şu örnek geldi aklıma;yine doğuştan bir boy kapasitesiyle doğuyoruz bu anne babamızın boyuyla orantılı birşey ve daha sonra sporla basketbolla bunu bir yere kadar zorlayıp biraz daha uzatabiliyoruz.Hayatı boyunca hiç spor yapmamış bir insan sırık gibi uzuyor ama o kadar spor yapan da kısa kalabiliyor.Ama bir de spor yapmadığını düşün belki de çok daha kısa kalacaktı.
     Valla anlatım kabiliyetim hiç yok benim ama birşeyler anlatabildimse ne ala.Sevim'ciğim teşekkür ederim canım.

evet yelizcim cok guzel anlatmisin iste benim dusunupte yaziya dokemedigim konuyu cok guzel anlatmisin sagol... onu diyorum bu genlerle ilgili bir durum..

sizler  genc annelersiniz bana gore   bizim zamanimizda yani bundan 37 yil once simdiki kadar anne sutune yakin  bebek formulalarida yoktu  benim bebeklik donemimde anne sutu olmayanlar cocuklarini pirinc unu ile yapilan mamalarla besliyorlardi ,ozaman  herkesin geri zekali olmasi gerekirdi,,
tabiki iyi beslenme nin cocugun gelismesinde buyuk rolu vardir. buda bir gercek.
anne sutunun  faydasi cok herkes biliyor, keske butun annelerin sutu olsada yavrularini emzirseler.


dedigin gibi bu aileden gecen genlerle ilgili durum,,

zeynoscum canim sakin yanlis anlama elestirim sana deil  bu yorumu yapan doktorun yazisina karsilik bu dusuncelerim..

kendinize iyi bakin sevgilerimle..

Hazalcim alinmadim rahat rahat istedigini soyliyebilirsin, benim sahsi fikrim bile olsa elestirebilirsiniz konu dahilinde. Belki ben yanlis biliyorum. Bu forumun bir cok kurali var ama heran herkesin herkesle ayni fikirde olmasi gerekiyor aksi fikir yurutulemez diye bir kurali yok.
 
Nitekim sen oyle diyince yazdiklarimi ve makaleyi tekrar okudum acaba emzirilmemis cocuklar gerizekali statusune giriyor gibi bir izlenim mi var diye.. Boyle birsey yansitmak istemem cunku bebegini tibbi yada saglik sebeplerinden dolayi emzirmek istemis ama emzirememis bir cok dunya iyisi anne var, ki mesela ben kizimi sadece 5nci aya kadar emzirebildim oda kesik kesik oldu. Yani superzeka olmasina 1 ay kalmisti makaleye gore
 
Neyse tekrar okuyunca boyle olabilir ama mutlaka boyledir demiyor, ayrica daha akilli derken emmemis olanlar gerizekali olur gibi bir cikarim yok, zaten boyle bir cikarim yapamazlar. Daha cok akilli ve daha akilli gibi bir sey diyorlar gibime geldi benim. Tabi anliyorum seni buda kulaga cok hos gelmiyor hani
 
Ki zeka ve akil gibi kavramlarin genetik bir gecisi soz konusu oldugu kadar, cevre ve yetistirilme sartlariyla ilerledigini ve geriledigini bircok baska kaynaktan okuyoruz. Makalenin iddia ettigi gibi bile olsa, yasama onde basliyan cocuklarin hayata onde devam edeceklerinin bir garantisi yok.
 
Aslinda ben basligi yanlis atmisim. Sonuna OLABILIR demeliymisim.
 
Sevgilerimle..

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

canim bende 3 aya yakin emzirdim zar zor oda....
 sutum gelmedi ,iste  bazi sansizlik durumlari yasadim  stresten sutum gitti cok uzuldum hala  icimde bir yaradir kizimi emziremedim diye.. demek kismeti yokmus ne diyelim saglik olsun..cok uzuldum ama iste istemekle olmuyor bazi seyler..

Sevim ne zamandir buraya ugrayamamistim, yine cok faydali bildiler vermissin bir cirpida okudum hepsini:)
Cocugun bagimsizlik gecisleriyle alakali bir sorum olacak , sen kizinin bu gecislerini tespit edebildin mi? acaba 1-2 ve 3. yaslarinda bu gecislerin olmasi bir ortalama mi yoksa bu yaslar her cocukta degisebilir mi? Cevremde bazi ailelerin cocuklari yaslari buyuk olmasina ragmen (4,5-5 yaslarinda diyelim)  hala sozu edilen 3. hatta 2. devreye bile gecebilmis degiller. Anneleri israrla kendi islerini yapmalari yonunde tesvik etse de cocuk yine de annesine cok bagimli. Hatta bunlardan bazilari buyuk cocuk ve daha bir rahat kendi isini az bir yardimla kendisi yapabiliyor olmali. Bu annenin gecis devrelerini tam tespit edememesinden kaynaklanabilir diye dusunuyorum ancak senin yorumun nedir?

