Bebeklerde ahlak ve kisilik gelisimi

Ynt: Cocuklarda Kendine Guven - Iyi davranisin temel tasi(2) (bedevi)

Thu, 09 Jul 2009 17:30:09 GMT

Merhaba herkese,

Bu sayfadan çok şey öğreniyorum, emeği geçen herkese teşekkürler... Birkaç sorum olacak, yardımcı olabilirseniz sevinirim arkadaşlar...
İlk sorum, benim kızım 20 aylık, canayakın bıcır bıır bir kız ancak kendi yaşıtlarıyla bir araya geldiğinde uzun süre gözlem yapıyor, pek oynamaya istekli olmuyor. Kendisinden büyük abi ve ablalarıyla oynamayı tercih ediyor. Sizce bu normal midir? Çok sosyal girişken bir çocuk ama kendi yaşıtlarını pek tercih etmiyor nedense...
Diğer sorum, kızıma ilk 14 ay ben, 6 ay kladar da annem baktı, şimdi ise kuzenim bakıyor. Kuzenim çocuk gelişimi eğitimi almış, ve yıllardır çocuk bakan bir bayan ve kızımla arası her zaman çok iyi olmuştur. İlk iki gün kızımın alışması için annem de geldi, sonra baktık ki sorun yok, zaten kızımda yabancılama durumu hiç yoktur, annem gelmemeye başladı. Ama gün içinde anneanneye uğruyorlar, akşlama doğru gene anneannesi geliyor birlikte çıkıyorlar fiilan... Ama son iki gündür kızım kuzenimi reddetmeye başladı... Dün sabah arkamızdan ağlamış, ama sonra geçmiş, gün içinde çok güzel eğleniyorlar... Ama bugün bir saat kadar yanına yaklaştırmamış, emziğini almış ve tv izlemiş yarım saat kadar, aslında emziği sadece uyurken alır... Öyle ki kapıdan içeriye sokmamış kuzenimi giiiit giit diye, sonra da kapısını kapatmış. Kuzenim de hiç ısrarcı olmamış ama çok üzülmüş:( Neyse sonra kendisi gelmiş yanına ve oynamaya başlamış, aslında kuzenimi sevmese günün geri kalan kısmında da kötü olur ama sonra çok eğlenmeye başlıyor... Sizce sorun nedir? Acaba annem bir süre daha gelmeli mi alışana kadar? Yoksa bu normal bir tepki midir bebeklerde?
Diğer bir sorum da arkadaşlar, ben parka filan indirirken kızımı nasıl stres oluyorum! Neden derseniz, kızım ablalarıyla abileriyle oynamak için yanlarına gidiyor, küreklerini alıyor (kendisininkilerini istemiyor, illa onlarınkiyle oynayacak), bazı çocuklar çok iyi karşılıyor, bazıları ise bıraaaaak diye bağırıyor ve benim minnoşum hiç alışık olmadığı için şaşırıp kalıyor, ben de dil döküyorum resmen yalvarıyorum ablası ama sizi çok sevdi azıcık oynasın lütfeeen diye, öyle durumlarda napıyosunuz arkadaşlar? Çocuğu alıp gidiyo musunuz? Kendi haline mi bırakıyosunuz? Yoksa benim gibi mi davranıyosunuz?
Kendisinden bir iki ay küçük bebekler, ki onlar sanırım tam vurma döneminde, biz o dönemi geçirdik gibi şimdilik, kızıma vurduklarında anlamıytor ne olduğunu, ağlamıyor da, biraz durup tekrar oynamaya devam ediyor... Ben de sana cici yaptı bekbek diyorum, zaten onların anneleri de hemen müdahale ediyorlar. Öyle durumlarda alıp uzaklaştırmalı mıyım sizce? Siz nasıl davranıyorsunuz?
Eşim parka indirdiğinde banka oturup hiç müdahale etmiyor, bense peşinden dolanıyorum çünkü büyük çocuklar da var. O benim yaptığımın yanlış olduğunu, çocğun kişilik gelişimini olumsuz etkiledğimi söylüyor, siz nasıl davranıyorsunuz?
Offf çok uzun oldu, kusura bakmayın.... Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum, sizlerin fikirlerine ihtiysacım var, şimdiden teşekkürler...
Sevgiler

Ynt: Cocuklarda Kendine Guven - Iyi davranisin temel tasi(2) (ANKA)

Sat, 23 May 2009 00:10:59 GMT

ya bu sayfa harika!!!!!!!sıkı takipçisi olacağım...hay Allah,nasıl görmedim benAllah razı olsun...

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (bedevi)

Wed, 04 Feb 2009 11:10:52 GMT

Sevim yazdıkların çok yardımcı oldu teşekkür ederim. Benim çevremde de kızımdan çok byük olan ama onu hırpalıyan, annelerinin dur demediği çocuklar oldu ancak ben de kızımı o tür ortamlara sokmama kararımı almıştım ve hala bu kararımı uyguluyorum.
Herkese güzel bir gün diliyorum, sevgiler...

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (sevgii)

Wed, 04 Feb 2009 09:52:31 GMT

İnsanı motive eden pozitiflik veren düşüncelerinizi biizmle paylaştığınız için herkes adına teşekkür ederim. Çok sağolun inşallah yeterliyimdir. Yazılarınızı takip ediyorum ve edeceğim sevgiyle kalın...

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Wed, 04 Feb 2009 03:39:18 GMT

Sevgi kendini lutfen uzme.. yazdiklarini okuyunca icim gitti, uzuldum. Kizin daha cok kucuk, o senin otoriteni kaale almayacak bir yasta degil, ve suan o kadar kucukki bu yastaki bir bebek icin otorite dedigimiz sey sadece sevgi dolu bir yol gosterme ve yonlendirmeden ibaret olabilir sadece.

