Seviiim,valla içime oturdu,akşamdan beri düşünüyorum yoksa farkında olmadan o duruma doğru mu gidiyoruz.Oysa bu konuda dikkatli olduğumuzu düşünüyorduk,hatta biraz eşime de fırça kaydım istemeden,çok fazla her dediğini yapma ,çıtanı biraz daha yükselt diye.o da şaşırdı,durupdururken ne oluyor diye.Amaaan ne zor şu çocuk büyütme işi,en doğrusunu yapayım derken bu sefer başka yola sapıyorsun.Benim ailem biraz tutucu bir aile,tutucu derken dini yönden değil.Eleştirici,mükemmelliyetçi,yasak yanlış ayıp kelimelerini sık kullanan.Özellikle de babam,o yüzden ablam da ben de hep anneme yakın hissetmişizdir kendimizi,babamla hep bir sınır vardı aramızda.Ama annemin uçsuz bucaksız sevgisi bizi doyurdu Allah'tan.Eşimin ailesi de tam tersi,anlayışlı sakin,ayıp ,olmaz gibi kelimelere yer olmayan bir aile ortamı.Bu bana daha hoş gelmişti başlarda,böyle bir ortamda çocuk çok daha huzurlu büyür diye düşünüyordum ama orda da eltimin kızının ne duruma geldiğini görünce korktum doğrusu.Neyse biz güya her iki taraftaki hataları da yapmayacağız,okuyarak araştırarak en doğrusunu vereceğiz evladımıza ama iş uygulamaya gelince herşey kitaptaki gibi olamıyor malesef.Çünkü birebir onu uygulayamıyorsun,benim ailemden gördüğüm alıştığım bazı şeyler var,eşimin de kendi ailesinden. Yanlışları görüyoruz ama sonuçta biz de o yanlışlar içinde büyüdük ve ister istemez etkisinde kalıyoruz.Bu yazdıklarım sadece benim için geçerli değil,tüm anne babalar için geçerli.Öyle bir yazmışım ki sanki çok karışık bir ortam var,büyük problemlerimiz varmış gibi ama yok Allah'a şükür,huzurluyuz mutluyuz,en önemlisi sağlığımız yerinde olsun.

 
Bircok cocuk teorilerinde anne-babalarin asil gorevinin cocuga bagimsiz olmayi ogretmek oldugu anlatilir. Bu dogrudur ama bagimsizlik cocugun duygusal dunyasinin saglikli olmasi icin yapilan calismanin sadece bir parcasidir. Bir cocuk 3 donemden gecmek zorundadir.
 
1.Bagimlilik: "Sen benim icin yap". 1 yasinin altindaki cocuk tamamen anne-babasina bagimlidir ve hersey anne-babadan beklenir.
 
2.Bagimsizlik:"Ben kendim yaparim". Ikinci yasinin icindeki bu minik kesifci bircok seyi anne-babanin yol gostermesi dahilinde anne-babadan bagimsiz olarak yapmayi ogrenir.
 
3.Birbirine muhtaclik donemi: "Birlikte yapalim". Bu en olgun donemdir. Bu cocuk herseyi kendi yapabilecek kapasiteye sahiptir ama daha iyisini yapmak icin anne-babanin tecrubesine ve ogudune ihtiyac duyar.
 
Bir cocugun duygusal olarak saglikli olabilmesi icin bu her donemi yasamis olmasi ve donemler arasinda gecis yapmis olabilmesi gerekir. Bagimlilik doneminde saplanmis bir cocugun duygusal dunyasi ne kadar zarar icindeyse, o bagimliligi yasayamadan bagimsizliga erken itilmis cocugun duygusal dunyasida o kadar zarar icindedir.
Bagimsizlik doneminden cikamamakta sinir edici bir durumdur cunku cocuk icin en guzeli hem buyuklerinin tesvik ve yardimlarindan faydalanmak hemde kendi potansiyelini gelistirmektir.
 
Cocuklarimiza yasina gore davranmayi ogrenmemiz gerekiyor. Gelismesinin dogal sureci olarak bagimsizlik donemine gelmis bir cocuga hala bebekmis gibi davranmak ve herseyi onun icin yapmaya devam etmek, bu donemin dogasina ters dusecegi icin bagimsizligi ogrenmek ve uygulamak icin hevesle firsat kollayan cocuk icin itiraz sebebi olabilir. Ayni sekilde anneye bagimlilik halinde olan bir cocuk ise sartlardan yada bir takim sebeplerden dolayi zamani gelmemis bagimsizliga itilirse kendini guvende hissetmeyecek, anne-babasinin onun ihtiyac duydugu zaman yaninda olmadigi hissine kapilacak ve bu his dunyasinda zor anlar yaratacaktir.
 
Amaciniz cocugunuz ilk iki donemi yasarken bu donemlerin farkinda olmaniz ve donemlerin gerektirdigi gibi hareket etmeniz olmali. Karsilikli bagimlilik donemine gectiginizde ise cocugunuz hem kendi yapabilecek yani kendini bagimsiz hissedecek hemde daha iyisini yapmak icin size danisacaktir ki bu cok saglikli bir anne cocuk iliskisi olacaktir. Bu sekilde hem cocugunuzu tesvik edicek onun tam kapasitesini kullanmasi icin yardimci olacaksiniz, hemde cocugunuzun sizin desteginizle ama sonucta kendi basarisi olan sonuclara erismesi sizi memnun edecektir.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Anne-babalar zaman zaman dusunur."Acaba benim cocugum cok mu enerjik yoksa hiperaktif oldugu icin tedaviye mi ihtiyaci var" Cocugunuzun hiperaktif olup olmadigini anlamak icin asagidaki listeyi kontrol edin.
 
