Merhaba herkese...
Ocak ayında 4 yaşına girecek oğlumu özel bir kreşe yazdırdım, ama ilk 2 gün ağlamadı, 3.günü gitmek istemediğini söylemeye başladı.Şimdiye kadar bir yakınım büyüttü onu, çok güzel duygu ve isteklerini ifade eder.Fakat kalabalık ortamları sevmiyor.Öğretmenine de söylemiş kreşte bunu.O da ısrarcı olmadı kalabalığa girmesi konusunda özel zaman ayırdı.Bir süre sonra kendi yaş grubunun arasına katmayı düşünüyor.Ama 4. günü sabah bırakmaya gittiğimizde ağlaya ağlaya mahvetti kendini, bizde o gün için eskiden beri büyüten yakınıma götürdük.Şimdi hafta sonu bile "artık gitmeyeceğim okula dimi anne?" diye sorup duruyor bana.Sürekli kafası okulla meşgul, bana kabul ettirmeye çalışıyor.Ben kararlı görünmeye çalışıyorum, artık büyüdüğünü okula gitmenin eğlenceli olduğunu, ne isterse orada onu yapacağını söylüyoruz öğretmeniyle beraber.Aslında öğretmenini çok sevdi, hiç onun yanından ayrılmıyormuş, kendi yaş grubunun yanına bile gitmiyormuş. Oğlum tek çocuk, çok kalabalık ortamda büyümedi, ama içine atan sessiz bir çocuk da değil. Okula gitmeyeceğini söylediğinde bile, oraya gidelim sen söyle öğretmenine diye söyleyerek, oranın söz sahibinin öğretmeni olduğunu anlatmaya çalışıyorum.En ufak bir gitmemesine yönelik bir taviz vermedim, çok da katı olmadım.Hep güzel örneklerle anlatıyorum ve anlatıyoruz. Arkadaşlarına imrenir evde bakardı camdan servisle gelenlere, şimdi onlar gibi oldun ne güzel, desem de artık istemiyorum diyor.Zaten daha 3 gün anca gitti...
   Ne yapmam lazım bilemiyorum.
   Bana, böyle örnek yaşanlarınız varsa lütfen yardımcı olur musunuz...

tutku,bu konuyla ilgili bir sayfa vardı.arkalarda bir yerde sanırım.orda buna benzer sorunu konuşmuştuk.ama ben senin için buraya tekrar yazayım.bir kere kreşe başlamak için oğlunun yaşı çok müsait.başlarda yani geçen sene aynen sizin yaşadıklarınızı yaşadık.öyle sabahlar olduki servis ablası kolundan çekiştiriyor, o bana yapışıp anne bırakma diye ağlıyoryaklaşık 2 hafta güzel gitti geldi.bende bu kadar kolaymı diye düşünürken, okulda karıştıracak bişey kalmayınca ve sanırım kurallar ve diğer çocuklara tahammül zorunluluğu pes ettirdi ve 1 ay ağlayarak gitti.sonunda pedogog ile görüştüm.öncelikle senin kararlı olman lazım dedi.çünkü ben içimde gitmek zorunda olmadığına dair hep bir kuşku taşıyordum gerçekten.ağlayarak sürekli gitmeyeceğim anne diyen bir çocuk düşünsene(gerçi sende aynısını yaşıyorsun ya)bu kadar paralayacaksa kendini gitmeyi versin diye düşünüyordum gerçekten.Ancak benim evde birde bebeğim olduğundan birazda mecburiyetten göndermek zorundaydım.zaten bebek olmasada 4 yaşında ki çocuk kışın evde tek başına ne yapabilirki.evde kim bakarsa baksın oyalamak imkansız.oysa okul o kadar yararlı ki onlar için.yani öncelikle sen kararlı olacaksın evde ne kadar verimsiz zaman geçirdiğine inanacaksın. sonrası okulun kapısına kadar.önemli olan evden çıkışta yada anneden ayrılırken ne yaptığı değil okulda mutlu olup olmadığı demişti pedogog.ve tabiki onun yanında yer alıp gitmek istemediğini biliyorum ama benim yapabileceğim bişey yok demek gerekiyormuş.birde başlarda süpriz şekilde okula doymadan erkenden almak annem her zaman gelir düşünmesini sağlıyor ve çok yararlı.tabiki başkasıda alabilir.çünkü benim oğlum en çok okuldaki çocuk gürültüsünden şikayet ediyordu.çünkü evde yanlız sessiz bir dünyası vardı.orda her kafadan ses çıkması çok sıkıcı geldi ona.zaman zaman yanlız kalmak istedi ama öyle kuytu bir yerde bulamadı normal olarak.ama sonunda alıştı.hatta yazın yaz okuluna gitti.elbette sabahları mızıtabiliyor ama servise binene kadar bazen uyanamayıp servisi kaçırınca saat 10 a kadar evde oynuyor sonra ben sıkıldım hadi okula gidelim diyor:)Allah sabır versin sana ve oğluna.ama emin ol hiç bir kalıcı iz bırakmadan geçiyor bu günler.bebiş uyandı...gene yazarım...