Ayrica suan yasi itibariyle anlattiklarinin hepsini kavrayabilecek ve aklinda tutabilecek kapasitesi yok, o yuzden sana bazi seyleri dogal olarak tekrar tekrar soyletebilir, yaptirabilir.. Bu kesinlikle senin eksikliginden kaynaklanmiyor. Zaman icinde sen tekrarlaya tekrarlaya ogrenecek bazi seyleri, bu butun minikler icin boyle.. o yuzden sakin aklina anlasilmiyorum, yada beni dinlemiyor gibi negatif dusunceler getirip kendini uzme, lutfen, sadece sabirli ve kararli ol..

Ayrica olsun komsu teyzesinden birsey ogrenmis, senden de baska birsey.. Etrafindaki herkesten birseyler kapacaktir. O yuzden verimsizlik gibi seyler dusunme lutfen.. Yazdiklarindan kizinla cok alakadar bir anne oldugun acik acik belli oluyor, ama sanirim sen kendi hakkinda biraz olumsuz dusunuyorsun..

Lutfen sunu unutma, senden asla bikamaz kizin, ne tepki verirse versin, ne kadar huysuzluk yaparsa yapsin, dunyada en cok sevdigi ve herzaman sevecegi kisi annesi yani sen olacaksin. Hatta ne guzel iste, dogdugu gunden beri seninle berabermis, bu cok saglikli bir bebek icin.. ki uzmanlar bebeklerin en az 3 yasina kadar anneleriyle olmasini oneriyor..

Ruhan arkadasimizin anne-babanin kendine mola verme yontemi gercekten cok iyi bir yontem, bende kullaniyorum bu yontemi bir anne olarak, ihtiyac duyuyorsan kesinlikle tavsiye ederim..

Lutfen sIkIlir, daralirsan gelip yaz, paylasalim tamammi? Sadece konusmak bile yetiyor bazen.

Kendine ve minik kizina iyi bak, sevgiler.

Cigdem rica ederim, birseyler katabildiysem ne mutlu bana.

Sadece izin verirsen cesaret hakkinda genel olarak birsey demek istiyorum.. Bir cocugun cesareti ozguveninden gelir, disaridan sebeplerle olusmadigina inaniyorum.. Ozguven ise sadece anne sevgisiyle ve destegiyle olusan; cocugun sevildigini, begenildigini, dogru yaptigini farkettigi bir kendini iyi hissetme durumudur. Kendini seven ve seviildiginide hisseden cocuklarin baskalarini sevmeye daha cok meyilleri oldugunu dusunuyorum, aksine hircin ve surekli sorun yaratan cocuklarda kesinlikle ozguven, iletisim ve yonlendirilememe problemi oldugunu saniyorum ..

Bence ikinci hareket yani, cocuklari ayirip onlari guzel oynayin seklindeki yonlendirmen dogru olan davranis olmus. Obur bebek ve annesi neden tuhaf oldular anlayamadim.. Hatta diger anne bence tuhaf olacagina seni desteklemeliydi hemen..

Benim kizim sevgi dolu bir cocuk ve etrafinda kendisini itip kakmaya calisan, hircin cocuklar oldu.. ben kesinlikle cesaret adina kizimin ayni sekilde karsilik vermesini istemem, cunku bu ilerde onda aliskanlik yapacak ve yaptigi fiziksel temasin dogru oldugunu dusunerek hircinlasmanin, baska cocuklari ezmenin dogrulugunu benimseyip karakter haline getirecek..

Ben bu tur durumlarda direkt olarak kizimi o ortamdan cekiyorum, o cocuk yada cocuklarla gorusmesini istemiyorum..

Bugun onu engelleyen benim, yarinda onun o tur cocuklardan hoslanmayip kendisini cekecek kadar dogruyu anlamis olacagini dusunuyorum..

Bugun kizima yapilan bir hareketin yanlis oldugunu cocugun annesine soyluyorum, yarin birgun okula basladiginda bu hassasiyetimi ogretmenine de soyleyecegim.. Cunku sunu unutmamak lazimki, bu cocuklarin evde yada okulda sorumluluklari ve onlarin yonlendirilmeleri yetiskinlere aittir. Anne-baba yada ogretmen bu sorumlulugu tasimali, tasimayi bilmeli..

Gorusmek uzere, sevgiler.

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (bedevi)

Tue, 03 Feb 2009 23:10:28 GMT

Sevgili Sevim cevabın için teşekkür ederim. Evet sanırım haklısın ben biraz hassas davranıyorum. Örneğin minnoşum sabah kalktığında bizimle oynamak istiyor diye onu kırmamak için her sabah servisi kaçırıyorum ve işe eşim bırakıyor. Sanırım ben biraz kendi küçüklüğümde sınırlandırıldığımı düşündüğüm ve hasas bir çocukluk geçirdğim için, kızımın her istediğini yapmaya çalışıyorum. Gerçi annem bu tezimi kesinlikle kabul etmiyor. Ama biliyorsunuz, bizim nesil (ben 32 yaşındayım) biraz arada kaynamış sayılabilir, anneler babalar sabahtan akşama kadar çalışıp akşam eve geldiklerinde çocuk psikolojisine bizim şimdi çocuklarımıza gösterdiğimiz hassasiyeti gösteremiyorlardı, benim ve genelde çevremde gördüğüm bu, zor hayatlar ve biraz ihmal edilmiş çocuklar... Ama çocuğa sınır koymamak, baskı altında tutmak kadar yıpratıcı olabilir çocuk için, bunu da biliyorum. Elimden geldiğince kurallarımı koymaya çalışıyorum, of zor işler arkadaşlar... Çoook ince bir sınır var. Örneğin ben çok ürkek bir çocukmuşum, kızımın cesur olmasını istiyorum, kendisini savunması hoşuma gidiyor ve destekliyorum ama bazen çevredeki bebeklere vuruyor, tırnaklıyor, öyle durumlarda nasıl davranacağımı bilemiyorum, bir iki kere öbir bebeği kucaklayıp götürdüm, bu defa benim kızım mahsunlaştı ne olduğunu anlamadı.. Sonra sakince birbirinize vurmadan oynayın diyip ikisinin de başını okşayarak müdahale ettim bu defa öbür bebek ve annesi bir tuhaf oldular, yani insan yetiştirmek, doğru bir insan yetiştirmek hakikaten zor ve bazen insan nasıl davranacağını bilemiyor, ya da nasıl davranacağınızı biliyorsunuz, okuyup öğreniyorsunuz ama bir anda ne yapacağınızı kestiremediğiniz oluyor... Ama herşeye rağmen anne olmak dünyanın eeennn güzel duygusu , hepinize sevgiler, bebeklerinizi öpüyorum.