1. Cocugunuz aktivitelerin birinden digerine hicbirini bitirmeden jet hiziyla yasina uygun olmayan bir derecede dolasiyor.
2.Evin icindeki normal ve siradan olan aktiviteler (mesela Tv nin sesi, cocuklarin kosmasi) dikkatini cabucak dagitiyor
3. Bir konusma sirasinda, bir isi yaparken yada birseyle ugrasirken konsantrasyon kurmakta gucluk cekiyor
4. Organize olamiyor, giysilerini, oyucaklarini surekli kaybediyor
5.Okula gec kaliyor, eve zamaninda gelmiyor
6. Konusmanizi dikkatli dinlemiyor, verilen direktifleri kaciriyor, ev odevini yapmiyor
7. Siraya sokuldugu zaman sirada duramiyor yada bir oyunda sirasini bekliyemiyor
8. Konusurken cok fazla konusuyor ve konustugu seyleri konuyla hic alakasi olmayan yada ilgisi bulunmayan seylerle dolduruyor
9. Sinirleri kisa devre yapiyor, kolayca sinirleniyor ve siradan, basit seylere uygunsuz tepkiler veriyor
10.Bir soru soruldugunda, daha soru tamamlanmadan araya girip cevabini dusunmeden veriyor
11.Oturmakta gucluk cekiyor
12. Verilen talimatlari dinlemekte yada uygulamakta gucluk cekiyor
13. Bir hikayenin tamamini dinlemekte gucluk cekiyor, yerinde duramiyor ve kipir kipir kipirdiyor
14. Bir aktivitenin talimatlarinin neler oldugunu ogrenmeden kendini aktivitenin icine ativeriyor
15. Kendisi icin tehlikeli olabilecek fiziksel aktivitelere sonuclarini dusunmeden girisiyor
16.Bir grup arkadasi icinde onlarla birlikte oynayamiyor, kabadayi ve saldirgan davraniyor
 
Bu davranislarin bir kismini bazi cocular bazen yapar, ama hiperaktif cocuklar bu davranislarin cogunu cogu zaman yaparlar. Eger yukarda siraladigimiz ozelliklerin yarisina yakinina evet dediyseniz ve cocugunuz en az 6 aydir bu ozellikleri sergiliyorsa doktorunuza yada cocugunuzun okulundaki psikologa danisin.
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

1nci goruntu: 8 yasindaki Matthew ve 11 yasindaki Erin mutfaga girdiklerinde anne ve babalarinin tartisiyor oldugunu goruyorlar. O anda orda olmak istemediklerinden dolayi hemen atistiracak birseyler alip garajda basketbol oynamaya gidiyorlar.
 
2nci goruntu: 10 dakika sonra. Matthew ve Erin mutfaga antenleri acik bir sekilde ve merak icinde tekrar giriyorlar ve bu sefer anne-babalarini gulusurken buluyorlar. Bu sefer cocuklar mutfakta takilip konusulanlari dinliyorlar ve konusmalardan tartismanin nasil sonuclandigini anlamaya calisiyorlar.
 
Tahmin ettiginiz gibi bu bizim Sears ailesinin icinde olagelen seyler ve evet bizde dahil olmak uzere butun ciftler tartisir. Bu tartismalarin bir kismida cocuklarin onunde yada duyabilecekleri sekilde olur. Fakat bu tartismalari cocuklar icin yapici bir ogretime cevirebiliriz.
 
Cocuk yetistirmede daha tecrubesizken cocuklarimizin onunde tartismamak icin elimizden geleni yapardik. Cocuklarimizin sevgi ve evlilik hakkinda iyi izlenimlere sahip olmalarini istedigimiz icin onlarin onunde hep en iyi davranislari sergilerdik. Simdi dusunuyoruzda bu aslinda bir sahtekarlik ve dogru degil.
 
Anne-babalarin tartismasi cocuklar icin cok onemli bir dersi iceriyor: Birbirini seven insanlar farkli dusuncelerde olabilir ve bu dusuncelerini birbirlerine yansitabilir ve boyle birsey iliskiler icin bitirici bir etken degildir. Yerine oturmus ailelerde anne-babalar tartissa bile sonunda mutlaka barisirlar. Bu cesit gozlemlerde bulunan cocuklar su sonucu cikarir " dusundugumu yada fikrimi uygun bir sekilde soylemem guvenli birsey. Birbirine vurmadan ve kufur etmeden de tartisilabilir ve arkadasliklar tartismalardan sonrada devam edebilir". Cunku sonuc itibariyla arkadaslar hissettiklerini paylasmalilar. Herzaman birseyi nasil yada ne sekilde soyliyecegimiz hususunda hemfikir olamayiz. Bu yuzden zaman zaman farkli dusuncelere sahip olmak ve dusunduklerimizi karsimizdaki insanla tartismamizda cok dogal. En iyi arkadaslar bile zaman zaman tartisabilir.
 
