birazda biz ebeveynlere yapıyorlar bütün eziyetlerini

 
haklısın dilara mesela kaanın servis şöforü bile şahnur hanım kaanın bütün sıkıntısı size bugün piknikte en çok eğlenen kaan oldu sadece siz üzülün diye burda ağlarmış gibi yapıyor köşeyi dönünce ağlaması bitiryor demişti

KAAN 07.04.2005
cahilin yanında kitap gibi sessiz ol "Mevlana"

işte bak kesin bize yapıyorlar biliyorlar ki bütün aile efradı onlar için mutlak surette bir çözüm üretecek..çünkü bizler dünyayı onların etrafında döndürüyoruz...kreşte kendileri gibi bir çok varlığı birarada gördüklerinden "adam gibi davranalım bari" diyorlardır... 

DİLARA&MAHMUT 25-10-1997
ZEYNEP 16-08-1999
SENA 10-08-2004

Orjinalden alıntı: dilara1

işte bak kesin bize yapıyorlar biliyorlar ki bütün aile efradı onlar için mutlak surette bir çözüm üretecek..çünkü bizler dünyayı onların etrafında döndürüyoruz...kreşte kendileri gibi bir çok varlığı birarada gördüklerinden "adam gibi davranalım bari" diyorlardır... 

 HAKKATEN DE ÖYLE.
 
KAAN ARDA KREŞE BAŞLADIGINDAN BERİ DAHA BİR OLGUNLAŞTI.
 
ÖĞRETMENİ KAMERAYA ÇEKMİŞ. BİZE İZLETTİ. VALLA EVDE ORADA OYNADIGI GİBİ OYNAMIYOR.ÇÜNKÜ EVDE TEK

 

 

Merhaba, benim de 21 aylık kızım var. Küçük olmasına rağmen çalıştığım için mecburen kreşe gönderiyorum. 3 haftadır gidiyoruz ve çok şükür yalnızca 2. gün sorun yaşadık, onun dışında çok mutluydu. Hatta evde uzun zamandır yemek yeme problemimiz varken bu sorunumuz da çözüldü ve Cemre'de çok olumlu değişiklikler var. Enerjisini attığı için daha sakin ve uyumlu. Bence kreş çocuklar için çok faydalı, sonuçta uzman kişilerin kontrolünde, bir şeyler öğrenerek büyüyorlar. Konuştuğum konunun uzmanı bir arkadaşım sakın endişeli görünme sen endişeli olursan, çocuğun da endişeli olur dedi. O yüzden alışma sürecinde kararlı olmak ama çocuğu fazla zorlamamak, yavaş yavaş alıştırmak önemli diye düşünüyorum. Biraz uzun yazdım kusura bakmayın. Sevgiler.

Arkadaşlar anaokuluna bırakınca ağlama sorunu hiç ummadığım bir şekilde hallettik Sabahları ben bırakıyordum Okulda10-15dk kadar beraber oluyorduk Öğretmeni ile görüştük Sabahları ben okula girmeden Berkay kendi girecekti Berkay'a "benim servisim erken geldiği için okula gelemeyeceğim Zaten sen 6 yaş oldun artık" dedim Bir sabah denedik sorun olmadı Hiç ağlamamış Öğretmeninede "sabah çok güzel geldim Annem okula gelmedi eğer gelirse söylerim" demiş Artık sabahları okula babası bırakıyor Ağlam gibi sorunumuz yok oldu
 
Eşim ve ben bu yöntemi denemeye başlarken çok endişeliydik Çünkü bana çok bağlı Ama hiç ummadığımız bir sonuç çıktı
 
Dilra başın sağolsun Allah sabır versin
 
Dilerim anaokuluna alışma sorunu yaşayan arkadaşlarda en kısa zamanda atlatır

vallahı bız artık ctesı sabahları ben okula gıdecem dıye aglamalara bıle basladık sabah bıraktıgımda hıc aglamadı hatta donup arkasına bıle bakmadı ayakkabılerını gıyıp hayde gıttı oglum ben gıdıyorum dmeeme bıle fırsat vermedı