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (sevgii)

Mon, 02 Feb 2009 23:15:19 GMT

İyi geceler, sorunum için uzun uzun yazıp cevap verdiğiniz ve aydınlattığınız için teşekkür ederim...Yazılarınızdan hep kendi hallerimi görebiliyorum ellerinize emeğinize sağlık...

Çöp kovasına çöüzümü çöp kovasını kaldırmakta buldum kızsamda eg kaka kötü hasta olursun annecim diye açıklasamda anlamadı malesef..

Ayrica dusunulmesi gereken bir baska seyde su: Evde otorite kim? Kimin sozu geciyor? cocugunuzun sozu geciyorsa disiplinsizlik sinirini asmissiniz demektir, basiniz cok agriyacaktir.. sizin sozunuz gecmiyorsa isiniz yine cok zor demektir cunku cocugunuz sizi dinlemiyor, iletisim problemi var demektir. Sozu gecen kim ise, yani cocuk en cok kimin sozunu dinliyor ve onun yaninda sakinlesmeye meyilli ise o kisi yardim etmeli e.g baba, bakici, babaanne yada anneanne. Eger otorite yani cocugun ornek aldigi esas kisi siz degilseniz bu durumun mutlaka duzelmesi de gerekiyor cunku siz o boslugu doldurmadiginiz surece cocugunuzu idare etmeniz cok guc olacaktir..

Bu yorumunuz içinde ; sanırım bizde evde otorite çocugun eline geçmiş durumda. İlk baştan beri otorite kurmaya çalıştım ama beni hiç kaale almadı. O kadar çok konuşuyorum gün içinde, hiç bir işi ona anlatmadan yapmıyorum. oyun oynarken anlatıyorum, sürekli yerlerdeyim bir yerleri karıştırıyorsa hemen oyuna çevirim cee cee filan yapıp başka odaya koşup saklanıyorum dikkatini dağıtmak için v.s. Ama yinede benden bir şeyler öğrenmiyor komşu teyzemiz var ona gidiyoruz bazen işim olduğunda ona bırakıyorum v.s ben o kadar yalvardım "cıs, buna dokunulmaz", "yanarsın, elin uf olur", diye kadın bir gün içince cıs ı öğretti Sonra eline birşeyler alıp "attıı "demeyi öğretti son günlerde benden abisi, anne, baba, filan demeyi öğrendi... sanırım büyüdükçe biraz daha sözden anlar oldu ama yinede verimsiz olduğumu düşünüyorum ve üzülüyorum açıkcası...
Birde Mola Yöntemi bölümünde yazılanları uygulamam lazım bazen çocuktan beni anlamasını bekliyorum kızıyorum filan karşımda dudaklarını bükünce kendime çok kızıyorum ama son zamanlarda sessiz kalmayı dikkatini dağıtmayı tercih ediyorum, uğraşıyorum yani... Doğdugu günden beri bakımı bana ait, sürekli onunla birlikteyim sanırım benden sıkılıyor

Çok yazmışım kusura bakmayın herkese iyi geceler...

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Mon, 02 Feb 2009 16:38:13 GMT

Merhaba Cigdem,

Cok hassas ve duygusal yaklastigini hissediyorum olaylara. Kizini cok sevdigin yazdiklarinin arasinda seciliyor ama kendine koydugun tani dogru bencede ise basladigin icin asiri hassaslasmis olabilirsin, ozellikle bazi calisan anneler, bu yuzden de daha cok taviz vermeye ve cocuklarinin her dedigini yapmaya gayret ediyorlar, buda cocuklarin daha sinirsiz olmasina ve neticesinde kontrolsuzluge sebep olabiliyor..

Elbette cocugunu seven hicbir anne uzulmesini, aglamasini istemez. Ama bu herzaman mumkun degil, kabul etmemiz gerekiyor.. Uzulmesin,aglamasin diye yapmamasi gerekenleri gormemezlikten gelemeyiz, ki annenin kizinin hatali davranisi karsisinda bir tavir koymasi da yanlis degil.. Bu tur yonlendirmeler cocugun anlayisinin ve hareketlerinin sekillenmesi icin gereklidir..

Her cocuk sinirlarini ogrenmelidir, bunu cok severek okudugum Dr Sears hemen hemen butun cocuk gelisimi kitaplarinda vurgular ve soyle der " cocuklari asil mutsuz edecek olan sey sinirlarini bilmemektir, sinirlari olmayan bir ortam cocuk icin urkutucudur"..

Onemli olan tek detay verilen tepkinin yerinde ve saglikli olmasi.. Yanlisa elbette evet denilmez, bu cocugun dogru yaptigini sanmasina neden olur, ilerde degistirmek istediginizde bu yanlis davranislari degistirmenizde daha guc olur.

Sizin sinir koymaniz, onu yapabilecekleri ve yapamayacaklari hakkinda yonlendirmeniz iktidar mucadelesi degil kesinlikle, bu aksine cocugun gelisiminde onemli bir detay.

Gelisim acisindanda cok merak etme bence, kizin daha kucuk ve kosturmak yerine evde de yapabilecegi bir cok aktiviteler bulunabilir. Yasina uygun ozel kitaplar ve oyuncaklarla kizinin motor kabiliyetlerinin gelismesine ve zihinsel acilimina yardimci olabilirsiniz.