Anne-babalar siz hakli tartisma hususunda cocuklariniza rol modeli olabilirsiniz. Soyleki, onlara tehlike unsuru yaratmiyacak sekilde farkli olan fikirlerini ifade edebilmelerini ogretebilirsiniz. Tabi bahsettigimiz tartisma karsinizdaki insani rencide etmiyen, kufur icermeyen ve fiziksel siddeti olmayan seklindeki tartismadir. "Sen" (ne kadar dusuncesizsin) iceren sozcuklerden ziyade "ben" (benim dusunceme gore) iceren sozcukleri secin tartisirken. Gecmisi tartismanizin icine sokup gecmisten meseleleride acmayin ve cocuklarinizida tartismaniza katmayin. O anki sorun ne ise onu cozmeye calisin ve ortak bir noktaya ciktiginizda yada olay cozuldugunde cocuklarinizin sizin barismanizi veya ozur dilemenizi gormesini saglayin.
 
Tabi negatif bir olayi pozitif bir olaya cevirebilip cocugunuza ogretebilmeniz icin oncelikle cocugunuzun mutlu bir aile ortaminda yasadigini bilmesi ve evliliginizinde genelde mutluluk icinde gectigini hissetmesi gerekir. Bunu cocuklariniza sozleriniz ve davranislarinizla yansitmaniz lazimdir. Eger bu mutlaka olmasi gereken guvenli ortam yoksa ve cocuk aksine his olarak dengesiz bir ev ortaminda yasiyorsa, ustune yapilacak tartismalar sadece cocugun ruh halinin daha da kotulesmesine sebep olacaktir.
 
Bir kere terapi uyguladigim cocuklardan biri (8 yasinda) anne-babasinin bir kavgasini gordukten sonra deprasyona girmis ve kizginlasmisti. Farkettimki bu cocugun korkusu anne-babasinin kavgasinin bosanmayla sonuclanacagini dusunmus olmasiydi cunku okulda yakin bir arkadasinin annesi-babasi bosanmislardi.
Terapi uyguladigim bir baska cocukta okula gitmeyi reddediyordu ve okula karsi fobisi olusmustu. Onun korkusuda anne-babasi kendisi okuldayken kavga edebilir birbirlerine fiziksel zarar verebilirlerdi ve eve dondugunde anne yada babasi evi terketmis olacakti.
Bir keresinde bir kiz cocugu bana hic birzaman evlenmeyecegini cunku kendi anne-babasinin cok kavga ettigini soylemisti.
 
Anafikir: Eger evliliginiz saygi ve sevgi ustune kuruluysa, tartismalariniz yada farkli olan fikirlerinizi beyan etmeniz iliskinizi bozmayacaktir. Eger tartismalariniz cocugunuzu rahatsiz ediyorsa, his dunyasini kotu etkiliyorsa kavgalarinizi ozel tutun, cocugunuza yapici bir sekilde tartismayi ogrenmeden ve bu konuda gerekiyorsa uzman yardimi almadan kavgalarinizi gostermeyin.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

     Yine çok güzel bir konuya ayak basmışsın Sevim'ciğim,ellerine sağlık.İyi aile modellerinde genelde böyledir:anne baba çocukların yanında tartışmaz,bu durum çocuğun psikolojisini bozar.Oldum olası bana tuhaf gelmiştir bu durum.Bana göre yeri ve zamanı geldikçe çocuk hayatla ilgili her türlü tecrübeye varmalı.Tamam çocuklarımızı çok seviyoruz,tüm kötü şeylerden korumak istiyoruz ama onlara toz pembe bir dünya sunmamız ileriki hayatlarında karşılaşacakları en ufacık bir problemde ruhsal çöküntüye uğramalarına sebep olacağına inanıyorum.O yüzden hayatı her yönüyle acısı ve tatlısıyla onlara göstermemiz lazım.Tabi ki onlar hazır oldukları zaman .Bu demek değildir ki hayatta savaş da var,şiddet de var hadi hepsini gösterelim.İnsancıl konulardan bahsediyorum,savaş ve şiddet hiç bir şekilde insancıl değildir.Neyse zaten Dr. Sears gayet güzel açıklamış (konuyu dallandırmama gerek yok),Sevim arkadaşımız da ellerine sağlık Türkçeye çevirip bize sunmuş,çoooook teşekkür ediyorum kendi adıma,sevgiler bebişine de öpücükler.

Yeliz senin agzinda bal damliyor ya Sagol canim. Oglunu ve seni cok opuyorum.
 
Sevgiler.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Az once BBC nin internet sayfasinda bir haber okudum. Ingilizcesini daha detayli bir sekilde okumak isteyenler habere surdan ulasabilir.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/1501906.stm
 
 
Bilimadamlari bebekleri dogduklari andan itibaren 3 aydan daha az emzirmenin zeka seviyeleri uzerinde olumsuz etki yapabilecegi konusunda uyardilar.
Norvecli ve Danimarkali billimadamlari yaslari 13 ay ve 5 yas arasinda degisen 345 cocugun ustunde yaptiklari incelemelerde ne kadar bir zaman emdirildiklerini takip ettiler.
 