Orjinalden alıntı: tweety0555

vallahı bız artık ctesı sabahları ben okula gıdecem dıye aglamalara bıle basladık sabah bıraktıgımda hıc aglamadı hatta donup arkasına bıle bakmadı ayakkabılerını gıyıp hayde gıttı oglum ben gıdıyorum dmeeme bıle fırsat vermedı

 
 
sabah oğluşum araya hafta sonu girince kreşi özlemiş....
 
vallahi hemen kucaklarına atladı yaaaaaaaaa

 

 

bizde de artık sabahları uyanmayınca oğlum servisi kaçıracaksın diyoruz hemen nasıl ayaklanıyor sormayın yaa hayırlısı ile atlattık artık

KAAN 07.04.2005
cahilin yanında kitap gibi sessiz ol "Mevlana"

Ben size söylemiştimama bazı şeyler yaşamadan anlaşılmıyor bir de anne olmanın duygusallığı başka sanırımbiz alışmaz diye düşünülen ne çocukları alıştırdıkhepiniz adına çok sevindim içiniz rahattır artık

 
 

evet işte bu aynısını bizde yaşıyoruz.kızım 5 yaş grubuna başladı bu sene.ilk günler çok iyiydi.ben bekliyodum bahçede ama alışmıştı aramıyodu bile beni.4 te çağırdığımda gelmek istemiyodu.ağlayan çocuklar vardı şaşıyodum benimki nasıl duruyor diye.taa ki geçen haftaya kadar.ne olduysa çocuk gitmek istemiyor.okula götürdüğümde kahvaltı yaptılar ben yukarıda bekliyordum.oyun parkına geçiyolar kahvaltıdan sonra bi baktım benimki öğretmenin elinden tutmuş yukarı çıkıyo.öğretmeni tuvaleti gelmiş dedi.ama benimki öğretmeninin elinin bırakıp yanıma geldi ve kulağıma benim tuvaletim gelmedi sıkıldım seni özledim evimize gidelim dedi.şaşırdım yalan söylemeyen kızım öğretmenini kandırmış.oyun parkında çok sıkılmış sınıfına çıkmak istiyomuş öyle dedi ama sınıfada çıkmak istemedi.hadi sınıfına çık kızım bak öğretmenin bekliyor dediğimde başladı ağlamaya.bende dayanamayıp aldım.geçen hafta çarşambadan beri gitmiyor.bende üstelemek daha çok bıktırmak istemiyorum.dünde tatilmiş okul öyle diyo bana.ne yapacağımı şaşırdım.bu sene evet bi mecburiyet yok ama seneye okul öncesi mutlaka eğitim alması gerekiyor.şimdiden alıştırmak mı seneye ertelemek mi ikisi arasında kaldım.okula başladığından beri hırçınlaştı orada yapamadıklarını akşam evde yapıyor.banada bi fikir verirseniz sevinirim.teşekkürler

CANIMINİÇİ BENİM MİNİK PRENSESİM CİVCİVİM ADA'm

okula başladığından beri hırçınlaştı orada yapamadıklarını akşam evde yapıyor.banada bi fikir verirseniz sevinirim.teşekkürler