Sevgiler

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (bedevi)

Sun, 01 Feb 2009 01:08:19 GMT

Arkadaşlar merhaba,

Baştan sona okumaya çalıştım ama yetiştiremedim.... Çok güel bilgiler var bu sayfada, herkese çok teşekkürler.
Ben kızım 15 aylıkken çalışmaya başladım, kızımla 15 ay boyunca, koşullar gereği tek başıma ilgilendim, biraz yorucu olsa da hiç şikayetçi değilim, hayatımın en güzel dönemiydi. Benim kızım çok sevgi dolu, güleryüzlü, canayakın, kığır kıpır bir kız... Bakıcı bulamadığım için ve annem de çok istediği için apar topar annemin yakınına taşındık ve kızıma annem bakmaya başladı. Kızım annemi tanıdığı bildiği için biz giderken el sallayıp öpücükler göndererek uğırluyor bizi, bu açıdan kafam çok rahat, ha özellikle babasından ayrılmak istemediği biraz direndiği oluyor ama olacak artık o kadar.
Benim annem 62 yaşında, beli filan ağrıyor, gün içinde innanılmaz yoruluyor, bazen acaba diyorum yeterince oynayabiliyor mu kızımla, çok konuşkandır, sohbet ettiğini hikayeler anlattığını tahmin ediyorum ama mesela yazık dışarı çok çıkaramaıyor çünkü kızım başını alıp koşturuyor ve annem çok zorlanıyor. Benim de aklım kalıyor haliyle, benim iiçin ilk üç yıl zihinsel gelişimi çok önemli çünkü, ama anneme ukalalık da yapmak istemiyorum... Amacım maddi durumu biraz düzeltince mayıs gibi filan annemim yanına birini bulmak, kızımla koşturabilecek birini.
Sorun ne derseniz, annem bazen kızım yanlış bişi yaptığında "aaa küstüm ama sana ben" ya da "olmaz ki canım bu da" filan gibi sözler söyleyip kafasını çeviriyomuş, kızım da anneannesinin gönlünü almak için şrinlikler yapıyomuş, annem de sonra onu öpüyormuş filan, bu "sana küstüm" lafları çocuk için iyi değil di mi arkadaşlar? Eşim de bazen kızmak gerek, tepki vermek gerek diyor ama aklım kaldı, size danışmak istedim... Aslında sorun şu ki benim annem oldukça otoriter, bizi öyle yetiştirdi, ben ise kızımla iktidar mücadelesine girip onu üzmek istemiyorum. Annem ise bazen böyle az önce dediğim gibi ciddileşiyor filan, of işte aklım kalıyor kısacası arkadaşlar sizce bu durum kızımı çok etkiler mi?
Bir de bende şöye bir durum var, kızım üzülücek diye çok korkuyorum ben, mesela babası filan ona güldüğünde karşılık vermezse hemen devreye giriyorum, ona kızıyorum, yani kızım uyanık olduğu müddetçe sürekli onun her tepkisine her gülüşüne karşılık vermeye çalışıyorum ve eşim ya da annem bazen kaçırırlarsa biraz bozluyorum açıkçası, acaba tüm anneler böyle midir?
Bugün bir arkadaşımızdaydık, kızım çok dolandı bağırdı çağırdı, çok uykusu da gelmişti, arkadaşım da gülerek "of ne dillisin bi durmadın, bi konuşturmadın, sen şurda uyusan, biz de azıcık sohbet etsek, ne bu yahu" gibilerinden birşeyler söyledi, benim kızım hiç böyle şeylere alışık değil, ben de duruma bakıp, müdahale etsem mi diye düşündüm ama bir yandan da herşeye öfkelenen, her durumda kızını kollamaya çalışan bir anne de olmak istemiyorum, kızıııım sen de ona kız ne diyosun sen de filan dedim, güldüm ona, yani herşey yolunda mesajı verdim, zaten herkes gülüyodu, arkadaşa dedim ki kızım sayende hayatında ilk kez azar işitti dedim, kızım da bi duraladı sonra o arkadaşa gülmeye filan başladı, şimdi de kafama takıldı işte müdahale etmelimiydim diye, eşim çok fazla abarttığımı düşünüyor, yaw çocuk bişi demedi ki filan diyor, ama annelik biraz faklı heralde, ya da belki işe başladığım için mi bu aşırı hassasiyetim? Of kafam çok karışık, çok da uzun yazmışım, arkadaşlar çok vaktinizi aldım kusura bakmayın, sevgiler, iyigeceler...

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Wed, 21 Jan 2009 02:16:30 GMT

Tubacim hosgeldin canimm. Bu konuda tecrubeli bir anne olarak katkilarindan dolayi tesekkur ederiz.

Ve kesinlikle yuva adi altinda acilan uyduruk mekanlar hakkinda cok haklisin, benimde gordugum yuvalarin bazilari, cocuklari "oyalamak" icin yapilmis yerlerdi. Hele birtanesi vardi inanilir gibi degildi, resmen bahcenin ortasina kocaman bir konteyner koymuslar, cocuklarida konserve gibi icine doldurmuslar, kis oldugu icin kapilar,pencereler, hersey kapali, icerisi inanilmaz havasizdi, resmen insan kapidan girer girmez "havasizligin" havasini icine cekiyor.. Boyle bir ortamda eminim cocuklardan biri hapsirsa hepsi grip nezle olur ve bu kadar sicak ama havasiz olmasi, eminim en azindan kucuk bir pencereden dolayli olarak gelen soguk ama temiz bir havadan daha zararli..

ve ben bu tur yerlerin ne acidan "uygundur" onayi aldigini anlayamiyorum, ya kontrol edilecekleri zaman rol yapiyorlar ve goz boyayarak kontrole gelen gorevlileri hatta anneleri kandiriyorlar yada gunumuzun yuva,kres kriterleri inanilmaz dusuk..

Ayrica ogretmen ve ceza acilarindan da cok guzel noktalara deginmissin sagol canim paylastigin icin.