bu arada okula gelmeyeceğini gidip öğretmene söyle haberi olsun diye göndermeyi denemiştim senin gibi:)gerek yok sen telefon et söyle demişti bana
bir arada tamam git bugün yedek kıyafetlerini topla bir daha gitme diye yollamıştım:))))
öğretmen bazen oyuncakla eve yolluyordu yada bir resim ödevi veriyordu ki ertesi gün gitmek için bahanemiz olsun

bu sayfa hızır gıbı yetıstı bugun ılk gunumuzdu kreste ve benı daha sonra babasını yanında esır ettı dıger cocuklar aglamaya basladıgı anda buda bırakmayın dıye agladı...halbukı okadar ısteklı ıdı kı...gene gıtmek ıstıyor fakat yanında bız duracaz...ama babaya sıgara ıcın ızın vermıs babada 1 saat dısarda oyalanmıs o arada aramamıs...ogretmenımız oooo alısır bız ne cocuklar gorduk dıyor...canım okadar sıkıldıkı gormenız lazım

ARKADAŞLAR BENİM DE MORALİM ÇOK BOZUK. KAAN ARDA'YI SABAH KREŞE BIRAKTIK.ÇOCUKLARI GÖRÜNCE HEMEN OYNAMAYA BAŞLADI. BIRAKIRKEN SORUN ÇIKMADI AMA SAAT 11.00 DE KREŞTEN ARADILAR VE KUSMUŞ AĞLIYOR GELİN ALIN DEDİLER.
 
BİZİ GÖRÜNCE DAHA ÇOK AĞLADI.
 
AMA EVE GELİNCE HİÇ BİR SORUN YOKTU YEMEGİNİ YEDİ VE UYUDU. BAKALIM YARIN NASIL OLACAK

 

 

merhaba bende aynı problemi yaşadım ve burada forum açmıştım belki göz atmak istersiniz... http://www.bebek.com/BebekNETForum/m.aspx?m=805720

yiğitte ocak ayında 4 yaşını doldurucak ve 15 gün önce yuvaya başladı hala bugün bile sabahları okula gitmicem diye ağlıyor ama bakıyoki ben çok kararlıyım ve gitmesi gerekiyo mızmızlana mızmızlana gidiyor yine babası okula bırakırkende ağlıyor ama daha sonra susuyor alışmaları zaman alıyo ama hiç bi şekilde taviz vermemeniz gerekiyo zor olucak sizin içinde onun içinde ama sonunda artık büyüdüğünü ve okul hayatının başladığını anlıcaktır... sevgilerimle....
 