Önyargılarını yeniden organize etmeyi düşünmek sanıyorlar...

Bu arada Sevim, paylastiklarin isin cok cok teskkurler. Inan her defasinda buyuk zevk alarak ve bazen saskinlikla bazen de iste bu diyerek okuyorum yazdiklarini. Saskinlikla diyorum cunku hic aklima gelmeyen ayrintilar yer aliyor bu kitapta. Dr sear'in yetistirme tarzi bana cok uygun hatta bizim turk gelenkleriyle de ortusuyor. Tamamen yabanci degil yani...Yazdiklarini derleyip ceviri halinde bastirmayi dusunmez misin acaba?

Önyargılarını yeniden organize etmeyi düşünmek sanıyorlar...

Hazalcim uzulme canim. Bende senin gibi hissediyordum kendimi eskiden ama kizima baktikca ve hic bir eksiginin olmadigini, herseyin emzirmekle bitmedigini gordukce bu duygudan siyrildim. Masallah kizinda cok tatli gorunuyor, ona saglik sihhat ve omur boyu mutluluk diliyorum.
 
Aslinda burdan baska bir haber de emziren anneler hakkinda verirdim ama konuyu dallandirmak istemiyorum. Sadece emziren anneler, diyetinize dikkat edin, yagli ve sagliksiz beslenmeyin diyeyim.
 
Sana ve kizina sevgilerimi yolluyorum.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Elifcigim,
Oncelikle "Yazdiklarini derleyip ceviri halinde bastirmayi dusunmez misin acaba?"  sozunu iltifat olarak kabul ediyorum. Tesekkur ederim canim, hic boyle birsey aklimdan bile gecmedigi icin ne diyecegimi bilemiyorum. Ama yazdiklarima deger verdigin icin cok sevindigimi soylemeliyim.
 
Simdi gelelim asil meseleye. Bahsi gecen yazidaki yaslar bir ortalama yani averaj, cogunluk uzerine konusuluyor ama bunun istisnalari da olabilir. Yani hafif bir kayma olabilir fakat 4-5 yasindaki bir cocugun 1 yasin altindaki bebeklerde gorulen bagimlilik devresinde kalmasi buyuk bir kayma oldugu icin normal gorunmuyor. Muhtemelen boyle bir cocugu olan anne cocuguyla buyurken cok zor anlar yasamistir ve halada yasiyordur cunku onun bagimsizlik devresini atlamis bulunuyor. Sana katiliyorum, bahsettigin anne cocugu bagimsizligi tecrube etmek istediginde muhtemelen hala onu muhtac bebek gibi gormusse ve herseyi onun icin yapmaya devam etmis, ev bozulmasin, ortalik kirlenmesin, birsey kirilmasin, ortalik temiz olsun diye cocugu tasbebek gibi oturtmaya calismissa cocuk bagimsizlik duygusunu yasayamamis olabilir. Bagimsizlik duygusunu tatmayan cocuk, 3ncu evre olan birlikte yapalim devresine de gecemez cunku kendi yapabileceklerini daha ogrenememis olur.
 
Haliyle bagimsiz olmanin ne oldugundan haberi olmayan bir cocuga sirf "yasi geldi diye" aniden "ya artik sen buyudun bunu niye sen yapmiyorsun" yada sunuda sen yap demek hicbirsey ifade etmiyor. Cocuklar sadece ogrendikleriyle hareket eder. Bagimsizlik, kendine guven, iyi huylar, soz dinleme vs gibi guzel kavramlar otomatik ve yasla gelen seyler degildir. Ogretilir.
Zaten disiplin dedigimiz kavrami cok iyi anlamamiz lazim.Disiplin cocugu cezalandirmak degildir. Ingilizcede discipline diye gecen bu kelimenin kok anlami "ogretme"dir.
 