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Guest:))

Tue, 20 Jan 2009 21:39:42 GMT

Sevim, okullar ile ilgili mesajin bana burdaki evlerden bozma, bahceye birkac eski oyuncak serpistirilmis okullari animsatti.. Haftaligi $75 'e kadar dusen bu okullar beni hep dusundurmustur..

Tum bunlara ek olarak, cocugunuzun gidecegi sinifin ogretmeni ile mutlaka onceden tanisip, 10 -15 dk bile olsa bir kac soru sorup onunla zaman gecirin.. 15 dk bile olsa, mutlaka cocuklardan biri ya aglayacak, ya kocasak, ya birsey isteyecektir.. Cocuklara karsi tepkisini mutlaka gozlemlemelisiniz.

Bir diger durup izlenilen yontem.. Ceza uygulamalari.. Eger kurallariniz catisiyorsa bir kez daha dusunun..Misal yemegini yemeyen cocuga ne yapiliyor? Ogretmen mi yediriyor, yemegini bitirmesi mi bekleniyor? farkli bir odaya mi alinip yemegini yemesi isteniyor? Yoksa yedigi kadar yer mi deniliyor?
Uyumayan cocuga neler yapiliyor? Uymasi icin zorlaniyor mu? Uyumuyorsa baska aktivitelere mi yonlendiriliyor? Yatakta sessiz durmasi mi isteniyor?? Tum bu sorularin cevabi ebeveynlere gore farkli olabilir. Onemli olan ayni pencereden gorebilmeniz..

Okulda kamera sistemi olmasi da diger bir arti olabilir.

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Tue, 20 Jan 2009 14:55:03 GMT

Bu mesajimda biraz yuva konusuna deginmek istiyorum, nitekim Zeynep'i bir gunlugune bir yuvaya vermek istedigim, sosyallessin, yasitlarinin arasina karissin diye. O yuzden arastirma yaptim bu konuda.

Bir yuva secerken oncelikle dikkat edilmesi gereken kriterlerin basinda

1. Binanin ve yuvanin temiz olmasi gerekiyor, yuvada kullanilan materyaller ve oyuncaklarin yeni olmasi gerekiyor.

2. Elinize tutusturulan yemek listesine guvenmeyin, yuvayi ziyaret ettiginizde mutfakta o gun ne pisirildigine bakin. Guya saglikli beslendigi soylenen cocuklarin ziyarete gittigim bir yuvada o gunki oglen yemekleri patates kizartmasiydi ve mutfakta inanilmaz agir bir yag kokusu vardi, buda demektirki hazir yiyecekler pisiyor daha cok o mutfakta..

3. Genel olarak yuvaya goz gezdirin, cocuklar kendi hallerine mi birakilmis, yoksa vakitlerini gecirirken belli bir duzen, intizam varmi, baslarinda bir ogretmen kendilerini yonlendiren biri varmi, grup aktivitelerimi yapiyorlar, yoksa cocuklar kendi baslarina mi vakit geciriyorlar..

4. Ayrica yuvada cocuklarin dagilimi da onemli, siniflar olusturulmusmu, cocuklar yas gruplarina gore siniflara ayrilmismi. Bunun soyle bir onemi var.. 1 yasindaki bir cocugun gelistirmesi gereken ozellikleri, 3 yasindaki bir cocukla ayni degildir.. haliyle yapmalari gereken aktivite ve oyunlar farklidir, bu yuzden bu yas gruplarindaki cocuklar farkli sinifta olmali, farkli aktiviteler yapmalilar. O yuzden butun yas gruplarinin karisik bir sekilde birarada oldugu bir yuvanin cocugumuza birsey kazandirip kazandirmayacagini sorgulamaliyiz..

5. Ayrica cocuklar icin ogretmenler disinda bakici varmi. Gerektiginde cocuga tuvalet, elini yuzunu yikama, temizlik konusunda yardim edebilecek calisan olmasi lazim..

6. Birde eger yuvalariniz bir devlet kurumu tarafindan takip ediliyorsa, bu kurumun verdigi raporlari ve puanlari gozden gecirin, Ingiltere'de okullari kontrol eden kurumun adi Ofsted. Yalniz su varki Ofsted'in mesela ben "yeterlidir" dedigi yuvalari hic begenmedim.. Sadece "iyi" ve "cok iyi" dedigi yuvalar belkide gorulmeye deger.

Cocuklarimiz icin yeterli olmasi malesef yetmiyor, cunku yeterliden kasit temel ihtiyaclarin gideriliyor olmasi.. Oysa bir yuvanin cocugun temel ihtiyaclarini (yeme, icme, su yada bu sekilde vakit gecirme gibi) gidermesi yeterli degil, cocugun yeteneklerini tesvik etmesi ve onu zihinsel olarakta okula hazirlamasi lazim, sosyal iliskiler gelistirmesinde ve saglikli iletisimler kurabilmesinde de yardimci olmasi lazim..

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Sun, 11 Jan 2009 20:59:53 GMT

arkadaslar hareket yanlissa engel olunmasi ve cocuga da o hareketin yanlis oldugunun guzelce ogretilmesi gerekiyor, malesef baska yolu yok. Engel olmak derken kastim su: yapma, etme seklinde ustunkoru bir sekilde yada tamamen kizarak engellemek bir fayda getirmez. Onemli olan cocugu zaman icinde o hareketten vazgecirmek, buda birden olmuyor, sabir ve sakinlik gerektiriyor.

oncelikle yaptigi hareket sizi cok kizdirdiysa hic bir tepki vermeyin, oncelikle kendi kizginliginizi gecirmeniz gerekiyor, cunku cocuklar negatif tepkilere ayni sekilde negatif tepki ve hareketlerle karsilik verir. 1-2-3 yasindaki cocuklarin cevre ve etrafindaki insanlari taklit ederek hareket ve davranislarini belirleyeceklerini unutmadan oncelikle kesinlikle bagirmadan ve kizmadan tepki vermelisiniz.