Okula uyum sürecinde ilk hafta 1-2 saat,ikinci hafta 3-4 saat kalması uygun olur,birden bire annesiz,alışık olmadığı kadar kalabalık bir ortama girmesi onu tedirgin eder.Bu çok normal.alışacaktır biraz zamana ve sabıra ihtiyacınız var.Sizin tutarlılığınız-kararlılığınız,onun size çok bağımlı yetişip yetişmediği  ve öğretmenin tutumu,evdeki ortam da çok önemli.
anaokulu,anasınıfına başlayan çocuğa okulda yeni arkadaşlarının olacağını,yeni şeyler öğreneceğini,öğrendiklerini size anlatmasının sizi mutlu edeceğini,yapacağı etkinlikleri merak ettiğinizi söyleyin.Okuldan döndüğünde soru yağmuruna tutmayın,kendisi anlatırsa mutlu bir ifadeyle dinleyip,onu ne kadar taktir ettiğinizi ve okula gittiği için onunla gurur duyduğunuzu belirtin.
Alışma sürecinde o görmeden kaçmaya çalışmak işinizi zorlaştırır.ve size olan güvenini sarsar,ilk günlerde siz de onunla birlikte bir süre sınıfta kalın bu süreyi uyum sağlama gelişimine göre yavaş yavaş kısaltın sonra koridorda beklemeye başlayın,eve döneceğiniz zaman''bak okul saati bitti ben seni aldım ve eve gidiyoruz''deyin.sizin onu okula bırakıp birdaha almaya gelmeyeceğiniz düşüncesi varsa bu yolla yıkmış olursunuz.
Çocuğu Kreşe başlayan annelerin biraz daha fazla sabıra ihtiyacı var yaş itibariyle anneye daha bağımlı oldukları için.Burda da alışma sürecinde en önemli rol öğretmenin öğretmen çocuğun güvenini ne kadar çabuk kazanırsa o kadar çabuk alışır,fiziksel temas güveni arttırmada önemlidir.
Aslında onlar için çok zor bir süreç,ev güvenli ve annenin her ihtiyacını karşıladığı bir ortam,okul yabancı insanların olduğu,ihtiyaçlarının karşılanıp karşılanmayacağı endişesini taşıdığı,ne yapması gerektiğini bilmediği bir ortam,zamanla öğretmenin ve sizin desteğinizle alışacaktır hatta sevecektir. öğretmenin tutumu,bilgi ve becerisi de çook önemli okulda sizin için yapacağı bir etkinliği eve göndermesi,ilk günlerde eğitici değil,eğlendirici etkinliklere yer vermesi,güler yüzlü-sevecen olması vs.
ama Siz sakin,sabırlı ve güvenli olun

 
 

Arzu sağol mesajın için, insanın bunaldığı bir anda aynı şeyleri yaşanların da olduğunu bilmesi çok güzel.Hep acaba "Bir sorun mu var ki?" diye aklımdan geçer oluyor oğlumun kreşi istememsinden dolayı.Ama dediğim gibi daha çok erken belki de bu paniklerim. Alışacak elbet, demeliyim.Ama o gözyaşlarını kullanmasalar..
   Sende bir de bebek var, seninde zormuş aslında durumun, cesaretinden dolayı da tebrikler, ikinci çocuk, hele de büyük olan 3-4-5 yaşlarındaysa zordur sanırım.
  Dediğin takdiği uygulayacağım, öğretmeniyle konuşup bir ödev türü bişeyler deneyelim bakalım..Hadi hayırlısı.Şans dileyin bana.....

Dediğiniz gibi biraz sabırlı ve kararlı olmak gerekecek sanırım.Yılmamak lazım, umarım o kazanmaz göz yaşıyla...

Orjinalden alıntı: ayşegülümit

yiğitte ocak ayında 4 yaşını doldurucak ve 15 gün önce yuvaya başladı hala bugün bile sabahları okula gitmicem diye ağlıyor ama bakıyoki ben çok kararlıyım ve gitmesi gerekiyo mızmızlana mızmızlana gidiyor yine babası okula bırakırkende ağlıyor ama daha sonra susuyor alışmaları zaman alıyo ama hiç bi şekilde taviz vermemeniz gerekiyo zor olucak sizin içinde onun içinde ama sonunda artık büyüdüğünü ve okul hayatının başladığını anlıcaktır... sevgilerimle....

 
kaan 29 aylık daha kreşe başlayalı nerdeyse 1 ay olacak önceleri her sabah ağlayarak ben okula gitmeyeceğim akşamları da beni görür görmez ağlayarak hadi anne eve gidelim diye tutturuyordu 2 hafta sonra akşamları ağlamayı kesti ama bu hafta 4. haftamız her sabah aynı seramoni yaşanıyor ağlayarak ayrılıyoruz bu daha ne kadar sürer sizce haa bu arada okula gitmeyelim doktora gidelim okula gitmeyelim kreşe gidelim okula gitmeyelim işe gidelim diye çeşitli versiyonlarımız var her gün yaşanan öğretmenlerinden öğrendiğim kadarıyla ağlaması 5 dk bile sürmüyormuş daha sonra gayet neşeli ve keyifli imiş oyunlara katılımı falan da gayet güzelmiş ama bu ağlama fasılları olmasa sizin başınıza geldi mi bu kadar uzun süre sabahları ağlaması

