MOLA YÖNTEMİ

aydınlattığın için çok sağol ruhancım iyi ki bu siteye üyesinbize çok şey kazandırıyorsun gerçekten

Orjinalden alıntı: M+S=B

aydınlattığın için çok sağol ruhancım iyi ki bu siteye üyesinbize çok şey kazandırıyorsun gerçekten

 
Güzel sözlerin için çok teşekkür ederim Semracım

 

 

ruhan hanım,öncelikle gönderdiklerinizi okudum.süper tek kelimeyle.bende farkında olmadan yetişkin molası uyguluyormuşum.bu aralar gerçekten çok yıprandığımı hissediyorum.oğlum 2 yaşını 2 hafta oldu bitireli.tuvalet eğitimindede bahsettim size bezini bağlamak istemiyor.bununla ilgili içim rahat geçiş dönemi.yakında bezini hiç istemeyecek ve tuvalete gidicek.ama oğlum bu aralar bana çok farklı davranıyor.aşırı derece de naz yapıyor.oğluma anannesi bakıyor.ben sadece 1,5 gün tam anlamında bakıyorum.akşam bakmaları saymazsak.örnek vereyim.sürekli benimle oynamak istiyor.mutfakta iş yapıyorum.yanına götürüyor.zorla gitmezsem ağlıyor iki gözü iki çeşme ağlıyor.beraber oyun oynamak istiyor.ben ona sürekli kitap okuyorum.ben evde olduğumda mutlaka kitap okutturuyor.bundan şikayetçi değilim asla ama oğlumun iyi yetişmesini istiyorum.ben işten eve gittiğmde ilk yarım saat onunla oyun oynardım.bide herhalde suçluluk duygusu dedikleri şeyi yaşadım.Hep ilgi gösterdim.ondan böyle oldu.dışarıya çıkmayı çok seviyor.asla elimden tutmuyor.kendine zarar verecek diye çok korkuyorum.koşarak yürüdüğü için çok düşüyor.bir gün ben yine dışarıya çıkardım.düştü dişi dudağını kestive ağzından kanlar akıyor.ferit nasıl ağlıyor ama anlatamam.canı yandığı için değil dışardan eve götürdüğüm için ağlıyor.arkadaşlardan biri yazmış dondurma istiyor diye feritinde ilk kelimesi dışarı.bir çocuk bu kadar mı sever.2 saat de bahçede oynasa onu eve getirmek bir işkence.bazen ağlama krizlerine giriyor.dikkatini başka şeye çekmeye çalışıyorum artık o bile işe yaramıyor.evin kapısını o kadar hızlı örtüyor.kapı artık iyi örtülmüyor.oğlum hadi yavaş örtelim diyorum alkışşş ama yinede hızlı örtüyor.hızlı örtünce alkış yapmıyorum bu seferde ağlıyor alkış yapmıyorum diye.bana lütfen yardım edin.çok yoruldummmm.

Fatma Hanım malesef çalışan annelerin yaşadıgı sorunları yaşıyorsunuz.
Bu sorunları hemen hemen hepimiz yaşıyoruz.
Aslında sorun da degil sadece gündüz özlemlerini gidermek istiyorlar ve bu
onların en dogal hakkı....
 
Parka gitme saatlerini her gün aynı saatte yapın ve her gün aynı saatte eve girin.
Bir süre sonra kendiliğinden parktan ayrılma vaktinin geldiğini anlayacaktır.
 

 

 

Orjinalden alıntı: E V R E K A

Fatma Hanım malesef çalışan annelerin yaşadıgı sorunları yaşıyorsunuz.
Bu sorunları hemen hemen hepimiz yaşıyoruz.
Aslında sorun da degil sadece gündüz özlemlerini gidermek istiyorlar ve bu
onların en dogal hakkı....
 