bir ornek vermek gerekirse mesela cocugunuz surekli bagirarak ve asabilesek kendisini ifade ediyor diyelim, once dusunmemiz lazim, ona bu ornegi verecek birisi varmi etrafinizda. Eger varsa oncelikle ornek olan kisiyi uyarmak lazim, cocugunuzun etrafinda boyle bir ornek olmamali..

asabiligin ve bagirmanin diger bir nedeni cocugun istedigini yapamadigindan dolayi, kendisinde olusan negatif duyguyu bu sekilde aciga vurmasi. yapmak istedigi nedir? kendisine ve cevresine zarar verecek birseymi? degilmi? once bunun olcumunu yapin. eger bir zarar meydana gelmeyecekse birakin yapsin, ortalik dagiliyorsa dagilsin, cocugunuzun ustu basi kirlenecekse kirlensin.. herseyi de engellememek lazim cunku cocuklarin meraklarini gidermeye, sagi solu zararli birsey olmadigi surece kurcalamaya ve kesif duygulariyla da hareket etmeye de ihtiyaclari var.

ama diyelimki mesela atiyorum, cop kutusunu karistirmak istiyor, elbette bu dogru degil, cunku sagligini etkileyebilir, kesinlikle cop kutusunu karistirmayacak diye karar vereceksiniz oncelikle ve bu kararinizdan cocugunuz ne kadar bagirip cagirsada, ne kadar strese girsede vazgecmemeniz lazim. cunku hayir dediginiz birseye aglayip kendini paraladigi icin sonrada evet derseniz, bu ona "aglayip olay cikarinca istedigimi yapiyorlar demekki" mesaji verir.

en guzeli ise cocugunuzu daha cop kutusuna yonelirken amacini farketmeniz ve daha olay cikmadan konuyu idare altina almaniz. mesela cocugunuz cop kutusuna dogru yoneliyor diyelim, amacini farkettiniz ve o daha cop kutusuna ulasmadan onun ilgisini baska bir seye cekebilirsiniz..

ama diyelimki dikkatinizden kacti, onu cop kutusunu karistirken buldunuz, o zamanda ona "sakin" bir sekilde kisaca bir aciklama yaparak (e.g cop kutusu pis, kirli, bak ne kadar pis kokuyor, ooog diyip onu uzaklastirmaniz lazim, bunun ustune aglarsa da verdiginiz karardan vazgecmemeniz lazim.

Belki sizin onu cok merak ettigi birseyden uzaklastirmaniz onun hosuna gitmeyecek ve tekrar tekrar yapmak istedigini yapmaya calisacaktir ama davranis ve soylemlerinizde hareket ne kadar tekrarlarsa tekrarlasin kesin ve net olmaniz lazim.

diger bir hususki bence bu cok onemli, cocugunuzla en cok hangi durumlarda iletisim halindesiniz, bunu dusunun. Kizdigi, bagirdigi, aglamaya basladigi zamanmi daha cok ilgi goruyor yoksa sakin ve sevecen oldugundami.. su bir gercekki cocuklarin bir kisminin asabiliklerinin nedeni ancak yaramaz olduklari zaman ebeveynlerin kendileriyle ilgilenmeleri ve iletisim kurmalari.. sirf o ilgiyi gorebilmek icin kotude olsa yaramazlik yapmayi secen cocuklar var..

Ayrica dusunulmesi gereken bir baska seyde su: Evde otorite kim? Kimin sozu geciyor? cocugunuzun sozu geciyorsa disiplinsizlik sinirini asmissiniz demektir, basiniz cok agriyacaktir.. sizin sozunuz gecmiyorsa isiniz yine cok zor demektir cunku cocugunuz sizi dinlemiyor, iletisim problemi var demektir. Sozu gecen kim ise, yani cocuk en cok kimin sozunu dinliyor ve onun yaninda sakinlesmeye meyilli ise o kisi yardim etmeli e.g baba, bakici, babaanne yada anneanne. Eger otorite yani cocugun ornek aldigi esas kisi siz degilseniz bu durumun mutlaka duzelmesi de gerekiyor cunku siz o boslugu doldurmadiginiz surece cocugunuzu idare etmeniz cok guc olacaktir..

Suan aklima gelen genel hatlar bunlar, umarim bu konuda bir fikir verebilmisimdir. Bu baslikta bu konuyla ilgili bir cok mesaj var, daha detayli incelemek icin vakti olanlara okumalarini tavsiye ediyorum.

Kolay gelsin.

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (sevgii)

Sun, 14 Dec 2008 13:01:51 GMT

Orjinalden alıntı: * öyküm *

imdaaaaaaaaaaaaaaaattttttttttttttt

neyi nasıl yapacagım off..
çalışma ortamımdaki stres ,ev yükü şu bu beni mahvetti.. kızım da fena, cazgır olma yolunda

nasıl sakinleşebilir ve nasıl sakinleştirebilirim..
uygulayamıyorum deliricem..
çok edepsiz nasıl bağırıyor direniyor..
öyle bir anne diyor kii agresif bagırarak..bazen oyun yapıyor tepkimizi ölçüyor bazen d egercekten bacaklarımıza yapışarak anneeeeeeeeeeeeee diyor..

çaresizim diycem ama çare benim...yardım istiyorummmm lütfenn

sana yardım edebilecek biri varsa aynı dertlerden muzdaribim dün mutfaktaki çöp kutusununun içini boşaltacağım diye kapıları yumrukları hıçkırarak ağladı resmen izin vermeyince öyle hırçınlaşıyorki ama komşuda başkasında süt dökmnüş kedi oluyor bu sıpa yaa

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (* öyküm *)

Sat, 13 Dec 2008 15:09:24 GMT

imdaaaaaaaaaaaaaaaattttttttttttttt

neyi nasıl yapacagım off..
çalışma ortamımdaki stres ,ev yükü şu bu beni mahvetti.. kızım da fena, cazgır olma yolunda

nasıl sakinleşebilir ve nasıl sakinleştirebilirim..
uygulayamıyorum deliricem..
çok edepsiz nasıl bağırıyor direniyor..
öyle bir anne diyor kii agresif bagırarak..bazen oyun yapıyor tepkimizi ölçüyor bazen d egercekten bacaklarımıza yapışarak anneeeeeeeeeeeeee diyor..