KAAN 07.04.2005
cahilin yanında kitap gibi sessiz ol "Mevlana"

nurcan cım cok sagol deneyecegız ama bılıyorsun kı bızde yanı esım ve bende ogretmenız ve bızımde semınerlerımız var mudurlerımız ızın vermıyor raporda alamk ısıme gelmıyor acıkcası cunkı allah korusun yıgıt hastalanırsa bakacı olmadıgı ıcın benım rapor almam gerekecek...vallahı yarında babanın bırakmasını deneyecegız cunkı onu sıgara ıcmesı ıcın bahceye gondermıs benı ıse hıc ayırmadı yanından...vallahı bu kadar yogun okul ıstegı olan bır cocuk nasıl olduda agladı ınanamıyorum...hatta onun sıkıntısından mıdem agrıyor sımdı

Orjinalden alıntı: sahnur1
kaan 29 aylık daha kreşe başlayalı nerdeyse 1 ay olacak önceleri her sabah ağlayarak ben okula gitmeyeceğim akşamları da beni görür görmez ağlayarak hadi anne eve gidelim diye tutturuyordu 2 hafta sonra akşamları ağlamayı kesti ama bu hafta 4. haftamız her sabah aynı seramoni yaşanıyor ağlayarak ayrılıyoruz bu daha ne kadar sürer sizce haa bu arada okula gitmeyelim doktora gidelim okula gitmeyelim kreşe gidelim okula gitmeyelim işe gidelim diye çeşitli versiyonlarımız var her gün yaşanan öğretmenlerinden öğrendiğim kadarıyla ağlaması 5 dk bile sürmüyormuş daha sonra gayet neşeli ve keyifli imiş oyunlara katılımı falan da gayet güzelmiş ama bu ağlama fasılları olmasa sizin başınıza geldi mi bu kadar uzun süre sabahları ağlaması

 
Sahnurcum aynı Ardayı anlatmışsın. Arda da kurumun kreşine başladı sabahları işe beraber gidiyoruz . Onu bırakırken başlıyor işe gidelim. ben de çalışıcam okula gitmicem demeye. Ayrılırken de anne sen de gel diye ağlıyor. İçeri girince 5 dakika içinde susuyormuş. Akşamları ise çok mutlu geliyor. Anne hamur oynadık, arabaya bindim masal okuduk diye anlatıyor. sabah seromonimiz en kısa zamanda geçer inşallah. İlk gün yeni kreşe başlayanlar çok ağlamışlar. Arda da anne çocuklar annem gelsin diye ağlayınca bende ağladım. Bebekler ağlar ben abim oldum ağlamıyorum diyor . Ama sabahları ayrılamıyoruz

 

Orjinalden alıntı: tweety0555

nurcan cım cok sagol deneyecegız ama bılıyorsun kı bızde yanı esım ve bende ogretmenız ve bızımde semınerlerımız var mudurlerımız ızın vermıyor raporda alamk ısıme gelmıyor acıkcası cunkı allah korusun yıgıt hastalanırsa bakacı olmadıgı ıcın benım rapor almam gerekecek...vallahı yarında babanın bırakmasını deneyecegız cunkı onu sıgara ıcmesı ıcın bahceye gondermıs benı ıse hıc ayırmadı yanından...vallahı bu kadar yogun okul ıstegı olan bır cocuk nasıl olduda agladı ınanamıyorum...hatta onun sıkıntısından mıdem agrıyor sımdı

Özlemciğim dediğim gibi hiç tanımadığı bir ortama girmek ister istemez tedirgin ediyor minik kuşları,ha bunu yaşamayan çocuklar da var anne bağımlılığı ve ilgisi olmayan çocuklarelbette alışacak Yiğit de,ama alışma sürecinde zamanı kısa tutup giderek uzatmak işinizi kolaylaştırırdı.Madem imkanın yok bu dönemi biraz daha uzun sürede atlatırsınız.Okuldakilerin tutumları da çok etkili.
 Bu arada babaya dışarıya çıkması için izin vermesi de çok güzel,yavaş yavaş onu orada bırakmayacağınızı zamanı gelince alacağınızı anlarAaa kızıyorum ama sağlığın bozulacak yok öyle yelkenleri suya indirmek,senin psikolojin ona yansır bu konuda sen dimdik ve kararlı olacaksın ki herşey yoluna girecek...