Parka gitme saatlerini her gün aynı saatte yapın ve her gün aynı saatte eve girin.
Bir süre sonra kendiliğinden parktan ayrılma vaktinin geldiğini anlayacaktır.
 

evet aslında haklısınız.ama insan üzülüyor.daha iyi eğitim vermek istiyor.ama içime yine su serptiniz.feriti günde iki kez dışarı çıkarıyorz.1.si sabah uyumadan önce ama saat olarak belli olmuyor.2.çıkış saatide öğlen ukusundan sonra.ama dediğiniz gibi belli saatler belirlememiz gerekiyor.çok teşekkür ederim.

selam ruhancım...
bende derdimi anlatmak için girdim ama yukarda fatma hanım sanki bizi anlatmış...
ben evdeyim çalışmıyorum...
oğlum 32 aylık ve o kadar çok inatlaşıyorki bizimle...
%90 onun istediği oluyor ...
%10 kısımda zorla yaptırıyoruz bişeyi...
o kadar çok sabrediyorumki çatlamak üzereyim...
nasıl davranmam gerektiğini şaşırdım...
onun istediğini yapmadığımızda vuruyor dövüyor resmen bizi...
bizded park sorunu var hep dışarı istiyor...
uygun olduğunca çıkarıyorum...
ama geri geitirmek için binbir dereden su getiriyorum...
inatlaşma olmasın diye hep ikna etmeye çalışıyorum...
o kadar çok yoruluyorumki anlatamam...
bütün birlikteyiz....
artık ağzım ağrıyo laf anlatmaktan...
bağırmamaya çalışıyorum...
mola yönteminide denemeye çalıştım ama başarısız olduk çocuk resmen sinir krizi geçiriyo sanki...
anlatıyorum annecim üzülüyorum falan diye o zaman annem deyip boynuma sarılıyo ama 10 saniye sonra yine istediğine dönüyo...
sokakta asla el tutmuyo bilinçsizce kendini yola atıyo...
sokağa çıkmak benim için kabusa dönüyor...
şu sıralar ciddi ciddi kreşe yollamayı düşünüyorum...
bide tam konuşamıyor...
onun içinde faydası olurmu kreşin..
yardımcı olursanız sevinirim...
ben nerde yanlış yapıyorum...

Orjinalden alıntı: _bartu39_

selam ruhancım...
bende derdimi anlatmak için girdim ama yukarda fatma hanım sanki bizi anlatmış...
ben evdeyim çalışmıyorum...
oğlum 32 aylık ve o kadar çok inatlaşıyorki bizimle...
%90 onun istediği oluyor ...
%10 kısımda zorla yaptırıyoruz bişeyi...
o kadar çok sabrediyorumki çatlamak üzereyim...
nasıl davranmam gerektiğini şaşırdım...
onun istediğini yapmadığımızda vuruyor dövüyor resmen bizi...
bizded park sorunu var hep dışarı istiyor...
uygun olduğunca çıkarıyorum...
ama geri geitirmek için binbir dereden su getiriyorum...
inatlaşma olmasın diye hep ikna etmeye çalışıyorum...
o kadar çok yoruluyorumki anlatamam...
bütün birlikteyiz....
artık ağzım ağrıyo laf anlatmaktan...
bağırmamaya çalışıyorum...
mola yönteminide denemeye çalıştım ama başarısız olduk çocuk resmen sinir krizi geçiriyo sanki...
anlatıyorum annecim üzülüyorum falan diye o zaman annem deyip boynuma sarılıyo ama 10 saniye sonra yine istediğine dönüyo...
sokakta asla el tutmuyo bilinçsizce kendini yola atıyo...
sokağa çıkmak benim için kabusa dönüyor...
şu sıralar ciddi ciddi kreşe yollamayı düşünüyorum...
bide tam konuşamıyor...
onun içinde faydası olurmu kreşin..
yardımcı olursanız sevinirim...
ben nerde yanlış yapıyorum...

sizin yazınızı okuyunca kendimi gördüm.yalnız olmadığımı bilmek çok güzel.ben çalıştığım için böyle olduğunu düşünüyordum.hatta keşke çalışmasaydım diye bile düşünüyordum ama siz çalışmıyorsunuz.demekki bu günlerde geçecek.ve inanın yazdığınıza çok sevindim.işte sabırlı olmamız gerekiyor.kreş yaşı 3 yaş diye biliyorum ama ruhan hanım daha iyi bilir.