çaresizim diycem ama çare benim...yardım istiyorummmm lütfenn

en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Sun, 12 Oct 2008 04:34:09 GMT

Cocuk gelisimi hakkinda okurken asagidaki makaleye rastladim, cok dogru oldugunu dusundugum icin buraya aktarmak istedim.

Makalenin onemli kisimlarini ingilizce oldugu icin size ozet gececegim, orijinal linki ise asagida veriyorum..

Beyinin en iyi ogrenme sekli yolgostericilik

Mutlu yasamanin kriterlerini; yakin aile ve arkadas cemberi, hareketlilik ve sIk sIk gulme olarak gostermis yapilan calismalar.

Sasirtici olan, ayni kriterler 6 yas altindaki cocuklarin gelismekte olan beyinleri icinde bir ihtiyac.

Pozitif sosyal iletisimler cocuklarin hayatin inis ve cikislarinda tampon gorevini yapiyor. Hayatimizdaki insanlar negatif tecrubelerimize destek oldugu gibi, pozitif tecrubelerimizi de kuvvetlendiriyor..

Kucuk cocuklar kendilerini yonledirecek ve koruyacak yetiskinlere ihtiyac duyuyor.

Pozitif tecrubeler, pozitif ogrenmeyide birlikte getiriyor.. Eger bir cocugun tecrubeleri negatif ise beyini pozitif manada gelismiyor ve bu problem cocugu elde etmesi gereken hayat tecrubelerinden mahrum birakiyor..

Biz cocuklarimizi her ufak morluktan, her ufak dususten korumaya calismamaliyiz cunku herkes hatalari neticesinde ogrenir. Bizim cocuklarimizi asil korumamiz gereken seyler tramva ve kotu davranislardir (kufur,cirkin soz, kucumseme, asagilama,dovme gibi)

Kucuk cocuklar caresizdir ve hayata karsi guclerini pozitif tecrubelerden kazanir. Bu tip bir ortami cocuklarimiza saglamak zorunda ve onlari kotu davranis ve tramvalarin stresinden korumamiz gerekir.

Yetiskinlerde rastlanan depresyon ve siddet, bu insanlarin kucuklukte yasadiklari tecrubelerle iliskilidir. Cocuklarimizin ileriki yasamlarinda hayatlarinin daha mutlu ve guzel olabilmesi icin onlarin pozitif sosyal deneyimlerini guclendirmeliyiz.

Gulmek stresi atar, iliskilerin pozitif olmasini saglar, ve beyinin gelismesine yardimci olur..#

Cocuklarimizi negatif ortamlardan ve sosyal iliskilerden korumali, onlari pozitif egitimle yonlendirmeli ve en onemlisi hergun onlarla gulmeliyiz.

http://nwanews.com/bcdr/News/64632/

arkadaslar

birinin cocugu sizin cocugunuzu sIkIstirdiginda, vurdugunda, kotu soz soylediginde mutlaka cocugun annesinden mudahale etmesini beklediginizi gosterin, yok eger cocugun annesi mudahale etmekten acizse yada umursamiyorsa o zaman mutlaka cocugunuzu o ortamdan cekin..

hic bir sorumsuz annenin " ama daha kucuk o ablasi" sozunu bir bahane olarak kabul etmeyin.. Bu tip annelerin cocuklarinin kotu davranislari karsisinda seyirci kalabiliyor olmalari dahi buyuk bir sucken, kotu davranisi savunurcasina birde ustune bu kadar cahil ve sacma bir bahane bulmalari kadar aci birsey goremiyorum..

Hicbir zaman cocugun "kucuk" olmasi, onun kotu davranislar sergilemesi ve yumusak huylu cocuklari ezmesi icin bir bahane degildir.. Sakin goz yummayin, eger istediginiz ve beklediginiz mudahale yapilmiyorsa, akraba dahi olsa o ortamlardan cocugunuzu uzaklastirin, kendinizde uzaklasin.

Ozellikle 3-5 yas grubundaki cocuklar taklitle ogrenir, bu yuzden bu yas grubunda cocugunuz varsa cocugunuzun kimlerle ve ne sekilde bir iletisim halinde olduguna ozellikle ozen gostermek gerekiyor..

Cunku taklit yoluyla (iyi-kotu oldugunu secemeden) kapmis oldugu her davranis yada eylem, eger mudahale edilmezse zamanla aliskanlik ve cocuk icin bir "kendini ifade etme" sekline donusup sizin icinde kocaman bir problem haline gelebilir.. Ekseni negatiflesmis bir cocugu ise daha ileriki yaslarda egitmeye calismak cok daha zordur,hatta isyan etmesi daha siddetli olacagi icin mumkun bile olmayabilir..

Baska bir yazida gorusmek uzere, sevgiler hepinize.

Ynt: Sinir nobetleri (Serenity)

Tue, 23 Sep 2008 02:26:17 GMT

Orjinalden alıntı: secilöz

benim oğlum daha 1 aylık bile olmadı ve sinir nöbetini şimdiden yaşıyoruz bir süre süt gelmeyice memeden o kadar çok sinirleniyor ki çenesini titrete titrete ağlayıp çığlık atıyor.ben de şaşırıyorum ne yapacağımı ağlamakla sinirlenmek arasıda gdip geliyor duygularım .sakinleşmek için yatağına yatırıp sakinleşmesini bekliyorum.

Merhaba Seciloz hosgeldin,

oglun sinir nobeti geciremeyecek kadar kucuk.. Daha bir aylik bile degilmis bebegin, onun suan ki tek derdi karninin tok olmasi, anne yakinligi (temas) ve uyku.. Bu uc seyi istedigi kadar aldigi takdirde memnun olacaktir..

Umarim sut sorununu asmissinizdir, oglununki sinir nobeti degil, sadece acliginin tepkisi..

Gorusmek uzere, sevgiler.