 
 

ebrucucm arda ne zaman başladı sabahları ağlıyor mu hala yaa bu sabah gene ağladı canım çok sıkıldı bizimkisi ağlayınca serviste başladılar diğer çocuklarda ağlamaya senin dediğin gibi 5 dk içinde susuyormuş ama bu sabah öyle çok ağladı ki nerdeyse bende ağlayacaktım ben işe gidecem ben para kazanacam okula gitmeyeceğim hep aynı şeyler demekki bir an önce düzelir umarım yaa

KAAN 07.04.2005
cahilin yanında kitap gibi sessiz ol "Mevlana"

Bugün bıraktım yine kreşe oğlumu...Yine dünün tekrarı sanki, ağlamaklı uyandı ve ilk sözü "okula gitmiycemmm" oldu.Ben günaydın deyip onu mutlu uyandırmaya çalışıyorum onun söylediği ilk lafa bakın!!
 
 Bir yandan işe gideceğim için hazırlanıyorum, bir yandan da onun okula gitmemesine dair sözlerine cevap yetiştirmeye çalışıyorum.Nasıl bunalıyorum bir bilseniz, tam stres ortamı..Bazen boğulacak gibi oluyorum.Öyle koşuşturuyorum ki her sabah..
 
 Annelik nasıl da sorumluluk gerektirirmiş meğer, başa gelince daha iyi anlaşılıyor, o ağlayan gözlerle bana bakıp "giiitmiyceeemm" diye konuşurken kararlı görünmek ne kadar zorr, nerdeyse boşver gitme diyecek gibi oluyorum.Zaten babaannesi ve halası bakıyordu, içimden onlara bırakmak geliyor.
 
  Yazık oğlum gözlerine diyorum, kıpkırmızı oluyor o küçücük suratı, burnu..Allah yardımcımız olsun, ne diyeyim başka..Bugün yine ağlıyordu bırakırken, gözümün önünden gitmiyor o hali, az evvel sordum kreşe durumunu, ağlamıyor dediler, ama grubun içine girmek istemiyormuş yine kalabalık diye..Öğlene kadar dursun çok ağlarsa alırız dedim ama inşallah gerek kalmaz tam gün kalmak ister..Bu işi hayırlısıyla bir atlatsak, başıma ağrılar giriyor artıkk...
 

Orjinalden alıntı: sahnur1

ebrucucm arda ne zaman başladı sabahları ağlıyor mu hala yaa bu sabah gene ağladı canım çok sıkıldı bizimkisi ağlayınca serviste başladılar diğer çocuklarda ağlamaya senin dediğin gibi 5 dk içinde susuyormuş ama bu sabah öyle çok ağladı ki nerdeyse bende ağlayacaktım ben işe gidecem ben para kazanacam okula gitmeyeceğim hep aynı şeyler demekki bir an önce düzelir umarım yaa

 
Sahnurcum Arda bu sabah yine ağladıBu hafta 2. haftamız gerçi. Öğretmenle görüştüm. Siz gider gitmez susuyor merak etmeyin dedi. Gün boyu ağlayan çocuklar da var hala.Bu sabah ağlamaları 1 sene süren çocuklar bile oluyormuş. Buna da şükür diyorum. Ama onu ağlarken görünce de içim cız ediyor. Kurumdaki arkadaşların çocuklarınıda tanıyor kapıya kadar güle oynaya gidiyor. İçeri girerken kavga kıyametAktiviteler artınca şarkılar, gösteri çalışmaları ev ödevleri vs.. azalır ağlaması dedi. Ekim gibi tam dolacak kreşimiz daha gelmeyenler var bu yüzden günleri daha boş geçiyor. Tam okul disiplini oturmadı yani.Herkes de aynı sorunu yaşıyormuş. Umarım en kısa zamanda alışırlar.
 