evet canım yalnız değiliz...
kreş yaşı nı tam olarak bilmiyorum...
zeten bende ekimde 3 yaşını doldurunca göndermeyi düşünüyorum..
ama ruhan kaan ardayı küçük yaştan beri gönderiyo kreşe...
gerçi o çalışıyo ve aileside yanında değil ondanda olabilir...
bide size sorıyım gece uykunuz nasıl...
benimi hala uyanıyo geceleri beni yanına çağırıyo yada sırtını kaşıtıyo ayağımda sallatıyo...
uykusuzluktan baş dönmelerim var artık iyice bunaldım...

Orjinalden alıntı: _bartu39_

selam ruhancım...
bende derdimi anlatmak için girdim ama yukarda fatma hanım sanki bizi anlatmış...
ben evdeyim çalışmıyorum...
oğlum 32 aylık ve o kadar çok inatlaşıyorki bizimle...
%90 onun istediği oluyor ...
%10 kısımda zorla yaptırıyoruz bişeyi...
o kadar çok sabrediyorumki çatlamak üzereyim...
nasıl davranmam gerektiğini şaşırdım...
onun istediğini yapmadığımızda vuruyor dövüyor resmen bizi...
bizded park sorunu var hep dışarı istiyor...
uygun olduğunca çıkarıyorum...
ama geri geitirmek için binbir dereden su getiriyorum...
inatlaşma olmasın diye hep ikna etmeye çalışıyorum...
o kadar çok yoruluyorumki anlatamam...
bütün birlikteyiz....
artık ağzım ağrıyo laf anlatmaktan...
bağırmamaya çalışıyorum...
mola yönteminide denemeye çalıştım ama başarısız olduk çocuk resmen sinir krizi geçiriyo sanki...
anlatıyorum annecim üzülüyorum falan diye o zaman annem deyip boynuma sarılıyo ama 10 saniye sonra yine istediğine dönüyo...
sokakta asla el tutmuyo bilinçsizce kendini yola atıyo...
sokağa çıkmak benim için kabusa dönüyor...
şu sıralar ciddi ciddi kreşe yollamayı düşünüyorum...
bide tam konuşamıyor...
onun içinde faydası olurmu kreşin..
yardımcı olursanız sevinirim...
ben nerde yanlış yapıyorum...

Gülşahcım inatlaşma aslında çocukların kendilerini birey olarak ifade etmek istediklerinin göstergesidir.
Bu nedenle sürekli anne-baba ile çatışmaya girerler.
Yani siz ne derseniz diyen tersini yapmaya çalışacaktır.
 
Çocuk iletişiminde küçük yaşta başlayan inatlaşmalar çok normal.
Ancak bu daha sonra anne-baba ile olan iletişimsizliğin artmasına sebep olabiliyor.
 
Burada görev anne-babalara düşüyor.
1.Uzlaşmacı bir tavırla sinirlenmeden ona durumu betimleyin.
Bazen bunu aynı anda 5-6 defa yapmanız gerekebilir.
2.Duygularınızı ifade edin ve ben dilini kullanın.
3.Dikkatini mümkün oldugunca başka şeylere çekmeye çalışın. Burada yaratıcılıgınızı kullanmak sizlere düşüyor.
4. Ona seçenekler sunun. Tercihlerine önem verdiğinizi gösterin. Yalnız ne kadar az seçenek sunarsanız çocugun karar verme süresi de o kadar kısa olacaktır.
 
Konuşma konusuna gelince;
Genellikle kendini sözlü olarak iyi ifade edemeyen, ifade ve konuşma zorluğu olan ve de konuşabilmek için canlı, sabırsız olan çocuk için ısırmak, tükürmek tavır almaya veya derdini anlatmaya göre en kolay ve hızlı yoldur.Bu nedenle bu yolu seçmiş olabilir.
 