Bilimadamlarinin bulduklari sonuclarda 3 aydan once memeden kesilmis bebeklerin 13 aylik olduklarinda 6 ay veya daha fazla emzirilmis yasitlarina gore akil kullanmalarini gerektiren aktivitelerde averajin altinda skor aldiklarini ve ayni bebeklerin 5 yasina geldiklerinde zekalarinin 6 aydan fazla emzirilmis yasitlarindan daha dusuk oldugunu tespit ettiler.
 
Bilim adamlari annelerin yasini,egitim duzeyini, zeka seviyesini ve sigara icip icmedigini bile goz onune aldiklari halde sonuclarin israrli bir bicimde yukardaki gibi ciktigini gorduler.
 
Dr Torstein Vik arastirmalarimiz sonucunda elde ettigimiz bilgiler bize emzirme ne kadar uzun surerse bunun bebegin idrak ve kavrama anlayisini o kadar gelistirdigini gosterdi.
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

zeynoss  paylastigin icin sagol ..

anne sutu tabiki en iyisi en guzeli..  anne sutu alan almiyan  cocuklar icin  zeka seviyesi  yazilan yukardaki konu tartisilir..
benim gorumcemin  4 oglu var ve hic birini emzirmemis, amerikanin en unlu universitesinden  2 oglu  mezun .. prof,docent dr  diger ikiside  hala okuyorlar ve cok basarililar,
diger gorumcemde  3 cocugu var bunlari 1 ve 2 yil arasinda emzirmis.onun cocuklari  ikisi liseyi bitirdiler okumadilar  kucuk kiz hala lisede,

kendi kizkardesimin iki cocugu var 4 ve 13 yaslari.. ve sutu hic olmadi. cocuklarini hic emzirmedi..buyuk kiz  cok cok zeki,turkiyede  bilgi yarismasinda kizlardan birinci geldi, 13 yasinda ve 3 lisan konusuyor ..kendi kendine  bilgisayar ogrendi  web siteleri hazirliyor   pc de programlar hazirliyor.her hangi bir kursa gitmeden..

zeynos paylastigin icin tesekkur ederiz.   ....sevgiler...

     Hazal'cığım,aynı şeyi ben de düşünürdüm hep,ben hiç anne sütü emmemişim,filan filan arkadaşlarım çok emmişler ama ben onlardan daha zekiyim.Daha sonra araştırınca öğrendim ve oğlumu 19 ay emzirdim.Şöyle oluyor;Bizler zaten birtakım özelliklerle,anne babadan aldığımız genlerle doğuyoruz yani şöyle düşün hepimiz elimizde bir bardakla dünyaya geliyoruz,kimimizin bardağı büyük kimimizin küçük ve sonradan dış faktörlerle(mesela anne sütü gibi) bu bardakları doldurmaya çalışıyoruz.Bardağı küçük olan tam doldursa da bardağı büyük olan yarım doldurmakla onu geçebiliyor.Bardağı küçük olanın daha fazla yapabileceği birşey yok çünkü kapasitesi o kadar ama eğer bardak büyükse bunu doldurmak için biz anneler çocuklarımıza ne gerekiyorsa onu yapmakla hükümlüyüz.
     Bir de şu örnek geldi aklıma;yine doğuştan bir boy kapasitesiyle doğuyoruz bu anne babamızın boyuyla orantılı birşey ve daha sonra sporla basketbolla bunu bir yere kadar zorlayıp biraz daha uzatabiliyoruz.Hayatı boyunca hiç spor yapmamış bir insan sırık gibi uzuyor ama o kadar spor yapan da kısa kalabiliyor.Ama bir de spor yapmadığını düşün belki de çok daha kısa kalacaktı.
     Valla anlatım kabiliyetim hiç yok benim ama birşeyler anlatabildimse ne ala.Sevim'ciğim teşekkür ederim canım.

evet yelizcim cok guzel anlatmisin iste benim dusunupte yaziya dokemedigim konuyu cok guzel anlatmisin sagol... onu diyorum bu genlerle ilgili bir durum..

sizler  genc annelersiniz bana gore   bizim zamanimizda yani bundan 37 yil once simdiki kadar anne sutune yakin  bebek formulalarida yoktu  benim bebeklik donemimde anne sutu olmayanlar cocuklarini pirinc unu ile yapilan mamalarla besliyorlardi ,ozaman  herkesin geri zekali olmasi gerekirdi,,
tabiki iyi beslenme nin cocugun gelismesinde buyuk rolu vardir. buda bir gercek.
anne sutunun  faydasi cok herkes biliyor, keske butun annelerin sutu olsada yavrularini emzirseler.


dedigin gibi bu aileden gecen genlerle ilgili durum,,

zeynoscum canim sakin yanlis anlama elestirim sana deil  bu yorumu yapan doktorun yazisina karsilik bu dusuncelerim..

kendinize iyi bakin sevgilerimle..

Hazalcim alinmadim rahat rahat istedigini soyliyebilirsin, benim sahsi fikrim bile olsa elestirebilirsiniz konu dahilinde. Belki ben yanlis biliyorum. Bu forumun bir cok kurali var ama heran herkesin herkesle ayni fikirde olmasi gerekiyor aksi fikir yurutulemez diye bir kurali yok.
 