Benim kizim suan 1 yasinda yani tam bagimlilik la bagimsizlik arasinda. Soyle diyim mesela birseyi ilkkez goruyor, once durup bir bakiyor "alsammi almasammi"... Sonra once bir parmagiyla dokunuyor yada itiyor
"birsey yapacakmi yapmiyacakmi"... birsey olmadigini gorunce eline alip inceliyor beni cagirma geregini duymuyor. Bazende yeni birsey gordugunde hic birsey yapmadan konsantre olmus bir sekilde ona bakiyor veya bana bakip isaret parmagiylada o seyi gosterip "IH" IH" diyor yani benden once benim o seyi elime almami, onunla nasil oyniyacagini ona gostermemi istiyor. Bizim kullandigimiz seyleri yada esyalari ise hic cekinmeden almak ve oynamak istiyor. Bizede ihtiyac duymuyor cunku elimizde gordugu icin o seylerin otomatikmen oynanacak seyler oldugunu dusunuyor.
Yeme icme konusunda da karma bir tavir sergiliyor, kirazi yada cilegi kendi alip yemek istiyor ama biberonla sutunu ben vereyim istiyor. Oysa biberonunu kendi tutup icebilir bence ama sanirim arkasinda hala bir duygusal ihtiyac ve aliskanlik var ve ben de onu "kirazi kendin yiyorsun madem, Sutunude ic" diye zorlamiyorum, kizimin istedigi zaman bu geciside yasayacagini dusunuyorum.
 
Sanirim isin ozu cocugu birseyi yapmaya zorlamamak, yapmak istediklerini de zarari dokunmadigi surece engellememek. Mesela bizim kiz her allahin gunu evin altini ustune getirir. Evi dagitmasinin bir zarari yok, sadece daginiklik. Aman evim daginik olmasin diye kizimin ogrenmesini engellemek bana mantikli gelmiyor acikcasi. Varsin daginik olsun.. O her gun dagitir ben her aksam toplarim, hatta bazen ben daha toplarken yetisir arkamdan butun yaptiklarimi bozar
 
Bunu dedim, gercekten bu benim tepkilerimi olcmesi cok ilginc bir mesele. Benim tepkilerime gore kendi sinirlarini koymaya calisiyor ve o sinirlari da zaman zaman deniyor.. Bence cocuklar sinirlari boyle ogreniyorlar. O yuzden herseye tepki vermemek lazim, aksi takdirde onlari ufacik bir dunyaya sIkIstirmaya calisiyoruz ki buda onlarin isyan etmelerine ve hircin olmalarina sebep oluyor.
 
Neyse benim kizim bir alem.. yazdikca konu dagiliyor, anlata anlata bitiremem zaten. Aslinda ben Dr Sears i birakip kendi kizim ustune bir kitap yazayim
 
Sana hayirli ve kolay dogumlar diliyorum canim. Hersey gonlunden gectigi gibi olsun.
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

tesekkur ederim canim sagol.. gercektende cok guzel konulara deginmissin bundan sonra  yazilarinin takipcisiyim..sevgiler..

Sanildiginin aksine cocuklar disiplin isterler. Puf noktasi disiplinin tutarli ve sevgi dolu olmasi. Cocugun kurallari bilmesi ve bu kurallari bozdugunda neler olacagini hissetmesi cocugun icinde bulundugu ortama karsi guven duymasini saglar. Bu bilincle icine girdigi ortamda oynamaya ve kesfetmeye konsantre olur cunku sinirlarinin nerde oldugunu biliyordur.
 
Ofisimde gordugum en endiseli ve sIkIntili cocuklar hic yada tutarsiz disiplin edilmis cocuklardir. Bu cocuklar etrafta kosar,kovalar,terbiyesiz davranir,vurur,kufreder, orda bulunan insanlarin hepsini limitlerini denemek icin test eder ve kendisine dur diyecek birini arar. Bir cocugu bu kadar guc sahibi olmasi korkutur ve sizin sevgiden sonra cocugunuza verebileceginiz en guzel sey disiplindir.
 
Cocuklarin cogunlugu anne-babasinin kendisinden yapmasini istediklerini yapmak ister. Anne-babanin dikkati ve sevgisi cocuklarin birseyler yapmasi icin en guclu motive edicilerdir ve cocuklar annenin ilgi ve sevgisini ustlerinde tutabilmek icin herseyi yaparlar. Problem anne-babanin zamaninda cocuklarin hoslanilmayacak davranislar sergilediginde bu davranislara dikkat edip ustunde durmamalari ve iyi davranislar sergilediginde de bu davranislari odullendirmemeleri. Oduller cocuklar icin guclu bir anne-baba onayidir ve cocuga buyuklerinin ondan istedigini yapabilmis olma hazzi verir. Bu haz kendisiyle gurur duymasina neden olurki bu cok onemli bir duygusal ogedir.
 