Ve yine genelde özgüveni olmayan veya özgüveni hırpalanmış olan çocuk, en azından fiziksel olarak güçlü olduğunu göstermek ve bunu sürekli olarak yeniden ispat etmek ister. Böyle çocukların genellikle sosyal deneyimi azdır. Onlar diğer çocukların mimiklerine, bakışlarına, tavırlarına pek anlam veremezler, anlayamazlar ve her zaman, en sıradan, doğal bir durumda bile kendilerine karşı bir tavır olduğunu düşünürler, tetikte kendilerini sürekli savunmada tutarlar.
 
Evde azarlamak, bağırmak ve ceza vermek genellikle duruma yardımcı olmaz, sorunu ağırlaştırır.
 
Öncelikle çocugu yargılamak yerine bu davranışları  neden yaptıgının sebeplerine inmek gerekir diye düşünüyorum ben...
 
Kreşe ya da oyun grubuna göndermeniz daha iyi olacaktır.
Kreş yaşı uzmanlar tarafından 3 yaş oldugu söyleniyor.
Ancak ben 2 yaşından sonra çocukların yarım gün dahi de olsa kreşe gitmeleri taraftarıyım.
 
Ben Kaan Arda'yı 16 aylıkken kreşe verdim.
2 hafta yarım gün gitti, daha sonra tam güne geçtik.
Hastalık dışında hiç bir problem yaşamadık.
 
Ben Kaan Arda 3 yaşına kadar konuşmaz diyordum.
Eger ki kreşe gitmemiş olsaydı gerçekten de belki de 3 yaşına kadar konuşmayacaktı.
 
Şu an 26 aylık ve 4-5 kelimelik cümleler kuruyor
( Maşallah ve hiç susmuyor)

Bu arada kreşe gönderme sebebim ailelerimizin yanımızda olmaması, çalışıyor olmam ve bakıcı fobisi vs...
 
Ama şimdi Adana'ya gidecegiz.
Eşimin ailesi orada olmasına ragmen Kaan Arda'yı yine kreşe verecegim
 

 

 

cevabın için çok teşekkürler ruhancım...
bu konuyla ilgili önerebileceğin kitap varmı...

Gülşahcım bu sayfada bir çok kitap önermiştim.

http://www.bebek.com/bebeknetforum/tm.aspx?m=1118658
 
Fatma Hanım özel mesaj göndermişsiniz ama sizin mesaj alanınız dolu cevap gönderemedim...

 

 

Orjinalden alıntı: _bartu39_

evet canım yalnız değiliz...
kreş yaşı nı tam olarak bilmiyorum...
zeten bende ekimde 3 yaşını doldurunca göndermeyi düşünüyorum..
ama ruhan kaan ardayı küçük yaştan beri gönderiyo kreşe...
gerçi o çalışıyo ve aileside yanında değil ondanda olabilir...
bide size sorıyım gece uykunuz nasıl...
benimi hala uyanıyo geceleri beni yanına çağırıyo yada sırtını kaşıtıyo ayağımda sallatıyo...
uykusuzluktan baş dönmelerim var artık iyice bunaldım...

gülşah hanım bizim uykuyla ilgili bir problemimiz yok.beni en zorlayan durum sizinde dediğiniz gibi dışarıdan getirmek işkenceye dönüyor.yada parka götürmeye korkuyorum.bir gün parka götürdük.inanın abartmıyorum 1 saat falan parkta kaldık.gidiyoruz diyorum.elimden çekiyor gitmeyelim diye.ama nasıl ağlıyor.bütün herkes bana bakıyor.benim de içim yanıyor ama ağlıyor diye ama biliyorum ki dönersem bu davranışı pekişecek.dönmedim ve 15 dakika ağladı.umarım tez zamanda geçer bu günler.gerçi bu günleri özleyeceğiz.o yüzden anın tadını çıkarmaya bakalım.büyüyüncede başka problemler bizi bekliyor.o yüzden şimdi yapacağımız sabretmek.size ve tüm annelere kolay gelsin...
bu arada oğlunuz susadığı için yada acıktığı için uyanıyor olabilir mi?süt içiyor mu?

süt içiyor...
ama süt için bi defa uyanıyor...
diğerlerin gözü kapalı beni yanıan çağırıyor...
büyüdükçe dertleri artıyor..
ama napalım sağlıklı olsunlarda yapacak pek bişi yok gibi...