Nitekim sen oyle diyince yazdiklarimi ve makaleyi tekrar okudum acaba emzirilmemis cocuklar gerizekali statusune giriyor gibi bir izlenim mi var diye.. Boyle birsey yansitmak istemem cunku bebegini tibbi yada saglik sebeplerinden dolayi emzirmek istemis ama emzirememis bir cok dunya iyisi anne var, ki mesela ben kizimi sadece 5nci aya kadar emzirebildim oda kesik kesik oldu. Yani superzeka olmasina 1 ay kalmisti makaleye gore
 
Neyse tekrar okuyunca boyle olabilir ama mutlaka boyledir demiyor, ayrica daha akilli derken emmemis olanlar gerizekali olur gibi bir cikarim yok, zaten boyle bir cikarim yapamazlar. Daha cok akilli ve daha akilli gibi bir sey diyorlar gibime geldi benim. Tabi anliyorum seni buda kulaga cok hos gelmiyor hani
 
Ki zeka ve akil gibi kavramlarin genetik bir gecisi soz konusu oldugu kadar, cevre ve yetistirilme sartlariyla ilerledigini ve geriledigini bircok baska kaynaktan okuyoruz. Makalenin iddia ettigi gibi bile olsa, yasama onde basliyan cocuklarin hayata onde devam edeceklerinin bir garantisi yok.
 
Aslinda ben basligi yanlis atmisim. Sonuna OLABILIR demeliymisim.
 
Sevgilerimle..

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

canim bende 3 aya yakin emzirdim zar zor oda....
 sutum gelmedi ,iste  bazi sansizlik durumlari yasadim  stresten sutum gitti cok uzuldum hala  icimde bir yaradir kizimi emziremedim diye.. demek kismeti yokmus ne diyelim saglik olsun..cok uzuldum ama iste istemekle olmuyor bazi seyler..

Sevim ne zamandir buraya ugrayamamistim, yine cok faydali bildiler vermissin bir cirpida okudum hepsini:)
Cocugun bagimsizlik gecisleriyle alakali bir sorum olacak , sen kizinin bu gecislerini tespit edebildin mi? acaba 1-2 ve 3. yaslarinda bu gecislerin olmasi bir ortalama mi yoksa bu yaslar her cocukta degisebilir mi? Cevremde bazi ailelerin cocuklari yaslari buyuk olmasina ragmen (4,5-5 yaslarinda diyelim)  hala sozu edilen 3. hatta 2. devreye bile gecebilmis degiller. Anneleri israrla kendi islerini yapmalari yonunde tesvik etse de cocuk yine de annesine cok bagimli. Hatta bunlardan bazilari buyuk cocuk ve daha bir rahat kendi isini az bir yardimla kendisi yapabiliyor olmali. Bu annenin gecis devrelerini tam tespit edememesinden kaynaklanabilir diye dusunuyorum ancak senin yorumun nedir?

Önyargılarını yeniden organize etmeyi düşünmek sanıyorlar...

Bu arada Sevim, paylastiklarin isin cok cok teskkurler. Inan her defasinda buyuk zevk alarak ve bazen saskinlikla bazen de iste bu diyerek okuyorum yazdiklarini. Saskinlikla diyorum cunku hic aklima gelmeyen ayrintilar yer aliyor bu kitapta. Dr sear'in yetistirme tarzi bana cok uygun hatta bizim turk gelenkleriyle de ortusuyor. Tamamen yabanci degil yani...Yazdiklarini derleyip ceviri halinde bastirmayi dusunmez misin acaba?

Önyargılarını yeniden organize etmeyi düşünmek sanıyorlar...

Hazalcim uzulme canim. Bende senin gibi hissediyordum kendimi eskiden ama kizima baktikca ve hic bir eksiginin olmadigini, herseyin emzirmekle bitmedigini gordukce bu duygudan siyrildim. Masallah kizinda cok tatli gorunuyor, ona saglik sihhat ve omur boyu mutluluk diliyorum.
 
Aslinda burdan baska bir haber de emziren anneler hakkinda verirdim ama konuyu dallandirmak istemiyorum. Sadece emziren anneler, diyetinize dikkat edin, yagli ve sagliksiz beslenmeyin diyeyim.
 
Sana ve kizina sevgilerimi yolluyorum.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Elifcigim,
Oncelikle "Yazdiklarini derleyip ceviri halinde bastirmayi dusunmez misin acaba?"  sozunu iltifat olarak kabul ediyorum. Tesekkur ederim canim, hic boyle birsey aklimdan bile gecmedigi icin ne diyecegimi bilemiyorum. Ama yazdiklarima deger verdigin icin cok sevindigimi soylemeliyim.
 