Birde öğretmenlerimiz kesinlikle ebevynleri içeri almıyorlar bahçede beklemeye izin vermiyorlar. Bence doğru bir uygulama çünkü bizi gördükçe daha çok ağlıyor içeri girince ise hemn arkadaşlarının arasına karışıyor. kararlı ve biraz soğukkanlı olmak lazım sanırım

 

Merhabalar.Aynı sorunla bizde karşı karşıyayız.1 ay oldu baranda çok ağlıyor sabahları.Okula gitmeye çok hevesliydi ama ilk zamanlar okuldada çok ağladı.Yarım gün için kreşe başladık.Yemek sonrası aldığımız için alacağımız saati anlayınca alışamıyor diye öğretmenlerinin tavsiyesiyle 2 hafta tam gün gitti.Bu hafta adapte oldu diyorlar.Sabahları dedesi gelip alıyor dedem gitsin anne sen işe gitme anne.Bende çok bunaldım.Sabahları aynı koşuşturmaca bende de var.Bir yandan gönlünü yapmaya çalış bir yandan okulda kahvaltı etmiyor diye kahvaltı ettirmeye çalışıyorum.Çok zor çalışan anne olmak çok.Bide eve gelince çok huysuz oluyor.Zaten inatçı bir çoçuk dediği olmayınca çok ağlıyor.Zaten kreşe başlamadan öncede öyleydi ama şimdi daha bir sinirli oldu.İlgisini başka yöne çekmek çok zor oluyor.Allah hepimizin yardımcısı olsun.1 aydır stressiz bir günüm olmadı. 

Sibel(11/03/1979)&Zuzusu Berke Baran(31/01/2005)

Orjinalden alıntı: baran26

Çok zor çalışan anne olmak çok.Bide eve gelince çok huysuz oluyor.Zaten inatçı bir çoçuk dediği olmayınca çok ağlıyor.Zaten kreşe başlamadan öncede öyleydi ama şimdi daha bir sinirli oldu.
 

 
aynı sorun bizde de var... bizim de 2 hafta oldu kreşe başlayalı, şükür ki bizde uyum sorunu olmadı ancak gözle görülür şekilde huysuzluk var... sürekli kızımın istediği yapıldığı halde hala huzursuz, hala sinirli...
 
mesela akşam kızımla diyaloğumuz;
anne o yemeği yemem
ne yersin?
patates-köfte
tamam pişireyim
pişirip getiriyorum
ben onu yemem
ama yiyeceğini söyledin
ben süt istiyorum -
tamam
süt gelir
kızım :sen onu kaşıkla karıştırdın ben o  sütü içmem ve içilmiyor
son olarak  şu meşhur halleyli pasta geldi ortaya eşim büyük bir gafletle bir parçaya çatalını batıdı ve sen o çatalı niye batırdın diye saatlerce ağladı?
 
ilgilenmesek yine de susmuyor.ben de aldım bir güzel kucakladım sarıldım öptüm ama nafile...
 
sizce bütün gün bırakıyoruz diye bizden intikam mı alıyor? bu süreç ne zaman bitecek? ya da gün içindeki kurallardan sıkılıyor mu? bu dönemi geçiren anneler lütfen yardım......
 
çok uzattım farkındayım ama çok dertliyiz eşimle...

SELAM ARKADAŞLAR.BUGÜN KREŞTE 2. GÜNÜMÜZDÜ. 
 
BUGÜN YİNE KAAN ARDA'YI KREŞE BIRAKTIK. BU DEFADA BIRAKIRKEN AGLADI, AYRILMAK İSTEMEDİ
 
SONRA YANINA ÇOCUKLAR GELİNCE BİZİ UNUTTU VE BİZ DE GİTTİK.
 
BUGÜN HİÇ AĞLAMAMIŞ.GİTTİĞİMİZ DE SALINCAKTA SALLANIYORDU. AMA ORADA BİR TANE BAYAN VAR ONDAN BAŞKASINI YANINDA İSTEMİYORMUŞ. HEP ONUNLA VE ÇOCUKLARLA OYNAMIŞ. BAYAN DA ALIŞANA KADAR BEN İLGİLENİRİM GÖZÜNÜZ ARKADA KALMASIN DEDİ.
 
NEYSE SALINCAKTA SALLANIYOR BİZİ GÖRMEDİ. AŞKIN HADİ YANINA GİDELİM DEDİM YAKLAŞTIK BİRDEN KAFASINI KALDIRDI VE BİZİ GÖRDÜ SALINCAKTAN KENDİNİ BİR ATIŞI VARDIKİ GÖRMELİYDİNİZ. HEMEN KUCAGIMA GELDİ SIMSIKI SARILIYOR BİR YANDAN DA AĞLIYOR. SİZ BENİ NEDEN BIRAKIP GİTTİNİZ DER GİBİYDİ