Orjinalden alıntı: _bartu39_

ama napalım sağlıklı olsunlarda yapacak pek bişi yok gibi...

 
Aşkolsun Gülşah;
 
Yapılabilecek o kadar şey yazdım yine de pek bir şey yok diyorsun.
 
Demek ki boşuna yazmışım.
 
Daha önce de söyledim, çocuklarımızdan şikayet etmek yerine o davranışı neden yapıyor,
nasıl bir duygu halinde yapıyor bunu anlamak gerek...

 

 

kızma ruhancım ...
tabikide sen çok yardımcı oluyorsun...
ve yararlı bilgiler veriyorsun..
bende elimden geldiğince uygulamaya çalışıyorum...
ama öyle bi an oluyorki bitiyorum..
işin içinden çıkamıyorum...
çok çaresiz kaldığım anlar oluyor...
kırdıysam özür dilerim...

Orjinalden alıntı: _bartu39_

kızma ruhancım ...
tabikide sen çok yardımcı oluyorsun...
ve yararlı bilgiler veriyorsun..
bende elimden geldiğince uygulamaya çalışıyorum...
ama öyle bi an oluyorki bitiyorum..
işin içinden çıkamıyorum...
çok çaresiz kaldığım anlar oluyor...
kırdıysam özür dilerim...

 
Gülşahcım kızmadım ve kırılmadım canım
 
Özür dilemene gerek yok
 
 

 

 

kırılmadığına sevindim canım...
ama dediğim gibi bazen içinden çıkamıyorum...
bi şekilde bu dönemide atlatacağız...
ama hem bartunun hem benim en zararsız şekilde atlatmasını istiyorum...
bazen o kadar çok üzülüyorum anlatamam...
bazen oluruna bırakıyorum ama birikim oluyor insanda...
bi süre sonra patlak veriyor...
yıpranıyorum yani...

Gülşahcım bu kadar büyütme. Onlar daha çok küçük.
 
Tabi ki bizlerin sınırlarını zorlayacaklar ve bu dönem de geçecek.
 
Ancak onların ve bizlerin bunu en az zararla atlamalarının tek anahtarı bizleriz.
 
Unutma ki;  bizler ne kadar sakin olursak onlar da aynı şekilde olacaktır.
Çocuklar anne-babayı ve çevresindekileri model alırlar.
Biz sinirli, agresif olursak onlar da aynı şekilde davranırlar.
 
Bu nedenle sabırla onların iç dünyalarına inip, neyi neden yaptıgını anlamak gerekiyor...

 

 

sağol ruhancım...
içimi rahatlatıyor yazdıkların...
yazmaya devam et...

iyi günler ruhan hanım,öncelikle verdiğiniz bilgiler için tşk.ederim.
size danışmak istediğim bir sorunum var.bana yardımcı olursanız çok sevinirim.benim 28 aylık efe adında bir tane oğlum var.oğluma 1,5 senedir bakıcımız bakmakta.bakıcı 1 aylığına burda olmayacak.bu bir aylık dönemde oğluma bakabilecek kimsem yok.oğlum 3 yaşına geldiği zaman anaokuluna vermeyi düşünüyordum.bu bir aylık dönemi bir anaokulunda geçirdikten sonra bakıcısı gelince tekrar bakmaya başlarsa, oğlum acaba psikolojik olarak etkilenir mi?ve ya anaokuluna göndermeye devam mı edeyim?bana bu konuda bilgi verebilirmisiniz?tşk.

[image]local://326951/C1B5E575AFB547029EBF7B1C5BBE0D00.jpg[/image]

Eklenen resim(ler)

Efe 05/02/2006
Gül 13/02/1971