Orjinalden alıntı: minik kızım

 Benim oğlumda, 10 gün zorluk çektik alışmasında ama şimdilik alıştı gibi kreşe.Ama sizin gibi aynı hırçınlıkları alıştığı günden itibaren yapmaya başladı.Huyu değişti oğlumun. Bana şimdiye kadar vurmayan çocuk ilk kez büyük bir öfkeyle vurmaya, istediği olmayınca eşyaları devirmeye, ne isterse onu yapmaya başladı.
  Eşimle bazen sinirimize engel olamıyoruz, ve bağırmaya başlıyoruz, vurmamak için zor sabrediyoruz.İnsanın dayanma gücünü sıfırlayan davranışlar sergiliyor.
   Eşimle karar alıyoruz, böyle asabileşince hiç konuşmayalım , ilgilenmeyelim, diye.Ama öyle de daha çok sinirleniyor, hiç bir işe yaramıyor.Alttan alalım diye de denedik, içim elvermeye elvermeye, sırf sinirlenme huyunu unutsun diye, bu sefer de alışkanlığa döner de her istediğini böyle elde eder diye korktuk.
  Açıkcası hala devam ediyor öfkeli asabi hali, kreşde uyumluymuş ama, depresyona mı girdi diye de düşünmeden edemiyorum.Sanırım alttan alıp bu dönemde öfkesinin azalmasını bekleyeceğiz biz..
 

İlk zamanlar benim kızım da çok hırçın, sinirli idi..yaklaşık 1-1,5 haftadır sakin...Özel birşey yapmadık ama üstüne de çok düşmedik....bir de sinirlendikçe sakinleştirmeye çalışmak da fayda sağlayabilir. Mesela kızım baba ile daha mutlu .... bu süreçde genelde babası devreye daha çok girdi..o yedirdi, o giydirdi, süt istedi eşim getirdi..kısaca babasıyla sakinleşiyordu..siz de eçocuğunuz neyle daha çok sakinleşiyorsa onu deneyin.ister resim yapın, ister şarkılar söyleyin vs vs.... zor bir süreç hepimize kolay gelsin....

ben aldım kreşten arkadaşlar.gitmek istemiyo.bende çalışmadığım için mecburiyet yok diye bu senede gitmesin dedim.bakalım seneye ne olcak.huyu hala aynı değişenle kaldı.herşeye ağlıyo bağırıyo her istediği olsun istiyo.allah hepimize kolaylık versin.bu arada kadir geceniz mübarek olsun.

CANIMINİÇİ BENİM MİNİK PRENSESİM CİVCİVİM ADA'm

Biz de bu yıl yuvaya başladık...
 
İstemeye istemeye yuvaya yazdırdım oğluşu. Annemin ve eşimin ve diğer aile fertlerinin baskılarına dayanamayarak kabul ettim. Oğlum için iyi olanın yuva olduğuna ikna ettiler beni (hala tam olarak ikna olmuş sayılmam aslında) yavruşlar annelerinin gözlerinde hiç büyümüyorlar ya hala çok erken geliyor oysa biliyorum ki bir çok çalışan annenin yavruşu çok daha erken başlamak zorunda kalıyor yuvaya. Bütün yazı bu yuva araştırma işini erteleyerek geçirdim ağustos sonu gibi istemeye istemeye birkaç yuva araştırdım eşim ve oğlumu bu yuvaları gezmeye yolladım özellikle uzak kaldım iyi mi ettim kötü mü ettim hala emin değilim. Neyse oğluşun ve en önemlisi eşimin içine en çok sinan okula kaydını yaptırdık kayra nın. Köklü bir eğitim kurumu (ilköğretim ve lisesi de olan) o bakımdan içim rahat en azından herhangi bir problemde karşımda muhattab birini daha kolay bulacağımı biliyorum.
 
Kayra okul açılmadan gayet hevesli iken okula ilk gün kapıdan girdiğimiz andan itibaren huysuzluk etti beni bırakmayın burda kalmayım eve gitmek istiyorum diye bütün gün okul bahçesinde bekledik direndim o içerde ben dışarda ağladım ilk günü iyi kötü geçirdik ertesi gün gene aynı şeyler oldu 3. gün okula alışmış gibiydi ama servis ile gidip gelme fikri çok rahatsız ediyordu onu. Çok da haklıydı bence 4 yaşında tanımadığpı güvenmediği insanlarla çok güvenli evi dışında bir yere gidiyor. sürekli beni eve getirirler mi orada bırakmazlar di mi bizim evi bulabilirler mi diye sorular sordu günlerce. bu 4. haftamız artık kayra nın okulla çok bbi rproblemi kalmadı en azından giderken ağlamıyor okulda da gayet iyiymiş (benim kendime göre sıkıntılarım var bunları atlatmak zaman alacak gibi umarım başa çıkabilirim)
 