Ynt: Sinir nobetleri (Serenity)

Tue, 23 Sep 2008 02:20:19 GMT

Orjinalden alıntı: * öyküm *

yazılarını daha önceden takip ediyordum uygularım diye ama iş başa düşünce uygulayamıyorum

bebeğimle 1 yıl birlikteydim ve cok yıprandım ve ona da zararım oluyor eminim.
işe dönüyorum

neyi nasıl yapacagımı nasıl ii bir anne olacagımı artık sorun haline dönüştü kaliteli bir zaman sevgi dolu özgüvenli mutlu söz dinleyen bir bebek cok mu zor

benim cadı bagırarak istiyo herseyi nasıl agzında laf geveliyo duysan sinirli sinirli
hep parmak ilerde ııııııı bla bla bla ..ver yani..kendi gitmez eline gelecek...
cogu kez konusuyorum vermiyorum ama öyle bi bağırıyor ki malesef pes ediyorum..evet yanlışım tutarlı olmam lazım ama olmuyor işte

nasıl söz dinler bebekler sakin olur..yakama yapısıyor bacaklarıma..sonra ağlıyor

gerçi cocugum karnımdan beri sakin bi ortam görmedi ya işte cevap.. gec kalmış sayılmam dimi? düzelebilir mi?
şimdiden cok teşekkür ederim..

Merhaba hosgeldin oykum

benim yazilarimda ve alintilarimda seninde okudugun gibi asil onem anne-cocuk arasinda dogumdan itibaren kurulmasi gereken iliskide yogunlasiyor..

Ve ben simdiye kadar yazdiklarimda daha cok bu birebir iliski uzerinde duruyordum..

tabiki bu birebir iliskiyi kurmaya cabalayip buna ragmen hala gelismekte olan cocukta bir hircinlik ve ofke ve yaramaz davranislar varsa bunun sebebi illaki anne-cocuk arasindaki iliskiden kaynaklaniyor diyemem sahsen..

Cunku cocugun gelisimindeki en onemli oge olsada tek etken anne degil, ortam, cevre ve ailevi iliskiler (anneanne-babaanne ve akrabalarin tutumlari) vs de cocugun gelisiminde onemli etkenler..

Yukarida soylemeye calistigim seyin en gecerli ornegide kendi kizim.. Son derece sevgi dolu, duyarli, sevecen olan kizim Istanbul'un agresif yasam tarzi ve aile efradinin ilginc!! yonlendirmeleri neticesinde kizimin ne kadar degistigini gorunce bende ne yapacagimi sasirdim acikcasi..

ve gordumki cine girdigimiz ortamlar, birlikte oldugumuzu aileler, hatta bulundugumuz sehrin kendisi, buyukten kucuge herkesin psikolojisini etkileyen etmenler..

Sevgi dolu, ozguveni yuksek, kendi ve cevresindeki herseyle barisik bir cocuk icin sadece anne cabasi yetmiyor..
Ayni zamanda kaliteli bir ortam, egitimli,duyarli ve bilincli bir cevre ve aile efradida sart..

Kizinin sergiledigi tavirlar illaki senden alinmis ornekler degildir, ortamin ve diger insanlarinda onu nasil etkiledigi uzerinde dusunulmesi gereken bir husus..

Kolay gelsin, gorusmek uzere, sevgiler.

Ynt: Sinir nobetleri (secilöz)

Sat, 06 Sep 2008 21:19:45 GMT

benim oğlum daha 1 aylık bile olmadı ve sinir nöbetini şimdiden yaşıyoruz bir süre süt gelmeyice memeden o kadar çok sinirleniyor ki çenesini titrete titrete ağlayıp çığlık atıyor.ben de şaşırıyorum ne yapacağımı ağlamakla sinirlenmek arasıda gdip geliyor duygularım .sakinleşmek için yatağına yatırıp sakinleşmesini bekliyorum.

Ynt: Sinir nobetleri (* öyküm *)

Sat, 06 Sep 2008 20:54:04 GMT

yazılarını daha önceden takip ediyordum uygularım diye ama iş başa düşünce uygulayamıyorum

bebeğimle 1 yıl birlikteydim ve cok yıprandım ve ona da zararım oluyor eminim.
işe dönüyorum

neyi nasıl yapacagımı nasıl ii bir anne olacagımı artık sorun haline dönüştü kaliteli bir zaman sevgi dolu özgüvenli mutlu söz dinleyen bir bebek cok mu zor

benim cadı bagırarak istiyo herseyi nasıl agzında laf geveliyo duysan sinirli sinirli
hep parmak ilerde ııııııı bla bla bla ..ver yani..kendi gitmez eline gelecek...
cogu kez konusuyorum vermiyorum ama öyle bi bağırıyor ki malesef pes ediyorum..evet yanlışım tutarlı olmam lazım ama olmuyor işte

nasıl söz dinler bebekler sakin olur..yakama yapısıyor bacaklarıma..sonra ağlıyor

gerçi cocugum karnımdan beri sakin bi ortam görmedi ya işte cevap.. gec kalmış sayılmam dimi? düzelebilir mi?
şimdiden cok teşekkür ederim..

Bebeklerde ahlak ve kisilik gelisimi

Ynt: Cocuklarda Kendine Guven - Iyi davranisin temel tasi(2) (bedevi)

Ynt: Cocuklarda Kendine Guven - Iyi davranisin temel tasi(2) (__ANKA__)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (bedevi)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (sevgii)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (bedevi)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (sevgii)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (bedevi)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Guest:))

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (sevgii)

Ynt: en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (* öyküm *)

en iyi ogrenme yolu.. Pozitif yonlendirme (Serenity)

Ynt: Sinir nobetleri (Serenity)

Ynt: Sinir nobetleri (Serenity)

Ynt: Sinir nobetleri (secilöz)

Ynt: Sinir nobetleri (* öyküm *)

Ynt: Cocuklarda Kendine Guven - Iyi davranisin temel tasi(2) (ANKA)