Simdi gelelim asil meseleye. Bahsi gecen yazidaki yaslar bir ortalama yani averaj, cogunluk uzerine konusuluyor ama bunun istisnalari da olabilir. Yani hafif bir kayma olabilir fakat 4-5 yasindaki bir cocugun 1 yasin altindaki bebeklerde gorulen bagimlilik devresinde kalmasi buyuk bir kayma oldugu icin normal gorunmuyor. Muhtemelen boyle bir cocugu olan anne cocuguyla buyurken cok zor anlar yasamistir ve halada yasiyordur cunku onun bagimsizlik devresini atlamis bulunuyor. Sana katiliyorum, bahsettigin anne cocugu bagimsizligi tecrube etmek istediginde muhtemelen hala onu muhtac bebek gibi gormusse ve herseyi onun icin yapmaya devam etmis, ev bozulmasin, ortalik kirlenmesin, birsey kirilmasin, ortalik temiz olsun diye cocugu tasbebek gibi oturtmaya calismissa cocuk bagimsizlik duygusunu yasayamamis olabilir. Bagimsizlik duygusunu tatmayan cocuk, 3ncu evre olan birlikte yapalim devresine de gecemez cunku kendi yapabileceklerini daha ogrenememis olur.
 
Haliyle bagimsiz olmanin ne oldugundan haberi olmayan bir cocuga sirf "yasi geldi diye" aniden "ya artik sen buyudun bunu niye sen yapmiyorsun" yada sunuda sen yap demek hicbirsey ifade etmiyor. Cocuklar sadece ogrendikleriyle hareket eder. Bagimsizlik, kendine guven, iyi huylar, soz dinleme vs gibi guzel kavramlar otomatik ve yasla gelen seyler degildir. Ogretilir.
Zaten disiplin dedigimiz kavrami cok iyi anlamamiz lazim.Disiplin cocugu cezalandirmak degildir. Ingilizcede discipline diye gecen bu kelimenin kok anlami "ogretme"dir.
 
Benim kizim suan 1 yasinda yani tam bagimlilik la bagimsizlik arasinda. Soyle diyim mesela birseyi ilkkez goruyor, once durup bir bakiyor "alsammi almasammi"... Sonra once bir parmagiyla dokunuyor yada itiyor
"birsey yapacakmi yapmiyacakmi"... birsey olmadigini gorunce eline alip inceliyor beni cagirma geregini duymuyor. Bazende yeni birsey gordugunde hic birsey yapmadan konsantre olmus bir sekilde ona bakiyor veya bana bakip isaret parmagiylada o seyi gosterip "IH" IH" diyor yani benden once benim o seyi elime almami, onunla nasil oyniyacagini ona gostermemi istiyor. Bizim kullandigimiz seyleri yada esyalari ise hic cekinmeden almak ve oynamak istiyor. Bizede ihtiyac duymuyor cunku elimizde gordugu icin o seylerin otomatikmen oynanacak seyler oldugunu dusunuyor.
Yeme icme konusunda da karma bir tavir sergiliyor, kirazi yada cilegi kendi alip yemek istiyor ama biberonla sutunu ben vereyim istiyor. Oysa biberonunu kendi tutup icebilir bence ama sanirim arkasinda hala bir duygusal ihtiyac ve aliskanlik var ve ben de onu "kirazi kendin yiyorsun madem, Sutunude ic" diye zorlamiyorum, kizimin istedigi zaman bu geciside yasayacagini dusunuyorum.
 
Sanirim isin ozu cocugu birseyi yapmaya zorlamamak, yapmak istediklerini de zarari dokunmadigi surece engellememek. Mesela bizim kiz her allahin gunu evin altini ustune getirir. Evi dagitmasinin bir zarari yok, sadece daginiklik. Aman evim daginik olmasin diye kizimin ogrenmesini engellemek bana mantikli gelmiyor acikcasi. Varsin daginik olsun.. O her gun dagitir ben her aksam toplarim, hatta bazen ben daha toplarken yetisir arkamdan butun yaptiklarimi bozar
 
Bunu dedim, gercekten bu benim tepkilerimi olcmesi cok ilginc bir mesele. Benim tepkilerime gore kendi sinirlarini koymaya calisiyor ve o sinirlari da zaman zaman deniyor.. Bence cocuklar sinirlari boyle ogreniyorlar. O yuzden herseye tepki vermemek lazim, aksi takdirde onlari ufacik bir dunyaya sIkIstirmaya calisiyoruz ki buda onlarin isyan etmelerine ve hircin olmalarina sebep oluyor.
 
Neyse benim kizim bir alem.. yazdikca konu dagiliyor, anlata anlata bitiremem zaten. Aslinda ben Dr Sears i birakip kendi kizim ustune bir kitap yazayim
 
Sana hayirli ve kolay dogumlar diliyorum canim. Hersey gonlunden gectigi gibi olsun.
 
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

tesekkur ederim canim sagol.. gercektende cok guzel konulara deginmissin bundan sonra  yazilarinin takipcisiyim..sevgiler..

Sanildiginin aksine cocuklar disiplin isterler. Puf noktasi disiplinin tutarli ve sevgi dolu olmasi. Cocugun kurallari bilmesi ve bu kurallari bozdugunda neler olacagini hissetmesi cocugun icinde bulundugu ortama karsi guven duymasini saglar. Bu bilincle icine girdigi ortamda oynamaya ve kesfetmeye konsantre olur cunku sinirlarinin nerde oldugunu biliyordur.
 