Evde ciddi bir problemimiz var bazı arkadaşların aynı sıkıntıları yaşadığını okudum bu sıkıntı ile nasıl başaçıkacaz onu bilemiyorum...kayra okula başladığı ilk günden beri bambaşka bi rçocuk oldu oğlumu 4 yıl boyunca kendi doğrularımıza göre doğru şekilde yetiştirmeye çalıştığım oğlumuzu tanıyamıyorum. sürekli mızırdayan ağlayan bağırıp çağıran hatta vuran yerlerde tepinen ağzını yaya yaya konşan aksi bir çcocuk oldu. inanılmaz üzülüyorum bu duruma huyu değişti naısl düzelecek bilmiyorum evde sinir harbi yaşıyoruz. o eski mülayim mantıklı çocuk gitti aksi dediğim dedik inatçı sınırarını zorlayan bağırıp çağıran bir çocuk geldi. senden nefret ediyorum seni sevmiyorum kapa çeneni git istemiyorum bu evi terk edecem tarzında laflar ediyor ve biz çok üzülüyoruz.
 
2 yaş sendromunu sanki yeni yaşıyoruz...bu tarz şeylerle karşılaşan arkadaşlar bunu atlatması ne kadar zaman aldı yavrularınızın ya da atlattılar mı...

ERDAL KAYRA 19.09.2003 - 14:11
GİZEM 05.03.1977

gizemcim demek kayra da okullu oldu ama maşallah o 4 yaşında biz bakıcı problemi yaşayınca 2,5 yaşına bile tam gelmeden vermek zorunda kaldık ilk başlarda zorluk yaşadık ama şimdi iyiyiz allahtan kaan da kayra da olduğu gibi problemler fazla olmadı sadece biraz daha fazla babaya düştü happy ninde söylediği gibi bizde çoğu şeyi babaya bıraktık umarım bir an önce kayra da düzelir benim de rahatsız olduğum konu çocuklardan çöğrendiği bazı argo kelimeler dün kreş müdürü ile konuşup konuyu ilettim yeni başlayan büyük yaş grubundan öğrenmiş olabileceği servisle gidip gelirken ama dikkat edeceklerini söyledi umarım düzelir konuşmaları

KAAN 07.04.2005
cahilin yanında kitap gibi sessiz ol "Mevlana"

evet şahnurcum kayra da başladı 1 aydır evde sinir harbi yaşıyoruz dün de kriz yaşadık ne yapacaz bilmiyorum inanılmaz gerginim...bu argo problemi biz de de var küfür değilse bile aksi aksi ters ters laflar ediyor. sana ne sinir şey kapa çeneni gibi en kötüsü de vurmayı öğrenmiş ben de görüştüm müdürle zamanla öğrenecek yanlış olduğunu ve eski bildiğiniz kayra olacak dedei inşallah amin bu arada ben delirmezsem iyidir o denli kötüyüm  