Disiplinin calismadigi zamanlar:
Bazen anne-babalar cocuklarindan yasina yada gelisim devresine uygun olmayan beklentilerde bulunurlar. SIk SIk duydugum bazi ornekler sunlar.
 
1.Anne-babanin istegi cok geneldir. "kendine gel" "guzel davran" gibi kavramlar yaklasik 10 yasinin altinda bir cocuk icin bir mana tasimaz. Istediginiz sey hakkinda daha spesifik olun. "bagirmayi birak" yada " Tom un arabasini ona geri ver"
 
2.Istenilen sey cocuk icin coktur. Kucuk yastaki bir cocuga "odani duzelt" demek onun icin anlasilir birsey degildir. Cocuklar "kitaplarini rafa koy" "camasirlarini sepete koy" gibi seylere daha guzel karsilik verirler. Kucuk kucuk islerden baslamak cocuk icin bir sonraki isi yapmak icin yardimci olur.
 
3. Cocuk yaptigi hatanin yada guzel davranisin sonuclarini hemen yasamadiginda aradaki baglantiyi unutur. Bir cocuk suc islediginde alacagi karsilik gecikirse, gecikmeli olarak verilen karsiligi o sucla bagdastiramaz ve bu olaydan hicbirsey ogrenmez. Mesela bir cocugu bir hafta boyunca guzel davrandigi icin haftasonu odullendirmeye karar vermenizden cocugunuz birsey anlamaz cunku hafizasi ve mantigi boyle genis kapsamli bir odullendirmeyi anliyacak kadar olgun degildir. Cocugunuz ne kadar kucukse odullerinizde o kadar cabuk olmalidir. Cocugunuz arkadasina oyuncagini geri verdigi anda cocugunuzu "aferin oyuncagi vermekle ne guzel yaptin" gibi bir odulle cocugunuzu aninda ovebilirsiniz.
 
4. Cocuktan cok sey beklemek. Cocuk kendisine hayir dendiginde yapmakta oldugu seyi birakmasi gerektigini bilir ama o seyi yaparken duygudu istekten vazgecemez. Mesela Tv nin dugmesiyle oyniyan bir cocugu Tvye oynamasini engellerken sadece hayir demeniz yetmez, onun ilgisini yonlendirecegi baska birsey gostermelisiniz.
 
5.Cok fazla hayir demek. Eger bir cocugun dunyasi sinirlar ve yasaklar icinde yuzuyorsa cocuk artik yasaklara ve engellere ilgi gostermeyecektir. Yasaklari yada sinirlari azar azar tanistirin cocugunuza. Onceligi en onemli olanlari ogretin ki bunlar kendisine veya cevresine verecegi zararlar dan engellemek olabilir. Yemek yeme konusundaki savasi asla kazanamazsiniz ve giysiler konusundaki kurallar savasmaya bile degmez.
 
6. Cocuk cok yorgundur. Cocugunuzu yorgun, ac, uzgun yada stressliyken disiplin etmeye calismayin. Oncelikle cocugunuzu icinde bulundugu bu gibi durumlardan cikarip daha sonra tekrar denerseniz daha basarili olursunuz.
 
7.Anne-baba cok yorgundur: Cocugunuzdan daha sIkIntili bir duruma girerseniz cocugunuza degecek hicbirsey ogretemezsiniz. Sizin cocugunuza karsi olan davranisiniz cocugunuz icin dunyanin ona karsi olan davranisidir. Kendinize mola verin. Kontrolunuzu kaybetmeyin ve bunun farkinda olun. Yoksa hem kendinizi hemde cocugunuzu korkutmus olursunuz. Daha sonrada pismanlik duyarsiniz.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Sevim'cim,
Ceviri hakkindaki dusuncelerim hala devam ediyor, bence bu paylastiklarina daha cok insan ulasabilmeli 
Inan forumda surekli takip ettigim konu basligi 4'u gecmez ve bu 4'un icinde de birisi bu forum. Her okudugumda bir de esime anlatiyorum, onunla tartisiyoruz, cok faydali oluyor. Bakalim bizim yumurcak geldikten sonra bunlarin ne kadarini uygulayabilecegiz?
Bu gunlerde esimle en cok dusundugumuz calisan bir anne baba olarak eve geldigimizde cocugumuzla iliskimizde dengeyi nasil kuracagiz seklinde. Etrafimizda gordugumuz genellikle aksama kadar kreste olan cocugu aksam yorgun olmasinin da etkisiyle annenin babanin disiplinize etmeye calismasi( ki yukardaki yazi yorgunken denemeyin diyor) ya da zaten cocugum beni gormuyor kaliteli 2 saat gecireyim diye her yaptigini kabul etmek seklinde. Aslinda bu ikilemi ben de yasamiyor degilim. Dr Sear'in kitabinda bununla alakali birseyler var mi acaba Sevim'cim?
Simdiden cok tesekkurler.
Sevgiler
tatli kizini opuyorum

Önyargılarını yeniden organize etmeyi düşünmek sanıyorlar...