Ofisimde gordugum en endiseli ve sIkIntili cocuklar hic yada tutarsiz disiplin edilmis cocuklardir. Bu cocuklar etrafta kosar,kovalar,terbiyesiz davranir,vurur,kufreder, orda bulunan insanlarin hepsini limitlerini denemek icin test eder ve kendisine dur diyecek birini arar. Bir cocugu bu kadar guc sahibi olmasi korkutur ve sizin sevgiden sonra cocugunuza verebileceginiz en guzel sey disiplindir.
 
Cocuklarin cogunlugu anne-babasinin kendisinden yapmasini istediklerini yapmak ister. Anne-babanin dikkati ve sevgisi cocuklarin birseyler yapmasi icin en guclu motive edicilerdir ve cocuklar annenin ilgi ve sevgisini ustlerinde tutabilmek icin herseyi yaparlar. Problem anne-babanin zamaninda cocuklarin hoslanilmayacak davranislar sergilediginde bu davranislara dikkat edip ustunde durmamalari ve iyi davranislar sergilediginde de bu davranislari odullendirmemeleri. Oduller cocuklar icin guclu bir anne-baba onayidir ve cocuga buyuklerinin ondan istedigini yapabilmis olma hazzi verir. Bu haz kendisiyle gurur duymasina neden olurki bu cok onemli bir duygusal ogedir.
 
Disiplinin calismadigi zamanlar:
Bazen anne-babalar cocuklarindan yasina yada gelisim devresine uygun olmayan beklentilerde bulunurlar. SIk SIk duydugum bazi ornekler sunlar.
 
1.Anne-babanin istegi cok geneldir. "kendine gel" "guzel davran" gibi kavramlar yaklasik 10 yasinin altinda bir cocuk icin bir mana tasimaz. Istediginiz sey hakkinda daha spesifik olun. "bagirmayi birak" yada " Tom un arabasini ona geri ver"
 
2.Istenilen sey cocuk icin coktur. Kucuk yastaki bir cocuga "odani duzelt" demek onun icin anlasilir birsey degildir. Cocuklar "kitaplarini rafa koy" "camasirlarini sepete koy" gibi seylere daha guzel karsilik verirler. Kucuk kucuk islerden baslamak cocuk icin bir sonraki isi yapmak icin yardimci olur.
 
3. Cocuk yaptigi hatanin yada guzel davranisin sonuclarini hemen yasamadiginda aradaki baglantiyi unutur. Bir cocuk suc islediginde alacagi karsilik gecikirse, gecikmeli olarak verilen karsiligi o sucla bagdastiramaz ve bu olaydan hicbirsey ogrenmez. Mesela bir cocugu bir hafta boyunca guzel davrandigi icin haftasonu odullendirmeye karar vermenizden cocugunuz birsey anlamaz cunku hafizasi ve mantigi boyle genis kapsamli bir odullendirmeyi anliyacak kadar olgun degildir. Cocugunuz ne kadar kucukse odullerinizde o kadar cabuk olmalidir. Cocugunuz arkadasina oyuncagini geri verdigi anda cocugunuzu "aferin oyuncagi vermekle ne guzel yaptin" gibi bir odulle cocugunuzu aninda ovebilirsiniz.
 
4. Cocuktan cok sey beklemek. Cocuk kendisine hayir dendiginde yapmakta oldugu seyi birakmasi gerektigini bilir ama o seyi yaparken duygudu istekten vazgecemez. Mesela Tv nin dugmesiyle oyniyan bir cocugu Tvye oynamasini engellerken sadece hayir demeniz yetmez, onun ilgisini yonlendirecegi baska birsey gostermelisiniz.
 
5.Cok fazla hayir demek. Eger bir cocugun dunyasi sinirlar ve yasaklar icinde yuzuyorsa cocuk artik yasaklara ve engellere ilgi gostermeyecektir. Yasaklari yada sinirlari azar azar tanistirin cocugunuza. Onceligi en onemli olanlari ogretin ki bunlar kendisine veya cevresine verecegi zararlar dan engellemek olabilir. Yemek yeme konusundaki savasi asla kazanamazsiniz ve giysiler konusundaki kurallar savasmaya bile degmez.
 
6. Cocuk cok yorgundur. Cocugunuzu yorgun, ac, uzgun yada stressliyken disiplin etmeye calismayin. Oncelikle cocugunuzu icinde bulundugu bu gibi durumlardan cikarip daha sonra tekrar denerseniz daha basarili olursunuz.
 
7.Anne-baba cok yorgundur: Cocugunuzdan daha sIkIntili bir duruma girerseniz cocugunuza degecek hicbirsey ogretemezsiniz. Sizin cocugunuza karsi olan davranisiniz cocugunuz icin dunyanin ona karsi olan davranisidir. Kendinize mola verin. Kontrolunuzu kaybetmeyin ve bunun farkinda olun. Yoksa hem kendinizi hemde cocugunuzu korkutmus olursunuz. Daha sonrada pismanlik duyarsiniz.