ERDAL KAYRA 19.09.2003 - 14:11
GİZEM 05.03.1977

ARKADAŞLAR BENİMDE 3 YAŞINI 2 AY GEÇEN BİR OĞLUM VAR.HAFTADA 3,YARIM GÜN KREŞE GİDİYOR.GEÇEN SENEDE YİNE HAFTADA 3 GÜN,2 ŞER SAAT OYUN GRUBUNA GİTMİŞTİ.OYUN GRUBUNDA HİÇBİR SORUN YOKTU,HATTA EVE ZOR GELİYORDU.BU SENEDE İLK 2 HAFTA KREŞE SORUNSUZ GİTTİ.KAPIDA ÖĞRETMENİNİ GÖRÜNCE DİREK GİDİP ELİNDEN TUTUP,BANA BİLE BAKMADAN DOĞRUCA SINIFINA GİDİYORDU.AMA ŞU SON 3 GÜNDÜR OKULA GİTMEK İSTEMİYOR.AĞLIYOR,KENDİNİ YERLERE ATIYOR.ÖĞRETMENİ,BEN VE REHBER ÖĞRETMEN UZUN KONUŞMALAR SONUNDA SINIFA SOKABİLİYORUZ.ÇOK CANIM SIKKIN.BİRDE SON 1 HAFTADIR ACAYİP BİR SİNİR VE İNADI VAR.RESMEN BAŞA ÇIKAMAZ OLDUK.AĞLAYA AĞLAYA TÜKENİYOR HEM KENDİ HEMDE BİZ.BAYRAMDAN SONRAYA BİR RANDEVU ALDIM PEDAGOGLA GÖRÜŞÜCEZ İLK DEFA.UMARIM FAYDASI OLUR.ÇÜNKÜ BAZI DAVRANIŞLARI KARŞISINDA ÇOK ÇARESİZ KALIYORUZ,YANLIŞ BİRŞEY YAPMAKTANDA KORKTUĞUMUZ İÇİN BİZEDE BİR YOL GÖSTERİR BELKİ PEAGOG.HEPİMİZE KOLAY GELSİN.

 
 

 
 
 
 
 
Okul öncesi dönem çocuğunuzun bilişsel, duygusal ve sosyal gelişimi açısından yaşamında çok büyük bir yer tuttuğunu biliyor muydunuz?  Bu dönemde çocuğunuzun  kişiliğinin %80 i oluşmaktadır. Bu nedenle anaokulu döneminde ilk sosyalleşme sürecini yaşayan çocuğunuzun bu dönemi sağlıklı geçirmesi çok önemlidir.
 
Anaokuluna alışma dönemi bazı çocuklar için çok sancılı geçmektedir. Çocuğun ilk güven duyduğu obje annedir, sonrasında baba ve bakımı ile ilgilenen anneanne, dede, hala vb kişilerdir. Alıştığı kişilerden sonra başka insanlara güvenmek, dış dünyaya açılmak çocuk için zor bir süreç olacaktır. Bu sürecin zor geçtiğini en çok gözlemlediğimiz aile yapıları aşırı koruyucu- kollayıcı tutum sergileyen anne  ve babalardır. Bu tip ailelerde çocuk bireyselleşmeyi sağlayamaz çünkü çevresindeki kişiler yoğun endişelerinden dolayı ya da o  henüz küçük diye  buna bir türlü  izin  vermemektedir. Büyüyen her çocuk bireyselleşmek için çaba gösterir, çevresini merak eder, dokunur, yürümek için çaba gösterir ve yürür, yürüyerek ulaşabildiklerinin sayısı artar ve daha çok merakı artar, istediklerini yapmak için sizinle inatlaşır ve kendini ortaya koyar, tüm bunlar çocuk için bir bireyselleşme çabasıdır.
 
Çocuğun anaokuluna başlama sürecinde sadece çocuk değil annenin de duygusal olarak hazır olması gerekir. Çocuğun ayrılırken duygusal olarak annenin üzüntü ve kaygısını hissetmesi anaokuluna uyum sürecini zorlaştırmaktadır. Çoğunlukla karşılaştığımız durum annelerin çocuklarının ağlamalarına dayanamadıkları noktada onları anaokulundan alma davranışı göstermeleridir. Bu tutum çocuğun gelişimi için oldukça tehlikeli bir durumdur. Bu nedenle annenin duygusal olarak bu kısa süreli ayrılık sürecine hazır olması ya da iki tarafın ayrılık anksiyetesi yaşamaması için kurum psikoloğu ile birlikte hareket edilmesi gerekir.
 
Anaokulu öncesinde uyum sürecini kolaylaştırmak için  oyun grupları oldukça yararlı olmaktadır. Kısa sürelerle başlayan ayrılıklar zamanla daha uzun sürelere yayılmakta ve çocuğun endişesini azaltmaktadır.
 