Elifcim kitaba baktim, calisan anne-babalar icin ozel bir baslik yok. Fakat bir yandan da kitabi okuyorum ya zaman zaman calisan anne-babalarin bazi konularda bahsi geciyor. Ozellikle soyle bir paragraf var.
 
18 aya kadar bebeklerin anneye duygusal ihtiyaci had safhadadir, 18nci aydan sonra bu ihtiyacin yogunlugu azalir. Ozellikle annelerin 18nci aya kadar ellerinden geldigi kadar bebekleriyle birlikte olmalarini tavsiye ediyoruz. Calisan anne babalar icin bebeklerinin ogleden sonra uykusunu almis olmalarini tavsiye ediyoruz. Boylece aksam isten gelen anne-babalar karsilarinda yorgun bir cocuk bulmiyacaklar ve cocuklariyla kaliteli zaman gecirme firsatlari olacak. Kaliteli zaman dedigimiz bu degerli vakti cocugunuzla oynayarak ve bu oyun sirasinda da davranis ve ruh halini analiz ederek duygusal dunyasinda neler olup bittigini tahmin edebilirsiniz. Ayrica oyun vakti cocugunuza ogretmek istediklerinizi de ogretmeniz icin cok ideal bir zamandir.
 
Elifcim ne kadar dogum iznine ayrilabiliyorsun yada ne zaman bebegini krese vermeyi dusunuyorsun bilmiyorum ama bebisinden ayrilip ise donunceye kadar gecireceginiz vakti cok iyi degerlendirirsen daha sonrasinda denge kurmanizda daha kolay olabilir.
 
Dr Sears'in herzaman uzerinde durdugu ve cok onem verdigi bir husus bebegin dogdugu andan itibaren kendini iyi hissetmesini saglamak. Her ihtiyaci aninda giderilen, annesinin ilgisi ve sevgisi surekli ustunde olan, annesiyle bolca vakit geciren yeni dogan bebeklerin  kendini iyi ve guvende hissettigini ve bu "kendini iyi hissetme"nin bebege mutluluk getirdigini ve daha sonralari yasanan degisikliklerde bebegin daha tolereli davrandigini belirtiyor. Ve sevildigini ve deger verildigini hisseden bebeklerin disiplin edilmeye daha yatkin oldugunu soyluyor.
Haliyle disiplin edilmeye yani ogretilmeye daha yatkin olan bebeklerle ugrasmak hem vakit hemde enerji acisindan daha kolay olsa gerek.
 
Zaten cocugumla 2 saat birlikte olabiliyorum bari her dedigini yapayim dusuncesi kendini yetersiz bulmaktan kaynaklanan bir sucluluk duygusu gibi geliyor kulaga ve "sinir koyamama" "cocuga ne noktada hayir diyecegine karar verememe" "kural koyup sonrada bunu baska bir zaman bozma" gibi hatalara yolacabilir. Buda bir yazida bahsettigim gibi butun gucun cocukta oldugu sinirsiz ortam problemine zemin hazirlayabilir.
 
Anaokullari konusunda cok dikkat edin. Bazi anaokullari cocuklari ortaya saliyorlar butun gun cocuklar birbirleriyle ugrasirken ogretmen ve bakicilar cay kahve icip cocuklari uzaktan seyrediyorlar. Zarar olmadigi,kavga cikmadigi surece de karismiyorlar. Sonrada aksam cocuk butun gun tepindigi icin baygin bir sekilde eve donuyor ama o cocuk acaba o gun ne ogrendi? Nerden biliyorsun diyeceksin, birincisi yigenimin gittigi anaokulunda bizzat gordum bunu, ikinciside benim annem anaokulu mudiresiyken onun okuluna cok giderdim ve onun yarattigi ortami henuz baska hicbir anaokulunda gormedim.
 
Bilmiyorum yani madem cocugumu bir yere emanet edicegim, emanet edecegim yer benim kriterlerimi tutturmali. ben sahsen cocugumun anaokuluna yakismasini degil anaokulunun cocuguma yakismasini beklerim.
 
Sen Dr Sears'tan sormustun ama ben cok sahsi fikirde karistirdim lafima umarim sIkIci olmamistir
 
Sevgiler.
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)