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)

Sevim'cim,
Ceviri hakkindaki dusuncelerim hala devam ediyor, bence bu paylastiklarina daha cok insan ulasabilmeli 
Inan forumda surekli takip ettigim konu basligi 4'u gecmez ve bu 4'un icinde de birisi bu forum. Her okudugumda bir de esime anlatiyorum, onunla tartisiyoruz, cok faydali oluyor. Bakalim bizim yumurcak geldikten sonra bunlarin ne kadarini uygulayabilecegiz?
Bu gunlerde esimle en cok dusundugumuz calisan bir anne baba olarak eve geldigimizde cocugumuzla iliskimizde dengeyi nasil kuracagiz seklinde. Etrafimizda gordugumuz genellikle aksama kadar kreste olan cocugu aksam yorgun olmasinin da etkisiyle annenin babanin disiplinize etmeye calismasi( ki yukardaki yazi yorgunken denemeyin diyor) ya da zaten cocugum beni gormuyor kaliteli 2 saat gecireyim diye her yaptigini kabul etmek seklinde. Aslinda bu ikilemi ben de yasamiyor degilim. Dr Sear'in kitabinda bununla alakali birseyler var mi acaba Sevim'cim?
Simdiden cok tesekkurler.
Sevgiler
tatli kizini opuyorum

Önyargılarını yeniden organize etmeyi düşünmek sanıyorlar...

Elifcim kitaba baktim, calisan anne-babalar icin ozel bir baslik yok. Fakat bir yandan da kitabi okuyorum ya zaman zaman calisan anne-babalarin bazi konularda bahsi geciyor. Ozellikle soyle bir paragraf var.
 
18 aya kadar bebeklerin anneye duygusal ihtiyaci had safhadadir, 18nci aydan sonra bu ihtiyacin yogunlugu azalir. Ozellikle annelerin 18nci aya kadar ellerinden geldigi kadar bebekleriyle birlikte olmalarini tavsiye ediyoruz. Calisan anne babalar icin bebeklerinin ogleden sonra uykusunu almis olmalarini tavsiye ediyoruz. Boylece aksam isten gelen anne-babalar karsilarinda yorgun bir cocuk bulmiyacaklar ve cocuklariyla kaliteli zaman gecirme firsatlari olacak. Kaliteli zaman dedigimiz bu degerli vakti cocugunuzla oynayarak ve bu oyun sirasinda da davranis ve ruh halini analiz ederek duygusal dunyasinda neler olup bittigini tahmin edebilirsiniz. Ayrica oyun vakti cocugunuza ogretmek istediklerinizi de ogretmeniz icin cok ideal bir zamandir.
 
Elifcim ne kadar dogum iznine ayrilabiliyorsun yada ne zaman bebegini krese vermeyi dusunuyorsun bilmiyorum ama bebisinden ayrilip ise donunceye kadar gecireceginiz vakti cok iyi degerlendirirsen daha sonrasinda denge kurmanizda daha kolay olabilir.
 
Dr Sears'in herzaman uzerinde durdugu ve cok onem verdigi bir husus bebegin dogdugu andan itibaren kendini iyi hissetmesini saglamak. Her ihtiyaci aninda giderilen, annesinin ilgisi ve sevgisi surekli ustunde olan, annesiyle bolca vakit geciren yeni dogan bebeklerin  kendini iyi ve guvende hissettigini ve bu "kendini iyi hissetme"nin bebege mutluluk getirdigini ve daha sonralari yasanan degisikliklerde bebegin daha tolereli davrandigini belirtiyor. Ve sevildigini ve deger verildigini hisseden bebeklerin disiplin edilmeye daha yatkin oldugunu soyluyor.
Haliyle disiplin edilmeye yani ogretilmeye daha yatkin olan bebeklerle ugrasmak hem vakit hemde enerji acisindan daha kolay olsa gerek.
 
Zaten cocugumla 2 saat birlikte olabiliyorum bari her dedigini yapayim dusuncesi kendini yetersiz bulmaktan kaynaklanan bir sucluluk duygusu gibi geliyor kulaga ve "sinir koyamama" "cocuga ne noktada hayir diyecegine karar verememe" "kural koyup sonrada bunu baska bir zaman bozma" gibi hatalara yolacabilir. Buda bir yazida bahsettigim gibi butun gucun cocukta oldugu sinirsiz ortam problemine zemin hazirlayabilir.
 
Anaokullari konusunda cok dikkat edin. Bazi anaokullari cocuklari ortaya saliyorlar butun gun cocuklar birbirleriyle ugrasirken ogretmen ve bakicilar cay kahve icip cocuklari uzaktan seyrediyorlar. Zarar olmadigi,kavga cikmadigi surece de karismiyorlar. Sonrada aksam cocuk butun gun tepindigi icin baygin bir sekilde eve donuyor ama o cocuk acaba o gun ne ogrendi? Nerden biliyorsun diyeceksin, birincisi yigenimin gittigi anaokulunda bizzat gordum bunu, ikinciside benim annem anaokulu mudiresiyken onun okuluna cok giderdim ve onun yarattigi ortami henuz baska hicbir anaokulunda gormedim.
 
Bilmiyorum yani madem cocugumu bir yere emanet edicegim, emanet edecegim yer benim kriterlerimi tutturmali. ben sahsen cocugumun anaokuluna yakismasini degil anaokulunun cocuguma yakismasini beklerim.
 
Sen Dr Sears'tan sormustun ama ben cok sahsi fikirde karistirdim lafima umarim sIkIci olmamistir
 
Sevgiler.
 

The true Trinity;
SAT(truth)..CHIT(consciousness)..ANAND(bliss)