Anne – babanın çocuğun  içinde bulunduğu yaş itibariyle ayrılık kavramına zihinsel olarak hazır olmadığının farkında olması gerekir. “Sadece 1 saat oyna sen ben hemen gelicem ” ya da  “ Eve kadar gidip gelicem “ ifadesini bir yetişkin gibi algılayamaz,    “annem beni bırakıp gitti, bir daha gelmeyecek”  olarak algılar ve yoğun endişe yaşar . Bu nedenle anaokuluna uyum sürecinde ilk günlerde annenin de okulda kalması yararlı olacaktır. Çocuk anneyle aynı sınıfta durma ihtiyacı duyuyorsa o  oyun oynarken anne bir köşede kitap, dergi vs okuyabilir, zamanla uzaklaşma ve güven çalışmalarına devam edilmesi yararlı olacaktır. Annesinin okulda olduğunu hisseden çocuk kendini daha rahat hissederek oyunlara katılacak  ve birlikte olduğu öğretmenine, arkadaşlarına  güven duyacaktır. Anne ve öğretmen birlikte hareket etmeli  ve zamanla anaokulundaki gereksinimlerin karşılanması anneden öğretmene geçmelidir.Öğretmenine güven duyan bir çocuk  zamanla annenin  yokluğundan kaygı duymayacak, okula- arkadaşlarına uyum sağlayarak sağlıklı bir sosyalleşme süreci geçirmiş olacaktır.
 
 Uzun süre okula adapte olamayan ve yoğun kaygılar yaşayan bir çocuğun anaokuluna gitme konusunda zorlanmaması gerekir. Çocuğun duygularının  ve  okulla ilgili düşüncelerinin çok iyi algılanması gerekir. Bu çocuk için travmatik bir olay olabilir ve farklı psikolojik problemler yaşamasına zemin hazırlayabilir. Bu çocuğun henüz okul yaşamına hazır olmadığını gösterir. Böyle bir durumda bir uzmanla hareket edilmesi daha sağlıklı olacaktır.
 
Anaokulu seçerken bir takım noktalara özellikle dikkat edilmesi gerekir. Anaokulunu seçerken çocuğun fikrinin alınması birincil şarttır. Orayı sevmesi ve kendini orada iyi hissetmesi önemlidir. Anaokulunda verilen eğitimin kaliteli olması , personelin konu ile ilgili olarak iyi yetiştirilmiş olması, hijyen ve güvenliğin sağlanması, kurumda bir psikolog bulunması da dikkat edilmesi gereken noktalardandır. Size düşen görev ise öğretmeni ve diğer anaokulu çalışanları ile iletişimizi sürekli olarak sürdürmeniz ve birlikte hareket etmeniz.
 
 psikolog eda gökduman

merhaba kızım 7 aylık olmak üzere ve mecburiyetten dolayı kreşe vermeye karar verdik daha önce bu kadar küçükken kreşe (0-2 yaş gündüzbakımevi) veren biri var mı varsa yaşadıklarını paylaşabilir mi  mecburiyetime gelince kızım 2 ayını doldurunca işe geri döndüm bu arada babannemiz baktı fakat babannemiz biraz yıprandı sorunları var ve kızıma yansıtıyo kızım yabani bir bebek olmaya başladı bütün gün evde perdeler çekili akşam biz çıkarırsak ya da sadece h.sonları dışarı çıkabiliyo bu da gelişimini kötü etkiliyor ben işten ayrılamam ev aldık borcumuz var kreşe de tanıdık bi yere vermeyi düşünüyorum öğlenleri falanda uğrıycam fikirlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim tüm gece ağladım bunu yapmaya hakkım var mı diye ama bi yandan şu an şartlarında kuzumun gerek motor gerek duygusal gelişimi için mutlu olması için sosyal olabilmesi vs.. için buna mecburum  bu arada yakınım olarak bırakabileceğim kimsem yok bakıcıya da ne ben ne eşim güvenemiyoruz